ما بال أقوام يسارعون في علمانية الغرب الكافر ودولته الوطنية ويتنكبون خلافة الإسلام؟!
December 30, 2024

ما بال أقوام يسارعون في علمانية الغرب الكافر ودولته الوطنية ويتنكبون خلافة الإسلام؟!

ما بال أقوام يسارعون في علمانية الغرب الكافر ودولته الوطنية ويتنكبون خلافة الإسلام؟!

ما بال أقوام باتت معهم أحكام هذا الدين العظيم بل وقطعياته وأبجديات مفاهيمه ومعلوم أحكامه بالضرورة؛ الحكم بما أنزل الله في ظل خلافة راشدة على منهاج النبوة، موضع أخذ ورد ومساومة ومقايضة وظروف دولية تسمح أو لا تسمح، وغرب كافر مستعمر يأذن أو لا يأذن، وضغط واقع مانع أو مجيز، وتضارب بين منفعة ومضرة، وصار دين العزيز العليم عند عبده الحقير الجاهل موضع مفاوضة ومساومة؟!

ما بال أقوام انحنت جباههم لله وما انحنت معها عقولهم وقلوبهم لحكم الله وتحكيم شرعه وشريعته، ما بال أقوام كبروا الله قولا واستكبروا أمريكا والغرب الكافر فعلا، فاستنكفوا عن تحكيم شرع الله ودانوا للغرب الكافر وشرائعه ونظامه الدولي، استخفوا بخوف من وجب خوفه حقا فهو القاهر فوق عباده وخوفهم منه عبادة وطاعة ونجاة ومفازة، واستعظموا وخافوا الغرب الكافر الذي لا يملك نفعا ولا ضرا وخوفهم منه ذلة ومذلة وهوان؟!

ما بال أقوام متى ذكرت خلافة الإسلام وتحكيم شرع الديان استشكلوها وأعضلوها وكأنهم بشريعة الإسلام معضلة وأزمة، وليست الحل الشافي لهذه الأزمة الماحقة التي تحياها أمة الإسلام بل والبشرية جمعاء؟! ما بال أقوام سمعوا وما سمعوا وما فقهوا قول الجليل العليم الخبير لنبيه الهادي ﷺ: ﴿طه * مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى﴾؟!

ما بال أقوام ما نفعت فيهم هذه المائة من السنين الشداد العجاف بضياع خلافة إسلامنا ونقض حياتنا الإسلامية حياة عزنا ومجدنا ونقض مجتمعنا ودارنا، وضمور كيان أمتنا ووحدتنا وطمس شمس حضارتنا وعسف الغرب الكافر المستعمر بشرع ربنا وتعنتنا بكفر فلسفته ومنظومته العلمانية، وطمّنا في وحل مستنقع حضارته وتوسيد أمرنا لشرار الخلق اللئام عملائه؟! أوَما نفعت كل المائة المزحومة بالمآسي والمصائب وكفر العلمانية الأسود وحصادها المفجع لتعلنوها كفرا صريحا بالغرب ومنظومته ورويبضاته، وتكفرون بحدوده وسدوده ودولته الوطنية العلمانية صنيعته التي سامتنا أهوالا وعذابات لمائة خلت؟! أما كفتكم مآسي علمانية الغرب الكافر ودولته الوطنية التي فاضت علينا مصائبها وعذاباتها، وكفى بعذابات وأهوال الشام واعظا؟!

أما آن وحان لكم أن تقدروا حقيقة التبعات الخطيرة المدمرة لحياتنا ومجتمعنا وديننا ودنيانا وآخرتنا لمائة سنة خلت من ضياع خلافتنا وغياب إسلامنا عن دفة الحكم وقيادة هذا العالم المنكوب بجاهلية الغرب ووحشية وهمجية استعماره، تجاه أنفسكم وتجاه البشرية جمعاء فهي مسؤوليتكم، فكيف يرجى الخلاص من هذا التيه المبير والمعيشة الضنكى والشقاء المهلك بدون خلافة الإسلام التي تضع شرع الديان موضع التنفيذ والتطبيق فتحيوا بذلك حقيق وعد ربكم ﴿فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَى﴾؟

أيقنوا فليس لها من دون الله كاشفة، أما إن استسلمتم لوساوس شياطين الغرب وأرهبتكم دول الغرب وخنعتم وخضعتم، فلا تكابروا، هو دين الله فدعوا الحمل لأهله وابرأوا وتوبوا إلى خالقكم ولا تترخصوا في أعظم وأكبر معاصيه في تعطيل شرعه بين عباده وعلى أرضه، وأشد منها وأكبر معصية وظلما وجرما وهي في تحكيم شرائع وأنظمة الغرب الكافر في أرض الإسلام وعلى عباد الله المسلمين. فيا ويل من كان هذا الدرب دربه والنهج نهجه سار فيه أو عليه أو زَيَّنَهُ للناس!

ما بال أقوام لُدِغوا من جحر أمريكا ودول الغرب الاستعمارية الكافرة سبعين مرة ثم لا يتوبون ولا هم يذّكرون؟! أمريكا هي ألد أعداء الإسلام وأمته فهي شيطان عصركم، فكيف تناقش وتحاور وتفاوض في قضايا المسلمين بل وتشترط وتملي، ثم ها أنتم تجادلون وتحاجون بمكر أمريكا رهبة وخشية؟! أوَما علمتم أنكم بصنيعكم هذا وقعتم في شنيع الاستهانة بمكر القوي المتين بل وأمنتم مكره وهو القائل جل في علاه: ﴿أَفَأَمِنُوا مَكْرَ اللهِ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخَاسِرُونَ﴾؟

لمن استرهبتهم أمريكا وظنوا بالله الظنون وبدا لهم انتفاء استطاعة إقامة دين الله في أرضه لحكم عباده بشرعه، وجادلوا ونازعوا وخاصموا في عدم إمكانية ذلك لظرف قهر أصحاب هذا الطرح واستنزفهم؛

لهؤلاء أقل وأضعف الإيمان إن خُيِّرَ المرء بين العجز والفجور أن يعلن عجزه ويفسح الطريق لأصحاب المشروع المؤمنين الموقنين بإقامة خلافة الإسلام الراشدة على منهاج النبوة لتحكيم شرع الله في أرضه وعلى عباده. ثم ليعلم هؤلاء أن ليس لعاجز عن الحكم بشرع الله ولاية أو حكم، فمن شرط الحاكم شرعا أن يكون قادرا من أهل الكفاية على القيام بأعباء الحكم بشرع الله، فذلك مقتضى العقد الشرعي بين الراعي والرعية؛ أن يحكمهم بشرع الله، فالعاجز عن القيام بشؤون الرعية بكتاب الله وسنة نبيه ﷺ في حكم المعدوم، فكيف بمن استرهبته أمريكا ودان وخضع لشروطها وإملاءاتها ومنظومة كفرها ونظامها الدولي وأنظمتها؟! أخرج مسلم من طريق أبي ذر رضي الله عنه قال: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ أَلَا تَسْتَعْمِلُنِي؟ قَالَ: فَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى مَنْكِبِي، ثُمَّ قَالَ: «يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ ضَعِيفٌ، وَإِنَّهَا أَمَانَةُ، وَإِنَّهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ خِزْيٌ وَنَدَامَةٌ إِلَّا مَنْ أَخَذَهَا بِحَقِّهَا، وَأَدَّى الَّذِي عَلَيْهِ فِيهَا».

وليكن معلوما لكل من يؤمن بالله واليوم الآخر أن شرعية النظام هي في تحقيق سيادة الشرع والحكم بشريعة الله وليس في اقتحام قصر الطاغية والجلوس على عرشه، بل شرعية النظام والحاكم لا تنفك عن سيادة الشرع والحكم بشريعة الله، بحيث تكون العقيدة الإسلامية هي أساس الدولة بحيث لا يتأتى وجود شيء في كيانها أو جهازها أو محاسبتها أو كل ما يتعلق بها إلا بجعل العقيدة الإسلامية أساسه. فالعقيدة الإسلامية أساس الدستور والقوانين الشرعية ولا يسمح البتة بوجود شيء مما له علاقة بأي منهما إلا إذا كان منبثقا عن العقيدة الإسلامية، فدستور الدولة وقوانينها أحكام شرعية مستنبطة من أدلة الوحي. قال جل وعلا: ﴿فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجاً مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً﴾. ومن حديث عائشة رضي الله عنها عن النبي ﷺ أنه قال: «مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ» متفق عليه.

ثم ما بال أقوام كنا نعدهم من الأغيار على هذا الدين حتى زعموها حكمة سياسية ووعيا سياسيا أن نصبر ونمهل الساعين في إعادة تدوير المنظومة العلمانية ونظامها العلماني الكافر، حتى نستبين ونستيقن وتكشف لنا الأيام عن صدق أو خبث النوايا وحسن أو قبيح الصنيع بنا؟! يا قومنا، الحكمة والوعي السياسي هي في أن نسير مع الحق بحسب عقيدة الإسلام التي أخذناها عن جزم ويقين واعتقدناها، وأن ننظر إلى الحوادث والوقائع للحكم عليها من زاوية عقيدتنا الإسلامية، والوعي السياسي يقتضي نضالا عقائديا ضد التضليل السياسي الذي يمارسه الغرب الكافر المستعمر وأذنابه لحرف بوصلة الثورة والتغيير عبر محاولته إعادة تدوير النظام العلماني الذي ثار عليه الناس بإبدال الطاغية العميل بعميل في طور الطغيان، ونضالا عقائديا ضد اختصار الغايات السامية والأهداف العالية بغايات جزئية وأهداف آنية (كالمحاولة الماكرة القائمة اليوم في اختصار الغاية السامية لثورة الشام المباركة من إقامة حكم الإسلام وخلافته الراشدة على منهاج النبوة إلى فرار وإسقاط لطاغية الشام) وهو عين المكر والخديعة السامة القاتلة، فالواعي سياسيا يقيس الأمور بمقاييس عقيدته لا أن ينتظر نتائجها ليقرر صحتها من بطلانها! فالتجريب والاختبار وانتظار النتائج هي مقاييس مَن لا مقاييس شرعية له، ومع هكذا حال تصبح الواقعية ومقاييس الواقع العلماني المهيمن هي مقياس النجاح والفشل ونكون حينها رجعنا القهقرى وعدنا للقفص العلماني البغيض!

يا قومنا، المسألة ليست كما تتوهمون فهي ليست مسألة حاكم شرعي يحكمنا بشرع الله، وتصبح حينها المسألة مسألة نظر في إحسان أو إساءة التطبيق، وإمهاله لمعرفة إحسانه من إساءة تطبيقه لأحكام الشرع من نافلة القول. لكن الأمر خلاف ما تتصورون وتظنون، فالمسألة أجل وأعظم؛ فهي متعلقة بأسس الحكم وفلسفة الحكم ومنظومة الحكم والمرجعية الفكرية والمصادر التشريعية والدستور والقوانين والأنظمة والأجهزة وبالتالي نحن أمام تحديد شرعية النظام من عدم شرعيته.

يا قومنا، إنما الإيمان موقف حق زمن الشدائد والفتن، فالشدائد كاشفات لعاريات الأنفس ويقين أو ضعف إيمانها. فالفتنة كل الفتنة أن يفتن المرء في دينه، فالفتنة كل الفتنة أن تجد سبعين عذرا لمن ترخص في تعطيل شرع الله وحكم المسلمين بشرائع أعداء الله، زاعما زعما باطلا منكرا أنه في كل هذا يبغي اتقاء فتنة كيد الأعداء ومكرهم والرأي هو في مسايرتهم والاستجابة لشروطهم وإملاءاتهم، ﴿أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا﴾!

ثم أكبر منها عجبا تحار معه الألباب أن لا يجد المسلم حجة شرعية ولا وجه حق فيمن يدعونه لتحكيم شرع الله وإقامة خلافة الإسلام لحكم المسلمين بشرع ربهم، بل جدال وحجاج ونزاع وخصام، بل وظلم وسجن وتبرير لهكذا ظلم، بل ويزيد ويزعم أن المتاح العلماني اليوم ودولته الوطنية هو كل ما نستطيع، بل ويأفك في تبرير وتزيين هكذا وضع والثناء على السائرين في متاهاته!

يا قومنا، هما مشروعان لا ثالث لهما؛ مشروع رباني ومشروع شيطاني، فاحسموا أمركم قبل أن تزل قدم بعد ثبوتها فتذوقَ السوء لصدها عن سبيل الله، هما مشروعان؛ مشروع إسلام رب العالمين ومشروع كفر الغرب المستعمر شيطان عصركم، إما خلافة راشدة على منهاج النبوة أو دولة وطنية وظيفية للاستعمار الغربي الكافر، مشروع يهدي إلى الجنة ومشروع يهدي إلى النار، ولعمرك ما أبقى الحكيم العليم لمتهوك من عذر، قال تعالى: ﴿أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالاً بَعِيداً﴾. وقد ذكر أن هذه الآية نـزلت في رجل من المنافقين دعا يهوديا في خصومة كانت بينهما إلى بعض الكهَّان ليحكم بينهما، ورسول الله ﷺ بين أظهُرهم!

ليس مع الإيمان إلا الكفر بطاغوت العلمانية ودولتها الوطنية ومنظومتها وأنظمتها الوضعية، ثم السعي لتحكيم شرع الله طاعة له وتعبدا بإقامة دولته، ثم الاستقامة على طريق الحق فإن مت دون الغاية وكان الأجل دون بيعة إمامك وخليفتك ودون حياتك الإسلامية في ظل الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، ما ضرك شيء، وحسبك أنك استقمت كما أُمرت على صراط الإسلام المستقيم طاعة لمولاك وطمعا في رحمته ورضاه.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللهِ تَوْبَةً نَّصُوحاً عَسَى رَبُّكُمْ أَن يُكَفِّرَ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ يَوْمَ لَا يُخْزِي اللهُ النَّبِيَّ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

مُناجي محمد

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi