كراهية الأجانب في جنوب أفريقيا وغيرها: الرأسمالية هي وحدها المسؤولة
كراهية الأجانب في جنوب أفريقيا وغيرها: الرأسمالية هي وحدها المسؤولة

الخبر: نقلت وسائل الإعلام قضية مواجهة رئيس جنوب أفريقيا سيريل رامافوسا إحراجاً من الجمهور من مجموعة من المشاغبين والمراوغات في جنازة رئيس دولة زيمبابوي السابق روبرت موغابي في هراري كنتيجة لهجمات الكراهية التي شنت مؤخراً من مواطني جنوب أفريقيا ضد المواطنين الأجانب.

0:00 0:00
Speed:
September 19, 2019

كراهية الأجانب في جنوب أفريقيا وغيرها: الرأسمالية هي وحدها المسؤولة

كراهية الأجانب في جنوب أفريقيا وغيرها: الرأسمالية هي وحدها المسؤولة
(مترجم)


الخبر:


نقلت وسائل الإعلام قضية مواجهة رئيس جنوب أفريقيا سيريل رامافوسا إحراجاً من الجمهور من مجموعة من المشاغبين والمراوغات في جنازة رئيس دولة زيمبابوي السابق روبرت موغابي في هراري كنتيجة لهجمات الكراهية التي شنت مؤخراً من مواطني جنوب أفريقيا ضد المواطنين الأجانب.


التعليق:


قضية كره الأجانب ليست في جنوب أفريقيا فقط، بل هي أمر سائد في كل مكان في ظل الرأسمالية بما في ذلك الدول الغربية والولايات المتحدة، التي تعتبر رائدة الديمقراطية.


أثار هجوم كراهية الأجانب الوحشي الذي وقع مؤخراً في جنوب أفريقيا الإدانة في جميع أنحاء القارة الأفريقية مع الانتقام في الخارج. استدعت نيجيريا مفوضها السامي، وبدأت في إجلاء رعاياها وقاطعت قمة المنتدى الاقتصادي العالمي حول أفريقيا في كيب تاون.


تجدر الإشارة إلى أن هجمات كراهية الأجانب كانت جزءاً من المجتمع في جنوب أفريقيا لفترة من الوقت. في عامي 1994 و1995، قام شاب مسلح بتدمير منازل الرعايا الأجانب في جوهانسبرغ، مطالباً الشرطة بالعودة إلى بلدانهم الأصلية. في عام 2008، حدثت نوبات من كراهية الأجانب مرة أخرى في المكان نفسه مع تقدير أن عشرات الآلاف من المهاجرين قد نزحوا، ونُهبت الممتلكات والمصالح والمنازل على نطاق واسع وبلغ عدد القتلى 56. وفي عام 2015، وقعت سلسلة من هجمات كراهية الأجانب مع إهمالهم من التصريحات التي أدلاها زولو كينج جودويل زويليثيني كابشيكولو التي تفيد بأن المهاجرين يجب عليهم "حزم حقائبهم والرحيل". حتى نيسان/أبريل 2015، توفي 7 أشخاص وتم تشريد أكثر من 2000 أجنبي.


وقد خلق هذا الكراهية للأجانب القادمين إلى جنوب أفريقيا. يعتقد معظم سكان جنوب أفريقيا أن المهاجرين ينتهزون فرصهم، وبالتالي فهم مسؤولون عن فقرهم، بدلاً من التركيز على السبب الحقيقي وهو سياسات الاقتصاد الرأسمالية الشريرة.


لقد عزز المبدأ الرأسمالي الموروث من المستعمرين البريطانيين القومية، وخاصة بين جيل الشباب. لقد أسفرت أفكار القومية الأنانية عن عمليات قتل جماعية ونهب باسم الدفاع عن موارد البلاد من احتلال الأجانب.


لقد دفع النظام الاقتصادي الرأسمالي جنوب أفريقيا إلى حالة من عدم المساواة العميقة، باعتبارها واحدة من أكثر دول العالم في عدم المساواة. بينما يلقي عدد كبير من السكان باللوم على الأجانب في وجهات نظر معادية للمهاجرين، إلا أن البلاد تواجه تحديات أكبر من استضافة الرعايا الأجانب.


على سبيل المثال، الادعاء بأن الأجانب يثقلون كاهل الخدمات المجتمعية مثل نظام الرعاية الصحية الوطني، أظهرت بيانات من الحكومة أن هناك 2.1 مليون مهاجر دولي في جنوب أفريقيا من أصل 51.7 مليون في عام 2011. (قفزت أرقام السكان منذ ذلك الحين إلى 55.7 مليون ).


على الرغم من أن جنوب أفريقيا تعتبر من بين أكثر الأماكن ديمقراطية، فهي ثاني أكبر اقتصاد في أفريقيا، مع بنية تحتية جيدة، وأنظمة مالية متطورة، وصناعات تعدين وصناعات قوية. ومع ذلك، فإنها تعاني من انكماش حاد في الاقتصاد خاصة في الربع الأول من عام 2019، فضلاً عن الانقسام المجتمعي الحاد.


فيما يتعلق بالبطالة في جنوب أفريقيا، من المنتشر إلى حد كبير أن الرئيس رامافوسا وصفها ذات مرة بأنها "أزمة عميقة وخطيرة". اعتباراً من تموز/يوليو 2019، بلغت معدلات البطالة الوطنية 29٪ مما أثر على ما يقدر بنحو 6.7 مليون شخص.

حوالي 56.4٪ من الذين تتراوح أعمارهم بين 15 و24 عاماً و35.6٪ من الذين تتراوح أعمارهم بين 25 و34 عاماً لا يزالون عاطلين عن العمل، و71٪ من العاطلين عن العمل يقضون فترة سنة واحدة أو أكثر يبحثون عن عمل.

https://qz.com/africa/1708814/what-is-behind-south-africas-xenophobic-attacks-on-foreigners/


الصورة الأكبر من ذلك هي أن مجتمع جنوب أفريقيا مثل العديد من المجتمعات الرأسمالية الأخرى مرتبك ومحبط بسبب عدم وجود حل واضح لمشكلاتهم الاجتماعية والسياسية والاقتصادية باستثناء التسرع في إلقاء اللوم على الأجانب بصفتهم فاشيين، بينما بدا السياسيون وكأنهم متهاونون باستراتيجية الحل.


والحقيقة هي أن الحكومة قد فشلت في حل المشاكل المحلية الناشئة عن الرأسمالية، وتحويل مسؤوليتها عن الفقر إلى الأجانب والمهاجرين والتي تحولت إلى إراقة دماء وعنف وحشي مماثل لعصر الفصل العنصري أو حتى أسوأ منه.


علاوة على ذلك، تكشف هجمات كراهية الأجانب هذه في جنوب أفريقيا شعاراً فارغاً للوحدة الأفريقية، وهي فكرة ضعيفة لا تستطيع توحيد أفريقيا معاً مثل فكرة العروبة لدى العرب. كما أنه مؤشر على العار العلني والفشل القبلي كرابطة هشة، لأن بعض المجتمعات في جنوب أفريقيا مثل قبائل الزولو والزوسا هم أشخاص مشابهون يعيشون في دول مجاورة مثل بوتسوانا وليسوتو وزيمبابوي وملاوي وموزمبيق وغيرها، قد وقعوا ضحية وحشية موجة كره الأجانب كالسابقين.


أثبتت الرأسمالية فشلها في الجانب الاقتصادي وكذلك في الجانب الاجتماعي. إنها تخلق الفقر وعدم المساواة وتخلق العداء مع عدم وجود رابطة ملموسة وثابتة لعقد المجتمع معا. الأمل الوحيد لإنقاذ العالم من القيود الرأسمالية هو الإسلام في ظل دولته الخلافة الراشدة.


كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
مسعود مسلم
الممثل الإعلامي لحزب التحرير في تنزانيا

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı