انفصال بريطانيا عن أوروبا
انفصال بريطانيا عن أوروبا

الخبر:   تمر بريطانيا بفترة مفاوضات صعبة مع أوروبا بعدما قررت الانفصال عن أوروبا بعد الاستفتاء الذي أجرته سنة 2016. عند اختيار أي دولة أوروبية الانفصال عن أوروبا فإن المادة 50 من القانون الأوروبي تنص على أن الحد الأقصى لتأمين اتفاق بين الدولة المنفصلة وباقي الاتحاد هو سنتان. أما بريطانيا وبعد اختيارها الانفصال وبعد انقضاء معظم السنتين، فإنها ما زالت منقسمة داخليا، متناحرة خارجيا مع أوروبا وغيرها ولم تصل إلى أي اتفاق إلى الآن. تنص المادة 50 أيضا على أنه في حين لم يتمكن الطرفان من التوصل لاتفاق خلال السنتين، فإن هذه المدة لا يمكن تمديدها إلا إن أجمعت دول الاتحاد، وإلا فإن كل الاتفاقيات مع هذه الدولة تصبح منقوضة. يذكر أن رئيسة الوزراء البريطانية تيريزا ماي قد تغلبت البارحة على خصومها في حزب المحافظين في تصويت سحب الثقة، والذي أتى بعيد تأجيل ماي التصويت في البرلمان على اتفاق الخروج من الاتحاد الأوروبي الذي كانت تعمل عليه منذ توليها رئاسة الوزراء والذي توقعت عدم تمريره من البرلمان ما يعطل الاتفاق مع الاتحاد الأوروبي.

0:00 0:00
Speed:
December 15, 2018

انفصال بريطانيا عن أوروبا

انفصال بريطانيا عن أوروبا

الخبر:

تمر بريطانيا بفترة مفاوضات صعبة مع أوروبا بعدما قررت الانفصال عن أوروبا بعد الاستفتاء الذي أجرته سنة 2016. عند اختيار أي دولة أوروبية الانفصال عن أوروبا فإن المادة 50 من القانون الأوروبي تنص على أن الحد الأقصى لتأمين اتفاق بين الدولة المنفصلة وباقي الاتحاد هو سنتان. أما بريطانيا وبعد اختيارها الانفصال وبعد انقضاء معظم السنتين، فإنها ما زالت منقسمة داخليا، متناحرة خارجيا مع أوروبا وغيرها ولم تصل إلى أي اتفاق إلى الآن.

تنص المادة 50 أيضا على أنه في حين لم يتمكن الطرفان من التوصل لاتفاق خلال السنتين، فإن هذه المدة لا يمكن تمديدها إلا إن أجمعت دول الاتحاد، وإلا فإن كل الاتفاقيات مع هذه الدولة تصبح منقوضة.

يذكر أن رئيسة الوزراء البريطانية تيريزا ماي قد تغلبت البارحة على خصومها في حزب المحافظين في تصويت سحب الثقة، والذي أتى بعيد تأجيل ماي التصويت في البرلمان على اتفاق الخروج من الاتحاد الأوروبي الذي كانت تعمل عليه منذ توليها رئاسة الوزراء والذي توقعت عدم تمريره من البرلمان ما يعطل الاتفاق مع الاتحاد الأوروبي.

التعليق:

على عادتها بريطانيا تعمل جاهدة لاستغلال أوروبا لتحصل على أكبر منافع سواء منفصلة عنها أو جزءا منها. حينما أرادت أوروبا وفرنسا تحديدا أن تتوحد لتقف في وجه القوى العظمى حينها أمريكا والاتحاد والسوفياتي، علمت فرنسا أن بريطانيا لم ولن تسعى لتوحيد أوروبا، وإنما ستبقى تعمل لمصلحتها الأنانية باستخدام أوروبا وإبقاء القربة مع أمريكا. ولذلك عملت على إبقاء بريطانيا خارج الاتحاد منذ تأسيسه عام 1957. ولكن وبعد استقالة الرئيس ديغول 1969 بدأت بريطانيا مرة أخرى تحث الخطا لتنضم للاتحاد، ليتكلل جهدها بالنجاح عام 1973.

بقيت بريطانيا داخل وخارج الاتحاد الأوروبي، فرغم انضمامها له أبقت على قربها من أمريكا، الدولة التي سعت دوما ضد توحد أوروبا على الصعيد الاقتصادي والسياسي والعسكري. فبريطانيا على عكس فرنسا وألمانيا لا تحمل همّ وحدة أوروبا وتصاعدها كقوة عالمية بل تخشى ذلك حيث قيادة الاتحاد ما زالت بيد فرنسا وألمانيا على وجه الخصوص.

وها هي بريطانيا اليوم قررت الخروج من الاتحاد الأوروبي، ولكنها تحاول بشتى الوسائل والأساليب أن تبتز أوروبا لتخرج منها باتفاق يوافق تطلعاتها المستقبلية، أو أنها تبقى ولكن بامتيازات جديدة تؤهلها من قيادة الاتحاد. وما استقالة رئيس الوزراء ديفيد كامرون، وإشعال الإعلام ووسائل التواصل بأخبار الانفصال عن الاتحاد، وتحريك الساسة من مختلف الأحزاب لتعميق الانشقاق من مريد للانفصال إلى رافض له، وأخيرا سحب تيريزا ماي التصويت في البرلمان، كلها وغيرها طرق تحاول بها بريطانيا إشغال الرأي العام الداخلي والأوروبي كأداة ضغط على القادة الأوروبيين للوصول إلى اتفاق يناسب بريطانيا.

أيضا قد يُنظر في خروج بريطانيا من الاتحاد على أنه سياسة جديدة لإيجاد أقطاب جديدة في العالم كألمانيا مثلا ما يُصعّبُ الأمر على أمريكا في المضي في مخططاتها التي تضر بالاتحاد الأوروبي وبريطانيا تحديدا. فما احتلال أمريكا لمستعمرات بريطانيا القديمة كالعراق واليمن عنا ببعيد، وليس بعيدا عنا ضغطها المستمر على باقي الدول التي أعطتها بريطانيا استقلالا شكليا بعد الاستعمار الفعلي لها لسنوات طويلة.

نسأل الله تعالى أن يشغل الكافرين ببعضهم، وأن يعز المسلمين بدولة الإسلام لتعيد الأمن والسلام الحقيقي للعالم أجمع، اللهم آمين.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد الرحمن الأيوبي

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı