الزواج بين الرأسمالية والعنصرية
الزواج بين الرأسمالية والعنصرية

الخبر:   تستمر الاحتجاجات ضد القتل الوحشي للأمريكي من أصل أفريقي، جورج فلويد، على يد ضابط شرطة أبيض والعنصرية النظامية في مختلف الدول الغربية في مدن العالم. ففي بريطانيا، إلى جانب المظاهرات، تحول الانتباه إلى استمرار وجود تماثيل لتجار الرقيق البريطانيين التاريخيين والشخصيات الاستعمارية التاريخية الأخرى التي لعبت أيضاً أدواراً رئيسية في استغلال العبيد السود وكذلك تعزيز السياسات العنصرية كجزء من الحكم الإمبراطوري الغربي في ولايات مختلفة. ...

0:00 0:00
Speed:
June 14, 2020

الزواج بين الرأسمالية والعنصرية

الزواج بين الرأسمالية والعنصرية

(مترجم)

الخبر:

تستمر الاحتجاجات ضد القتل الوحشي للأمريكي من أصل أفريقي، جورج فلويد، على يد ضابط شرطة أبيض والعنصرية النظامية في مختلف الدول الغربية في مدن العالم. ففي بريطانيا، إلى جانب المظاهرات، تحول الانتباه إلى استمرار وجود تماثيل لتجار الرقيق البريطانيين التاريخيين والشخصيات الاستعمارية التاريخية الأخرى التي لعبت أيضاً أدواراً رئيسية في استغلال العبيد السود وكذلك تعزيز السياسات العنصرية كجزء من الحكم الإمبراطوري الغربي في ولايات مختلفة. فقد أطاح متظاهرون مناهضون للعنصرية في مدينة بريستول البريطانية يوم الأحد 7 حزيران/يونيو بتمثال إدوارد كولستون، تاجر الرقيق البريطاني المسؤول عن نقل ما يقرب من 85000 أسير أفريقي في أواخر القرن السابع عشر إلى منطقة البحر الكاريبي وبقية الأمريكتين. وفي أوكسفورد، طالب المتظاهرون بإزالة تمثال الإمبريالي سيسيل رودس في جامعة أوكسفورد، وهو رجل أعمال وسياسي من القرن التاسع عشر في جنوب أفريقيا اعتبره الكثيرون تمثيلاً للسيادة البيضاء والاستعمار البريطاني والعنصرية. وفي لندن، قام المتظاهرون بتشويه تمثال رئيس الوزراء البريطاني السابق ونستون تشرشل، بعبارة "كان عنصرياً" بسبب كلماته وأفعاله الاستعمارية والعنصرية.

التعليق:

ليس هناك شك في أن هذه الشخصيات التاريخية هي رمز لتاريخ بريطانيا العنصري والاستعماري المظلم. ومع ذلك، فإن النظام الرأسمالي هو الذي تعمل فيه هذه الشخصيات التي ولدت في ظلها مثل هذه المواقف الاستعمارية المنحلة وسهلت استغلالها ومعاملتها العنصرية للسود وغيرهم من العرقيات الصغيرة. في الواقع، يصف العديد من أكاديميي العبودية السوداء كيف كانت السيادة البيضاء والعمل الحر من خلال العبودية "المحرك الاقتصادي" للنظام الرأسمالي الأمريكي. في الواقع، اعتمد نمو وتطور الاقتصادين الأمريكي والبريطاني بشكل كبير على العبودية السوداء واستمرار انتشار المواقف العنصرية وتنفيذ سياسات الفصل العنصري على أراضيهم أو على دول أخرى. تم تحقيق ثروات ضخمة على تجارة الرقيق عبر المحيط الأطلسي من النخبة السياسية والتجارية في كلا البلدين. الآباء المؤسسون للولايات المتحدة، بما في ذلك توماس جيفرسون الذي كتب إعلان الاستقلال الأمريكي - الذي يُنظر إليه على أنه الدستور التأسيسي للبلاد - استفادوا مالياً أيضاً من تجارة الرقيق، وكانوا مترددين في إلغائها بسبب الفوائد الاقتصادية التي رأوا أنها جلبتها إلى ملاك الأراضي البيض ورجال الأعمال الآخرين. كما زود العبيد الذين يعملون كعمالة حرة في المزارع الأمريكية مصانع النسيج في مانشستر وبرمنغهام في بريطانيا بالقطن الذي ستحوله الطبقة العاملة البريطانية الجديدة إلى قماش. كتب والتر جونسون، أستاذ التاريخ بجامعة هارفارد ومؤرخ العبودية الرائد في عام 2018 "لم يكن ليكون هناك شيء مثل الرأسمالية بدون العبودية: لم يحدث تاريخ مانشستر مطلقاً بدون تاريخ المسيسيبي". وبالتالي، كانت مزارع العبيد جزءاً لا يتجزأ من الاقتصادات الوطنية والعالمية. ازدهرت الصناعة والتجارة البريطانية على خلفية نجاح تجارة الرقيق عبر المحيط الأطلسي بين بريطانيا وأفريقيا والأمريكتين. وتقول هيئة الإذاعة البريطانية: "إن معالجة وتوزيع المنتجات مثل التبغ والسكر والقطن المنتجة في المزارع أسفرت عن استثمارات ضخمة في أرصفة السفن والمستودعات والمصانع والبيوت التجارية والمصارف البريطانية. بنيت بالأرباح منازل فاخرة عصرية ومنازل ريفية فخمة لسادة التجارة. نمت المدن البريطانية مثل لندن وبريستول وجلاسكو وليفربول حيث أصبحت مستعمرات العبيد أكثر أهمية، بينما تدافعت المدن والموانئ الأخرى لجني فوائد هذه التجارة المربحة".

يؤكد بعض خبراء التمويل والصحفيين الأمريكيين أن هناك أيضاً علاقة بين العبودية العرقية وتطور الرأسمالية المالية في البلاد. على سبيل المثال كتبت نيكول حنا جونز، وهي صحفية استقصائية وكاتبة أمريكية في مجال الحقوق المدنية في الولايات المتحدة: "ساعدت الأرباح من عمل السود المسروق الأمة الشابة على سداد ديونها الحربية وتمويل بعض أرقى جامعاتنا. لقد كان شراء أجسادهم وبيع عملهم وتأمينهم وتمويلهم بلا هوادة هو ما جعل وول ستريت قطاعاً مصرفياً وتأمينياً وتجارياً مزدهراً ومدينة نيويورك العاصمة المالية للعالم".

حتى عندما تم إلغاء الرق أخيراً في الولايات المتحدة عام 1865، تم وضع مجموعة من القوانين، بما في ذلك "الرموز السوداء" و"قوانين جيم كرو"، للحفاظ على العبودية الاقتصادية للسود في الولايات المتحدة. وكانت تهدف إلى ضمان توافر العمالة الرخيصة في البلاد ومنع السود من الحصول على موطئ قدم في الاقتصاد لضمان استمرار تقسيم الثروة في أيدي النخبة البيضاء الثرية. الرموز السوداء على سبيل المثال، مفصلة متى وأين وكيف وكم من السود يمكن أن يعمل في مختلف الولايات. فقد أصدرت ولاية كارولينا الجنوبية قانوناً يحظر على السود شغل أي وظيفة بخلاف المزارع أو الخدم ما لم يدفعوا ضريبة سنوية تتراوح بين 10 دولارات و 100 دولار.

حددت ولايات أخرى نوع الملكية التي يمكن أن يمتلكها السود. لقد أدخلت هذه القوانين تمييزاً عنصرياً في نسيج النظام الرأسمالي الأمريكي وجعلت الحرمان الاقتصادي والاجتماعي الذي يواجهه السود في البلاد مصدراً مكسباً مالياً للنخبة البيضاء الغنية والثرية... حقيقة مستمرة حتى اليوم. وبالتالي، يقول العديد من علماء العبودية أن نهاية العبودية استبدلت ببساطة نظاماً قمعياً بشكل مختلف من النظام القمعي. يقول مقال في "النيويوركر" للصحفي نيكولاس ليمان في أيار/مايو من هذا العام: "بمجرد وضع العبودية كمؤسسة تأسيسية للرأسمالية الأمريكية، يمكن تصوير التاريخ اللاحق للبلاد على أنه امتداد لهذه الديناميكية الأساسية". وكتب أن ما تمت رؤيته في الولايات المتحدة بمرور الوقت هو مجرد مجموعة من الاختلافات في التسلسل الهرمي العرقي والاستغلال الاقتصادي.

ومن ثم، فإن الزواج بين الرأسمالية والعنصرية واضح بشكل صريح، مثل حقيقة أن النظام الرأسمالي لم يكن يقصد به العمل من أجل الجميع. إن طبيعة النظام الرأسمالي وتركيزه في أيدي القلة تعني أن إخضاع السود والعرقيات الأخرى في الولايات المتحدة والدول الأخرى، بما في ذلك العيوب الاقتصادية والاجتماعية التي يواجهونها، سوف يكون إرثاً مستمراً في ظل هذا النظام. على النقيض من ذلك، فإن النظام الإسلامي، في نظام الخلافة على منهاج النبوة، يعامل جميع الخلق على حد سواء - أسود وأبيض، مسلم وغير مسلم، ذكر وأنثى، بدون تمييز، لأنه من خالق كل البشر، الله سبحانه وتعالى. إن حقيقة أن تلك الأجناس والأعراق والأمم المختلفة استفادت على قدم المساواة من الرخاء والأمن اللذين خلقتهما قوانينها على مدى 1400 سنة من الحكم هي دليل كافٍ على نجاح هذا النظام.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. نسرين نواز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı