حول قمة بيشكيك لرابطة الدول المستقلة
November 10, 2023

حول قمة بيشكيك لرابطة الدول المستقلة

حول قمة بيشكيك لرابطة الدول المستقلة

في 13 تشرين الأول/أكتوبر، شارك رئيس أوزبيكستان شوكت ميرزياييف في قمة بيشكيك لقادة دول رابطة الدول المستقلة. وناقش فيه رؤساء دول آسيا الوسطى وروسيا وبيلاروسيا وأذربيجان، عدداً من القضايا في إطار رابطة الدول المستقلة. ومن المعروف أن رابطة الدول المستقلة هي منظمة تم إنشاؤها لإبقاء الدول المستعمرة تابعة لروسيا بعد انهيار الاتحاد السوفيتي. لكن هذه المنظمة فقدت نفوذها بالتوازي مع تراجع نفوذ روسيا على الساحة الدولية. ومع محاولة أعضائها، مولدوفا وأوكرانيا وأرمينيا، النأي بأنفسهم عن روسيا، فقد اقتصر الحد الأدنى من تأثير المنظمة بشكل أساسي على دول آسيا الوسطى. ولذلك، تحاول روسيا في الآونة الأخيرة الحفاظ على نفوذ هذه المنظمة، على الأقل على مستوى دول آسيا الوسطى. ويمكن فهم ذلك من خلال 17 وثيقة مشتركة تم التوقيع عليها في نهاية قمة رابطة الدول المستقلة في بيشكيك. وكان أهمها: "بيان قادة الدول الأعضاء في رابطة الدول المستقلة بشأن حماية حقوق الأشخاص والمواطنين في حرية المعتقد الديني"؛ "بيان رؤساء دول رابطة الدول المستقلة بشأن دعم وتعزيز اللغة الروسية كلغة للتواصل الدولي"؛ و"اتفاقية إنشاء منظمة دولية للغة الروسية"...

ولا يخفى على أحد أن إثارة قضايا مثل "الحقوق الدينية" و"حرية المعتقد" هي إحدى الأدوات التي يستخدمها الغرب الاستعماري، وخاصة أمريكا، لاختراق البلاد الإسلامية وتثبيت نفوذه فيها. والأمر اللافت للنظر في قمة بيشكيك هو أن روسيا نفسها ترفع هذه القضية اليوم، وهو ما يعطي الانطباع بأن روسيا تهدف إلى "تضييق" "الفجوة" التي يمكن للغرب من خلالها ممارسة الضغط والنفوذ على دول آسيا الوسطى. بمعنى آخر، هي تتطلع إلى جعل خبز الغرب إلى النصف؛ لأنه حتى الآن، عندما يتعلق الأمر بالإسلام، فإن روسيا كثيرا ما تستخدم مصطلحات "الإرهاب" و"التطرف" و"الأصولية"، وتتعامل معه على أساس الخطاب الغربي. ويمكن أن نفهم أن روسيا تريد الآن السيطرة الكاملة وأخذ المسؤولية على عاتقها عن تطلع المسلمين في آسيا الوسطى إلى الإسلام، إلى أقصى حد ممكن دون تدخل غربي. ولذلك يمكن القول إن هذه الوثيقة كانت إحدى التصريحات الموجهة للغرب.

ومن ناحية أخرى، فمن المحتمل أن روسيا تهتم بتحسين صورتها السيئة بين مسلمي آسيا الوسطى. لكن هذا لا يعني أن المسلمين في المنطقة سيحصلون على بعض التنوير والتغيير الجيد. بل يعني فقط أنها تريد السيطرة بنفسها على عدم السماح للإسلام بالانتشار على نطاق واسع في منطقة آسيا الوسطى، بل إبقاءه ضمن الحدود المسموح بها والمرسومة مسبقاً.

ومع وثيقة إنشاء منظمة دولية للغة الروسية ودعم اللغة الروسية وتعزيزها، أصبح حلم روسيا الذي طال أمده حقيقة. ومع ذلك، لا يزال جزء كبير من وثائق الدولة في دول آسيا الوسطى باللغة الروسية أو يتم استخدام خيار اللغة الروسية أيضاً. وهناك العديد من المدارس والجامعات الناطقة باللغة الروسية تقوم بنشاطها. كما تبث العديد من القنوات التلفزيونية والإذاعية البرامج والأفلام والمسلسلات الروسية... ووفقا لهذه الوثائق، فإن عددها ونطاقها في آسيا الوسطى سوف يتزايد أكثر بكثير. وقد تعتبر اللغة الروسية إحدى الجهات المرتبطة بازدهار الاستعمار الروسي وثقافة روسيا، والتي من خلالها يتم إيجاد صورة جذابة لتاريخ الشعب الروسي وأبطالهم في أذهان أبناء المسلمين، ومؤلفات الكتاب والشعراء الروس يتم تدريسها للجماهير، ويتم غرس اللغة الروسية كلغة بليغة، غنية بالكلمات. كما يتم نشر الفكر الروسي ووجهات النظر الروسية للعالم في أذهان جيل الشباب من خلال تدريس اللغة الروسية، ويتم زرع الثقافة الروسية وأسلوب الحياة الروسي ببراعة، كما شاهدتم بالأمس، وفي النتيجة سيخرج جيل جديد من عبيد الروس الذين نشأوا وهم يطلقون على الروس لقب "الأخ الأكبر" وسيستمرون في الإعجاب والامتنان بالموروث عن هؤلاء "الأسلاف". علاوة على ذلك، لا يزال تأثر الشعوب المسلمة في آسيا الوسطى بالثقافة الروسية يتجلى بدرجات متفاوتة. فعلى سبيل المثال، يحظى التواصل باللغة الروسية، وتقليد الروس في حفلات الزفاف والاحتفالات الأخرى، والاحتفال بالأعياد مثل عيد السنة الجديدة التي خلفها الاتحاد السوفيتي باهتمام صارم. لذلك، فإن الهدف المقصود واضح مثل النهار؛ وهو تعزيز تقليد الثقافة الروسية في الشعوب المسلمة في آسيا الوسطى، ودعم سياسة الحكومة الروسية، وباختصار، إن الهدف هو إحياء الميل نحو روسيا والشعب الروسي.

إن حقيقة أن قمة بيشكيك لرابطة الدول المستقلة قد تم تنظيمها بعد قمتي مجموعة 5+1 لدول آسيا الوسطى في أمريكا وألمانيا، فإنه يكون صحيحا إذا اعتبرنا القمة هي محاولة من روسيا لإظهار أن المنطقة لا تزال في قبضتها. ويتأكد هذا من خلال حقيقة أن بوتين تصرف في القمة وكأنه رئيس الاتحاد السوفييتي، وكان رؤساء الدول الآخرون مثل مرؤوسيه؛ يوافقون بصمت على كل ما يقوله. فعلى وجه الخصوص، تحدث بوتين عن الرضا الكامل للاحتياجات الغذائية لبلدان رابطة الدول المستقلة وقال: "مثل العام الماضي، سنصدر ما لا يقل عن 50 إلى 60 مليون طن من المحاصيل. أعلم أن أصدقاءنا وزملاءنا في بلدان رابطة الدول المستقلة لديهم احتياجات، وستُحَلُّ كلها". وكأن بوتين يقول بكلماته هذه، إن روسيا ستكون قادرة على إطعامكم جميعاً، كما كان الحال خلال فترة الاتحاد السوفييتي. بالإضافة إلى ذلك، أشار لوكاشينكا رئيس بيلاروسيا، إلى أن رابطة الدول المستقلة تم إنشاؤها للحفاظ على العلاقات بعد انهيار الاتحاد السوفيتي، وأن الغرب لم ينشرح صدره منه كثيرا، وأن الغرب يريد إضعاف دول رابطة الدول المستقلة وإخضاعها لمصالحه. وأثناء حديثه وصف لوكاشينكا روسيا بـ"الأخ الأكبر" وأشاد بأنها تحاول مساعدة الجميع. وكذلك انتهز بوتين الفرصة لانتقاد أمريكا والغرب، قائلاً: "كلما كانت محاولة الضغط على شخص ما أكثر فأكثر، كان ذلك الشخص في نشاطاته أقل نجاحاً". كما تطرق إلى القضية الفلسطينية، مؤكدا أن تصعيد الأوضاع في الشرق الأوسط هو نتيجة السياسة الأمريكية الفاشلة. وفي نهاية القمة، تحدث بوتين أيضاً عن أرمينيا فقال: "اتصل بي رئيس الوزراء باشينيان، وتحدثنا معه، بما في ذلك حول قمة اليوم". وقال "إن أرمينيا لن تترك رابطة الدول المستقلة". ويمكن القول إن هذه الإشارة لم تكن موجهة إلى أرمينيا فحسب، بل إلى جميع أعضاء رابطة الدول المستقلة الأخرى، لا سيما إلى دول آسيا الوسطى.

يمكن أن نستنتج مما سبق أن روسيا اتخذت خطوة ناجحة إلى حد ما تجاه الغرب في قمة رابطة الدول المستقلة في هذه المرة. إلا أن هذه القمة أصبحت علامة إذلال وعار لحكام دول آسيا الوسطى الخونة؛ فقد أظهروا مدى تبعيتهم وطاعتهم بموقفهم الضعيف هذا؛ حيث إنهم لم يتمكنوا من فعل أي شيء سوى أن يحنوا رؤوسهم أمام عدونا اللدود، الشرير، والمثير للاشمئزاز؛ الروس الذين ضربوا بالسيف أعناق مئات الآلاف من أجدادنا، وذبحوهم واضطهدوهم، واغتصبوا الآلاف من أخواتنا المسلمات، وقتلوا النساء الحوامل بحراب البنادق، وعاملوا حتى الأطفال الصغار وكبار السن مثل البرابرة، ورغم هذه الأعمال القذرة السابقة والحاضرة لم يشمئز هؤلاء الخونة أن يتملقوه ويتناولوا العشاء معه... إلا أن هذه الحكومة الروسية المتغطرسة والمتكبرة لم تعتذر حتى الآن عن الجرائم السابقة التي ارتكبتها ضد الشعب المسلم في منطقتنا. والحقيقة أن روسيا اليوم، باعتبارها وريثة الاتحاد السوفييتي، لا بد أن تتحمل المسؤولية عن الجرائم التي ارتكبت في التاريخ. ومع ذلك، فإن محاسبة الحكومة الروسية لا تخطر على بال هذه الحكومات اليائسة والجبانة. بل العكس؛ فهمهم الوحيد هو البقاء على عروشهم أطول فترة ممكنة وملء جيوبهم مهما بلغ الذل مبلغه. وبهذا كله، فإن هؤلاء يظهرون بلا خجل أنهم ليسوا إلى جانب الإسلام والمسلمين، بل إلى جانب عدونا روسيا. نعم، يبدو أنهم نسوا بسرعة كبيرة أعمال الإبادة التي حدثت في التاريخ ولحقت بأسلافهم. ومع ذلك، يجب على بلادنا، وخاصة على المسلمين في المنطقة، أن لا ينسوا هذا الأمر ولن ينسوه أبداً. وينبغي لهم أن ينظروا إلى روسيا باعتبارها روثاً يجلب المتاعب وعدواً تجب محاسبته على الجرائم التي ارتكبوها بالأمس. ويجب ألا ينسى المسلمون أبداً أن روسيا الاستعمارية الكافرة هذه لا تزال تضطهد شعوب آسيا الوسطى بأيدي رؤساء الحكومات الخونة، وتعاملهم مثل العبيد، وتسلب منهم ثرواتهم. ويجب عليهم أيضاً أن يدركوا أن المسلمين لن يتحرروا أبداً من أغلال القمع والاستعمار الروسي ما لم يأتوا بالإسلام إلى السلطة.

ولكن لكل مسلم الحق الكامل في أن يعيش عبداً لله وحده وفقاً لعقيدته، وهذا واجب. وهذا لن يحدث إلا بإقامة الخلافة التي تكون جنة للمسلمين. وبالفعل، الخلافة هي التي ستهزم روسيا إلى جانب الدول الاستعمارية الأخرى، وتحرر بلادنا، وكذلك البلاد الإسلامية داخلها. وفي النهاية فإن الأمة الإسلامية، تحت راية الخلافة، سوف تمحو روسيا، الدولة الاستعمارية الكافرة من خريطة العالم! عسى أن يكون ذلك قريبا إن شاء الله! قال رسول الله ﷺ: «ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةً عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ» رواه أحمد.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إسلام أبو خليل - أوزبيكستان

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi