ستة أشهر من الحرب على غزة، فماذا ننتظر حتى نتحرك؟!
ستة أشهر من الحرب على غزة، فماذا ننتظر حتى نتحرك؟!

ستة أشهر مضت على انطلاق عملية طوفان الأقصى، ولم يستطع كيان يهود بعد حصوله على كل أنواع الدعم السياسي والعسكري والاستخباراتي من قبل الدولة الأولى في العالم، وبعد كل المذابح والمجازر التي ارتكبها والدماء التي أهرقها، أن يستعيد ما خسره صبيحة 7 تشرين الأول/أكتوبر 2023 أمام فئة قليلة حطمت كبرياءه الزائف، وشوهت الصورة المثالية التي بناها لجيشه طوال سبعة عقود، ولا أن يحصل على صورة النصر التي ترضي غروره وتعيد هيبته المنكسرة، 

0:00 0:00
Speed:
April 08, 2024

ستة أشهر من الحرب على غزة، فماذا ننتظر حتى نتحرك؟!

ستة أشهر من الحرب على غزة، فماذا ننتظر حتى نتحرك؟!

ستة أشهر مضت على انطلاق عملية طوفان الأقصى، ولم يستطع كيان يهود بعد حصوله على كل أنواع الدعم السياسي والعسكري والاستخباراتي من قبل الدولة الأولى في العالم، وبعد كل المذابح والمجازر التي ارتكبها والدماء التي أهرقها، أن يستعيد ما خسره صبيحة 7 تشرين الأول/أكتوبر 2023 أمام فئة قليلة حطمت كبرياءه الزائف، وشوهت الصورة المثالية التي بناها لجيشه طوال سبعة عقود، ولا أن يحصل على صورة النصر التي ترضي غروره وتعيد هيبته المنكسرة، وقد تملّك جنون العظمة قادته السياسيين والعسكريين، حيث تأكد للقاصي والداني أن المرآة الزجاجية التي ينظر فيها هذا الكيان المسخ لنفسه يوميا متوهما أحقيته في الأرض المباركة وبأنه الأقدر على حماية شعبه قد تهشمت بالكامل على صخرة الصمود الأسطوري لأهل غزة وأبنائها المرابطين، وتناثرت أجزاؤها الصغيرة بين غزة والضفة، بشكل يستحيل معه تجميعها والنظر مجددا إلى تلك الصورة السابقة، لتتبخر كل أحلامه وأوهامه في دمج مجتمعه اللقيط بالمنطقة وفي جعل هذا الورم السرطاني الخبيث جزءاً من جسد الأمة الطاهر، وخاصة بعد أن استفاق العالم كلّه على حقيقة صلف يهود وغدرهم ونفاقهم وجبنهم وحجم تعطشهم للدماء، فبدأ قادة الغرب بالانسحاب والقفز من سفينة الدعم واحدا تلو الآخر، وصارت شعوب الغرب تتحرك ضد حكامها من أجل غزة حتى وصل الحال بأحد جنود أمريكا إلى أن يحرق نفسه أمام سفارة كيان يهود في بلده، وصارت دول الغرب جميعها تطالب بوقف إطلاق النار بعد أن ذُبحت منظومة حقوق الإنسان وسُلخت على مشارف غزة وخفت بريق حضارة الغرب الزائفة عالميا، فيما اتسع الخرق على الراتق داخليا وتعالت أصوات إسقاط حكومة الحرب التي يقودها مجرم الحرب نتنياهو، ما يعزز رغبته في الانتقام كسبيل وحيد للنجاة من المحاسبة. فهل يسير بذلك نحو حتفه؟

لقد أراد هذا الكيان من خلال تسوية قطاع غزة بالأرض وتدميره بالكامل أن يكسر إرادة أهلها وأن يفت في عضد أبنائها ومجاهديها وأن يقتل كل أمل في التغيير والتحرير بل كل أمل في الحياة، ليصبح بقاؤه أمرا واقعا بمنطق القهر والقوة والطغيان، مكتسبا شرعية ذلك من آلة الحرب المدمّرة. ولكن خروج النساء والأطفال من تحت الركام وهم يوحدون الله سبحانه ويصبّرون الناس من حولهم رغم حجم المأساة وهول المصاب، بل وهم يذكّرون الأمة بواجبها الشرعي تجاه فلسطين وما تمليه عليها عقيدتها، كل ذلك قد أعطى العالم نموذجا استثنائيا في الصبر والتضحية أثّر في العقول والقلوب، فحملوا البشرية جمعاء على اكتشاف طبيعة هذا الدّين العظيم الذي يعطي لأصحابه هذا الحجم من الثقة والطمأنينة وهذا القدر من الصبر والتسليم رغم عظم الابتلاء وعمق الجراح وحجم الخذلان، بما يصقل وعي الأمة ويشكل كيانها من جديد فينزع عنها الغثائية ويعيدها سيرتها الأولى، أمة جهاد واستشهاد.

واليوم بعد أن قالت غزة كلمتها في قضية فلسطين نيابة عن الأمة، وضربت أروع نماذج الصبر والتضحية بالنفس والمال والولد، لم يعد أمام كل متخاذل في هذه الأمة الواسعة حجة للوقوف على الربوة والاكتفاء بالمشاهدة وكأن الأمر لا يعنيه، مهما كان عذره وأيا كان منصبه، وخاصة أهل القوة، بل سيلاحق العار كل متنصل من مسؤوليته التاريخية في هذه المعركة الفاصلة وسيبوء بالخزي والإثم المبين.

فلا الشرع يُعفي من نصرة المستغيث زمن السلم، فما بالنا زمن الحرب، لقوله تعالى: ﴿وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ﴾، ولا الواقع يدل على أن من يدفن رأسه في التراب اليوم كالنعامة، سيسلم غدا من عاقبة التمادي والطغيان الذي يسير فيه كيان يهود لإشباع نزواته ونزعاته الدموية الاستئصالية الحاقدة، وقد أعلنها حربا وجودية ضد الإسلام والمسلمين فهدم الصوامع والمآذن ودنّس منبر رسول الله ﷺ.

فكل المؤشرات تدل على أن الحرب لن تقف عند هذا الحد، لأن إنهاء الحرب عند كيان يهود يعني الرضا والاستسلام بنتيجتها الحالية، دون تحقيق أي من أهدافها المعلنة (وفي مقدمتها إنهاء وجود حماس وضمان عدم تكرار سيناريو 7 تشرين الأول/أكتوبر 2023 واستعادة بقية المحتجزين)، وبالتالي الخسارة الفادحة التي تهدد وجود كيان يهود من أساسه، وتمهد للتجرؤ عليه مجددا قصد إزالته نهائيا.

ولذلك نجد أنفسنا اليوم أمام خيارين: إما أن تتحرك الأمة وتنتفض عن بكرة أبيها نصرة لغزة والأقصى المبارك، وإما أن تبقى مكتوفة الأيدي تشاهد تفرد هذا الكيان المتوحش بأهل فلسطين وكأنها تشاهد مباراة لكرة القدم، أو تمتص الأنظمة غضبها فتفقدها القدرة على التأثير في مجريات الأحداث، وعندها لن تسلم مصر ولا الأردن من بطش الكيان وجبروته، بل هي الخطوة التالية في خطته الحربية التي لم يعد يخفيها عن أحد، وهو الذي يخوض معركة البقاء فيهدد ويعربد في المنطقة دون رادع، ويوجه صواريخه وطائراته المسيرة إلى ما أبعد من دول الطوق، ويتحرش بالجوار وبمنطقة رفح ساعيا إلى طرد أهل غزة نحو سيناء وأهل الضفة نحو الأردن، وحالماً بدولة تمتد من النيل إلى الفرات كما رسمها على علمه.

ولا نقصد بالتحرك، تلك المظاهرات الخجولة المحتشمة التي تسير تحت سقف النظام ووفق شروطه، فتخطب ودّه للخروج في مسيرة تبيّض وجهه وتغطي خيانته وتعلي أسهمه في سوق المتاجرة الرخيصة بدماء الشهداء وفي معرض المزايدات التي تتقنها الأنظمة، في وقت أقام فيه "أبو عبيدة" الحجة على جميع الحكام المتخاذلين عن نصرة غزة وفلسطين، ولا تلك المظاهرات التي تفرغ شحنة الغضب ومخزون العاطفة في الشوارع وترفع رايات سايكس بيكو رمز فرقتنا، ثم يعود الناس أدراجهم دون غايات واضحة ورسائل محددة!

لا نقصد ذلك كلّه، وإنما نعني التحرك السلمي الواعي بطبيعة المعركة الحضارية بين الإسلام والكفر والذي يُحمّل الجيوش مسؤوليتها في نصرة الأرض المباركة فلسطين، ويخاطب منطقة الإيمان لدى أبنائها وقادتها، ويُذكرهم بالحل الشرعي من كونه حلّاً عسكريّاً عنوانه "الجهاد في سبيل الله" تواجه فيه الحرب بالحرب، وليس حلا تفاوضيا في هيئات الأمم المتآمرة على فلسطين أو تحت قبة مجلس الإرهاب الدولي. قال تعالى: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ * إِلَّا تَنفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَاباً أَلِيماً وَيَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيْئاً وَاللهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ﴾. [التوبة: 38-39].

هذه التحركات الواعية إن رفضت، فهو دليل إضافي على جرم الحكام وخيانتهم للأمة واصطفافهم مع العدو وسفاراته، وهو ما يوجب كشفهم في كل منبر ومحاسبتهم على أساس الإسلام لقوله ﷺ: «أَفْضَلُ الْجِهَادِ كَلِمَةُ حَقٍّ عِنْدَ سُلْطَانٍ جَائِرٍ»، لأنهم بذلك يشكلون عقبة أمام تحرك الجيوش وتصبح أنظمتهم شريان حياة لكيان يهود على أمل بقائه، إن لم تكن هذه هي الحقيقة التي طفت على السطح وبرزت للعيان بعد ستة أشهر من الحرب، وما تحركات حكام دول الطوق الاستعراضية إلا محاولات للتغطية عن هذه الحقيقة الساطعة. فماذا ننتظر حتى ينطلق طوفان الأمة ونسير في الاتجاه الصحيح نحو التحرك الذي يُرعب كيان يهود ومن ورائه دول الكفر، ويعجل بزواله قريبا بإذن الله تحقيقا لوعد الآخرة، بدل الفرار من معركة حتمية قادمة لا محالة؟

روى مسلم في صحيحه عن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله ﷺ قال: «لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُقَاتِلَ الْمُسْلِمُونَ الْيَهُودَ فَيَقْتُلُهُمْ الْمُسْلِمُونَ، حَتَّى يَخْتَبِئَ الْيَهُودِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْحَجَرِ وَالشَّجَرِ، فَيَقُولُ الْحَجَرُ أَوْ الشَّجَرُ: يَا مُسْلِمُ يَا عَبْدَ اللهِ، هَذَا يَهُودِيٌّ خَلْفِي فَتَعَالَ فَاقْتُلْهُ، إِلَّا الْغَرْقَدَ فَإِنَّهُ مِنْ شَجَرِ الْيَهُودِ».

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

المهندس وسام الأطرش

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi