بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح18)  ثبوت كون القرآن من عند الله (ج 4)
بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح18)  ثبوت كون القرآن من عند الله (ج 4)

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. ...

0:00 0:00
Speed:
July 17, 2024

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح18) ثبوت كون القرآن من عند الله (ج 4)

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام

 (ح18) 

ثبوت كون القرآن من عند الله (ج 4) 

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. 

أيها المؤمنون:

السَّلامُ عَلَيكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ وَبَعدُ: نُتَابِعُ مَعَكُمْ سِلْسِلَةَ حَلْقَاتِ كِتَابِنا "بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام" وَمَعَ الحَلْقَةِ الثَّامِنَةَ عَشْرَةَ, وَعُنوَانُهَا: "ثُبُوتُ كَونِ القُرآنِ مِنْ عِندِ اللهِ". نَتَأمَّلُ فِيهَا مَا جَاءَ فِي الصَّفحَتَينِ العَاشِرَةِ وَالحَادِيَةَ عَشْرَةَ مِنْ كِتَابِ "نظامُ الإسلام" لِلعَالِمِ وَالمُفَكِّرِ السِّيَاسِيِّ الشَّيخِ تَقِيِّ الدِّينِ النَّبهَانِيِّ. يَقُولُ رَحِمَهُ اللهُ: "وأمَّا ثُبُوتُ كَونِ القُرآنِ مِنْ عِنْدِ اللهِ، فَهُوَ أنَّ القُرآنَ كِتَابٌ عَرَبِيٌّ جَاءَ بِهِ مُحَمَّدٌ عَلَيهِ الصَّلاةُ وَالسَّلامُ. فَهُوَ إمَّا أنْ يَكُونَ مِنَ العَرَبِ وَإمَّا أنْ يَكُونَ مِنْ مُحَمَّدٍ، وَإِمَّا أنْ يَكُونَ مِنَ اللهِ تَعَالَى. وَلا يُمكِنُ أنْ يَكُونَ مِنْ غَيرِ وَاحِدٍ مِنْ هَؤلاءِ الثَّلاثَةِ؛ لأنَّهُ عَرَبِيُّ اللُّغَةِ وَالأسلُوبِ".

ونَقُولُ رَاجِينَ مِنَ اللهِ عَفْوَهُ وَمَغْفِرَتَهُ وَرِضْوَانَهُ وَجَنَّتَهُ: بَعْدَ أنْ أثبتْنَا بِالأدِلَّةِ العَقلِيَّةِ المُقنِعَةِ أنَّ القُرآنَ لَيسَ مِنْ عِندِ العَرَبِ نَنتقَلُ إِلَى كَونِ القُرآنِ لَيسَ مِنْ عِندِ العَجَمِ:

ثانياً: بطلان كون القرآن من عند العجم:

أَظُنُّ أَنَّ كَونَ القُرآنِ لَم يَأتِ مِنْ عِندِ العَجَمِ لَا يَحتَاجُ إِلَى إِثبَاتِ, فَالعَجَمُ هُمْ مَنْ لَيسَتِ العَرَبيَّةُ لُغَتَهُم, وَهَؤُلاءِ لَا يَستَطِيعُونَ أَنْ يَأْتُوا بِكِتَابٍ يُعَارِضُ القُرآنَ العَرَبِيَّ اللُّغَةِ, وَيتَّفِقُونَ عَلَيهِ وَهُمْ لَا يُحسِنُونَ اللُّغَةَ, عَلَاوَةً عَلَى كَونِ القُرآنِ قَد أَعجَزَ أَصحَابَ اللُّغَةِ, وَأَهلَ الفَصَاحَةِ فِيهَا, وَمَنْ أَتقَنَ اللُّغَةَ العَربيَّةَ مِنْ غَيرِ العَرَبِ يَشمَلُهُ التَّحَدِّي أَيضاً, وَلَا يكُونُ وَالحَالَةَ هَذِهِ أَعجَمِياً, بَلْ يكُونُ عَرَبيَّاً؛ لِأَنَّ العَرَبيَّةَ عَرَبيَّةُ اللِّسَانِ, وَلَيسَتْ عَرَبيَّةَ العِرْقِ وَالجِنْسِ؛ وَلِأَنَّ التَّحَدِّي لَيسَ تَحدِّياً لِلعِرْقِ وَالجِنْسِ, وَإِنَّما هُوَ تَحدٍّ لِلُّغَةِ وَاللِّسَانِ, وَلَيَسَ أَدَلَّ عَلَى ذَلِكَ مِنْ أَنَّ بَعضَ الأَعَاجِمِ قَدْ حَذَقُوا عُلُومَ العَرَبِيَّةِ وَالتَّفسِيرِ وَالفِقْهِ وَالحَدِيثِ حَتَّى صَارُوا أَئِمَّةً فِيهَا. وَمِنْ هَؤُلاءِ: سِيبَوَيهِ عَالِمُ العَرَبيَّةِ الشَّهِيرُ, وَالطَّبَرِي الُمفَسِّرُ الكَبيرُ, وَتَذهَبُ جُملةٌ مِنَ الَمصَادِرِ الُمعتَبرةِ إِلَى أَنَّ ثَلَاثَةً مِنْ أَئِمَّةِ الفِقهِ الأَربعَةِ وَهُمْ: أبُو حَنِيفَةَ النُّعمَان,  وَمُحَمَّدُ بنُ إِدرِيسٍ الشَّافِعيُّ, وَمَالِكُ بنُ أَنَسٍ هُمْ مِنَ الأَعَاجِمِ, وَلَيسُوا مِنَ العَرَبِ, وَأَنَّ الإِمَامَ أَحمَدَ بنَ حَنبَل هُوَ العَرَبِيُّ الوَحِيدُ في الَمذَاهِبِ, وَيَنتَمِي إِلَى بكْرِ بنِ وَائِل. زَعَمَ بَعضُ الكُفَّارَ أَنَّ الذِي يُعَلِّمُ مُحَمَّداً القُرآنَ فَتىً أَعجَمِيٌّ بِمَكَّةَ اسمُهُ "جَبْرٌ", وَهَذَا الزَّعمُ زَعمٌ بَاطِلٌ نَفَاهُ اللهُ تعَالَى بِقَولِهِ: (وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَـرٌ‌ لِّسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَـٰذَا لِسَانٌ عَرَ‌بِيٌّ مُّبِينٌ‌). (النحل103) إِنَّ زَعمَ الكُفَّارِ هَذَا, هُوَ مِنْ أَسخَفِ أَنَواعِ الاتِّهامَاتِ وَالْمُحَاجَّاتِ, وَيَسقُطُ عِندَ أَدنَى مُحاكَمَةٍ عَقلِيَّةٍ, فَفَاقِدُ الشَّيءِ لَا يُعطِيهِ! لَقيتُ مَرَّةً رَجُلاً أَعجَمِياً فَسَأَلتُهُ: مَا مُثَنَّى كَلِمَةِ "دِيك"؟ فَلَمْ يَفهَمِ السُّؤَالَ, فَسَأَلتُهُ السُّؤَالَ بِطَرِيقَةٍ أُخرَى فَقُلتُ لَهُ: "هَذَا دِيكٌ"وَ"هَذَا دِيكٌ" كَمْ دِيكاً صَارَ لَدَينَا؟ فَأَجَابَ بِلُغَةٍ رَكِيكَةٍ وَاضَعًا العَدَدَ قَبْلَ المَعدُودِ فِي سِيَاقِ الجُملَةِ عَلَى عَكْسِ الصِّيَاغَةِ فِي اللُّغَةِ العَرَبِيَّةِ حَيثُ قَالَ: "اتنِينْ دِيك". بَدَلَ قَولِهِ: صَارَ لَدَينَا دِيكَانِ اثنَانِ! وَسَأَلتُ أَعجَمِياً آخَرَ كَانَ يَحفَظُ القُرآنَ كُلَّهُ غَيباً عَنْ ظَهرِ قَلْبٍ وَيَؤُمُّ الْمُصَلِّينَ, فَسَأَلتُهُ: مَا مَعنَى قَولِهِ تَعَالَى: (قُلْ هُوَ اللَّـهُ أَحَدٌ‌)؟ (الإخلاص1) فَنَظَرَ إِلَى السَّماءِ وَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى فَمِهِ كَأَنَّهُ يَضَعُ فِيهِ طَعَاماً, وَأَجَابَنِي مُتأثراً بِأُسلُوبِ الهنُودِ حِينَ يَتَحَدَّثُونَ اللُّغَةَ العَرَبيَّةَ الرَّكِيكَةِ, فَيَزِيدُونَ حَرْفَ "فِي" مِنْ غَيرِ دَاعٍ بَينَ كُلِّ كَلِمَتَينِ مِنْ كَلامِهِمْ فَقَالَ: "اللهْ في أَكِلْ"!! فَهُوَ يَعنِي أَنَّ اللهَ يَأُكُلُ الطَّعَامَ, تَعَالَى اللهُ عَنْ ذَلِكَ عُلُوًّا كَبِيرًا, فَهُوَ بِهَذَا لَم يُمَيِّزْ بَينَ حَرفِ الكَافِ الوَارِدِ فِي كَلِمَةِ "كُلْ" وَحَرْفِ القَافِ الوَارِدِ فِي كَلِمَة "قُلْ"!!. فَهَلْ يَستَطِيعُ هَذَانِ الأَعجَمِيَّانِ أَنْ يَأْتِيَا بِمِثلِ القُرآنِ. كَلَّا! 

ثالثاً: بطلان كون القرآن من عند محمد r:

وَإِذَا ثَبَتَ أَنَّ القُرآنَ لَيسَ مِنْ كَلامِ العَرَبِ لِعَجزِهِمْ عَنِ الإِتيَانِ بِمِثلِهِ، فَهُوَ كَذَلِكَ لَيسَ مِنْ عِندِ مُحّمَّدٍ, وَلَا يُقَالُ: إِنَّهُ كَلَامُ مُحَمَّدٍ؛ لِأَنَّ  مُحَمَّداً r عَرَبيٌ وَمِنَ العَرَبِ, وَمَهما سَما العَبقَرِيُّ لَا يُمكِنُ أَنْ يَخرُجَ عَنْ عَصرِهِ. فَإِذَا ثَبَتَ العَجْزُ عَلَى جِنسِ العَرَبِ فَقَد ثَبَتَ العَجزُ عَلَيهِ؛ لِأَنَّهُ مِن جِنسِ العَرَبِ وَوَاحِدٌ مِنهُم.

وَقَد كَانَ رَسُولُ اللهِ r يَتلُو الآيَةَ وَيَقُولُ الحَدِيثَ في وَقتٍ وَاحِدٍ، وَيُلَاحَظُ الاختِلَافُ الشَّاسِعُ في الأُسلُوبَينِ. لَقَد رُوِيَ عَنْ مُحَمَّدٍ r بِطَرِيقِ التَّوَاتُرِ كَلَامٌ إِذَا قُورِنَ بِالقُرآنِ لَا يَظْهَرُ أَيُّ تَشَابُهٍ بَينَ الكَلَامَينِ, وَكَلَامُ الرَّجُلِ يَبقَى مُتَشَابِهاً مَهْما حَاوَلَ أَنْ يُنَوِّعَهُ؛ لِأَنَّ الكَلَامَ جُزءٌ مِنْ شَخصِيَّتِهِ. فَدَلَّ ذَلِكَ عَلَى أَنَّ القُرآنَ لَيسَ كَلَامَ مُحَمَّدٍ, وَهُوَ مَا يُثبِتُ أَنَّهُ كَلَامُ اللهِ.

إِضَافَةً إِلَى أَنَّ أَيَّ كَاتِبٍ يُبدِعُ في جَوَانِبَ عَلَى حِسَابِ جَوَانِبَ أُخرَى، وهذا ما لا نجده في القرآن! عَلَى أَنَّ جَميعَ الشُّعَرَاءِ وَالأُدَبَاءِ وَالكُتَّابِ وَالْمُفَكِّرِينَ وَالفَلَاسِفَةِ في العَالَم يَبدَأُ الوَاحِدُ مِنهُمْ بِأُسلُوبٍ فِيهِ بَعضُ الضَّعفِ ثُمَّ يَقَوَى شَيئاً فَشَيئاً حَتَّى يَصِلَ إِلَى ذِروَةِ قُدْرَتِهِ وَإِلَى أَفضَلِ مُستَوىً يَستَطِيعُهُ، وَلِذَلِكَ يَكُونُ أُسلُوبُهُم مُختَلِفاً وَمُتَفَاوِتاً قُوَّةً وَضَعغاً, فَضْلاً عَنْ وُجُودِ بَعضِ الأَفكَارِ السَّخِيفَةِ, وَالتَّعَابِيرِ الرَّكِيكَةِ التِي يَخجَلُ مِنهَا صَاحِبُهَا حِينَ يُسأَلُ عَنْ بِدَايَاتِهِ في التَّأْلِيفِ. لَكِنَّ هَذَا الأَمْرَ لَا نَجِدُهُ في القُرآنِ؛ لِأَنَّ القُرآنَ قَوِيٌ في أُسلُوبِهِ في جَمِيعِ آيَاتِهِ, مِنْ أَوَّلِ آيَةٍ نَزَلَتْ حَتَّى آخَرِ آيَةٍ, كُلُّها في الذِّروَةِ مِنَ البَلاغَةِ وَالفَصَاحَةِ, وَعُلُوِّ الأَفكَارِ, وَقُوَّةِ التَّعبِيرِ, وَلَا نَجِدُ فِيهِ تَعبِيراً وَاحِداً رَكِيكاً, وَلَا فِكْراً وَاحِداً سَخِيفاً, بَلْ هُوَ قِطعَةٌ وَاحِدَةٌ, وَكُلُّهُ في الأُسلُوبِ جُملَةً وَتَفصِيلاً  كَالجُملَةِ الوَاحِدَةِ مِمَّا يَدُلُّ عَلَى أَنَّهُ فَوقَ كَلَامِ البَشَرِ, الْمُعَرَّضِ لِلاختِلَافِ في التَّعبِيرِ وَالْمَعَانِي. وَذَلِكَ يُثبِتُ أَنَّهُ كَلَامُ رَبِّ العَالَمِينَ.   

وَلَو كَانَ القُرآنُ مِنْ عِنْدِ مُحمَّدٍ r لَما أَوقَعَ نَفسَهُ فِي مَآزِقَ هُوَ عَنْهَا فِي غِنَىً!! لَو كَانَ القُرآنُ مِنْ عِنْدِ مُحمَّدٍ r لَما عَاتَبَ نَفسَهُ فِي شَأْنِ الأَعْمَى، قَالَ تَعَالَى: (عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ * أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ * وَمَا يُدْرِ‌يكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ * أَوْ يَذَّكَّرُ‌ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَ‌ىٰ).  (عبس 1-4) ولَمَا هَدَّدَ نَفسَهُ تَهدِيدًا شديدًا، قَالَ تَعَالَى: (وَلَوْلَا أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْ‌كَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا * إِذًا لَّأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرً‌ا). (الإسراء74- 75). وَعَلَاوَةً عَلَى ذَلِكَ  لَم يَدَّعِ العَرَبُ أَنَّ القُرآنَ مِنْ عِندِ  مُحَمَّدٍ r. وَكُلُّ الذِي ادَّعَوهُ: أَنَّهُ يَأْتي بِالقُرآنِ مِنْ غُلَامٍ نَصرَانيٍّ اسمُهُ جَبر، وَقَد سَبَقَ أَنْ فَنَّدنَا هَذَا الزَّعمَ وَهَذَا الادِّعَاءِ.

ثُمَّ إِنَّ القُرآنَ اعتَمَدَ عَلَى أَسَاسٍ فِطْرِيٍّ ثُمَّ خَاطَبَ النَّاسَ بِما يَتَّفِقُ وَمَدَارِكَهُم؛ لِأَنَّ في النَّاسِ العَالِمُ وَالجَاهِلُ, وَالذَّكِيُّ وَالبَسِيطُ, وَهَؤُلاءِ جَميعاً مَدعُوُّونَ لِيُؤمِنُوا باللهِ إِيماناً عقَلِياً, وَيُؤمِنُوا بِالقرآنِ عَن طَرِيقِ العَقلِ أَيضاً, وَقَد وَرَدَ في القُرآنِ أَخبَارٌ عَنِ الَماضِينَ, كَما وَرَدَ أَخبَارٌ عَنِ الغَيبِ, وَجَاءَ الوَاقِعُ كَما أَخبَرَ بِهِ, فَلَو كَانَ مِنْ عِندِ مُحَمَّدٍ لَما صَدَّقَ الوَاقِعُ مَا يَقُولُ؛ لِأَنَّ مُحمَّداً مِنَ البَشَرِ, وَكُلُّ البَشَرِ لَا يَعلَمُونَ الغَيبَ, فَمِنْ أَينَ لِمُحمَّدٍ ذَلِك؟ وَقَد أَخبَر القُرآنُ أَيضاً عَنْ بَعضِ السُّنَنِ الكَونِيَةِ, وَجَاءَ العِلْمُ فَاكتَشَفَ هَذِهِ السًّنَنَ, جَاءَ العِلمُ بِوَسَائِلِهِ وَإِمكَانَاتِهِ, وَمَعَامِلِهِ وَمُختَبراتِهِ, فَأَدرَكَ هَذِهِ السُّنَنَ, فَمِنْ أَينَ لِمُحَمَّدٍ ذَلِكَ؟ أَكَانَتْ عِندَ مُحَمَّدِ مُختَبرَاتٌ؟أَم كَانَتْ عِندَهُ مَعَامِلُ؟ أَم كَانَ عَالِماً مِنَ العُلَماءِ الذِينَ يُحِيطُ عِلْمُهُم بِكُلِّ شَيءٍ؟           

رابعاً: القرآن كلام الله تعالى:

لَم يَبْقَ إِلاَّ أَنْ نَقُولَ: بِمَا أَنَّ القُرآنَ لَيسَ مِنْ عِندِ العَرَبِ، وَلَا مِنْ عِندِ مُحمَّدٍ r وَهُوَ وَاحِدٌ مِنهُمْ, وَلَا مِنْ عِندِ العَجَمِ, فَهُوَ حَتماً مِنْ عِندِ اللهِ خَالِقِ الكَونِ وَالإِنسَانِ وَالحيَاةِ  سُبحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يقُولُونَ عُلُواً كَبِيراً. وَمَا دَامَ القُرآنُ مُعجِزاً لِلبَشَرِ, فَإِنَّ الذِي أَتَى بِهِ دَلِيلاً عَلَى نُبُوَّتِهِ وَرِسَالَتِهِ يَكُونُ نَبِياً وَرَسُولاً حَقّاً, وَمَا دَامَ القُرآنُ لَا يَزَالُ يَتَحَدَّى البَشَرَ بِإِعجَازِهِ فَهُو مُعجِزَةٌ دَائِمَةٌ. وَمُحّمَّدٌ إِذَنْ نَبِيٌّ لِكُلِّ البَشَرِ حَتَّى يَومِ القِيَامَةِ, وَهُوَ خَاتَمُ الأَنبِيَاءِ وَالْمُرسَلِينَ, وَهُوَ الوَحِيدُ مِنْ بَينِهِمُ الذِي تَمتَازُ نُبُوَّتُهُ بِالدَّوَامِ, وَرِسَالَتُهُ بِالشُّمُولِ وَالدَّوَامِ.

أيها المؤمنون:

نَكتَفي بِهذا القَدْرِ في هَذِه الحَلْقة, مَوعِدُنَا مَعَكُمْ في الحَلْقةِ القادِمَةِ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى, فَإِلَى ذَلِكَ الحِينِ وَإِلَى أَنْ نَلْقَاكُمْ وَدَائِماً, نَترُكُكُم في عنايةِ اللهِ وحفظِهِ وأمنِهِ, سَائِلِينَ الْمَولَى تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَن يُعزَّنا بِالإسلام, وَأنْ يُعزَّ الإسلام بِنَا, وَأن يُكرِمَنا بِنَصرِه, وَأن يُقِرَّ أعيُننَا بِقيَامِ دَولَةِ الخِلافَةِ الرَّاشِدَةِ الثَّانِيَةِ عَلَىْ مِنْهَاْجِ النُّبُوَّةِ في القَريبِ العَاجِلِ, وَأَن يَجعَلَنا مِن جُنُودِهَا وَشُهُودِهَا وَشُهَدَائِها, إنهُ وَليُّ ذلكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ. نَشكُرُكُم , وَالسَّلامُ عَليكُم وَرَحمَةُ اللهِ وَبَركَاتُه.

More from null

Tafakuri Katika Kitabu: "Miongoni mwa Sifa za Kisaikolojia za Kiislamu" - Kipindi cha Kumi na Tano

Tafakuri Katika Kitabu: "Miongoni mwa Sifa za Kisaikolojia za Kiislamu"

Maandalizi ya Ustadhi Muhammad Ahmad Al-Nadi

Kipindi cha Kumi na Tano

Alhamdulillah, Mola Mlezi wa walimwengu, na sala na salamu zimwendee imamu wa wachamungu, na bwana wa mitume, aliyetumwa kuwa rehema kwa walimwengu, Bwana wetu Muhammad na ahli zake na masahaba zake wote, na tujaalie kuwa pamoja nao, na utukusanye katika kundi lao kwa rehema yako, Ee Mwenye kurehemu zaidi ya wote wanaorehemu.

Wasikilizaji wapendwa, wasikilizaji wa Radio ya Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir:

Assalamu alaykum warahmatullahi wabarakatuh, ama baada ya hayo: Katika kipindi hiki tunaendelea na tafakuri zetu katika kitabu: "Miongoni mwa Sifa za Kisaikolojia za Kiislamu". Na kwa ajili ya kujenga haiba ya Kiislamu, pamoja na kuzingatia akili ya Kiislamu na saikolojia ya Kiislamu, tunasema na kwa msaada wa Mwenyezi Mungu: 

Enyi Waislamu:

Tulisema katika kipindi kilichopita: Pia ni sunna kwa Muislamu kumuombea ndugu yake kwa siri, kama ilivyo sunna kwake kumuomba ndugu yake amwombee, na ni sunna kwake kumtembelea na kuketi naye na kuendeleza uhusiano naye na kutoa mali yake kwa ajili ya Mwenyezi Mungu baada ya kumpenda. Na ni vizuri kwa Muislamu kumlaki ndugu yake kwa yale anayopenda ili kumfurahisha kwa hayo. Na tunaongeza katika kipindi hiki kwa kusema: Hakika ni vizuri kwa Muislamu kumpa zawadi ndugu yake, kwa hadithi ya Abu Hurairah ambayo Bukhari ameitoa, katika Adab al-Mufrad, na Abu Ya'la katika Musnad yake, na al-Nasa'i katika Al-Kuna, na Ibn Abd al-Barr katika Al-Tamhid, na al-Iraqi alisema: Mnyororo wa wapokezi ni mzuri, na Ibn Hajar alisema katika Al-Talkhis al-Habir: Mnyororo wake wa wapokezi ni mzuri, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Peaneneni zawadi, mtapendana." 

Na ni vizuri pia kwake kuikubali zawadi yake, na kumlipa kwa zawadi hiyo, kwa hadithi ya Aisha kwa Bukhari, alisema: "Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, alikuwa akipokea zawadi na kulipa kwa hiyo."

Na hadithi ya Ibn Omar kwa Ahmad na Abu Dawood na al-Nasa'i, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Yeyote anayeomba hifadhi ya Mwenyezi Mungu, basi mpeni hifadhi, na yeyote anayewaomba kwa jina la Mwenyezi Mungu, basi mpeni, na yeyote anayewaomba ulinzi wa Mwenyezi Mungu, basi mkingeni, na yeyote anayewafanyia wema, basi mlipe, na ikiwa hamupati, basi mwombeeni mpaka mjue kwamba mmemlipa."

Hii ni kati ya ndugu, na haina uhusiano wowote na zawadi za raia kwa watawala, kwani ni haramu kama rushwa, na miongoni mwa malipo ni kusema: Mwenyezi Mungu akulipe kheri. 

Tirmidhiy amepokea kutoka kwa Usama bin Zaid, radhi za Mwenyezi Mungu ziwe juu yao, na akasema ni hadithi nzuri na sahihi, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Yeyote anayefanyiwa wema, na akamwambia aliyemfanyia: "Mwenyezi Mungu akulipe kheri", basi amekamilisha sifa." Na sifa ni shukrani, yaani malipo, hasa kutoka kwa mtu ambaye hapati chochote kingine, kama alivyopokea Ibn Hibban katika Sahih yake kutoka kwa Jabir bin Abdullah, alisema: Nilimsikia Nabii, swallallahu alayhi wa sallam, akisema: "Yeyote anayefanyiwa wema, na hakupata wema wowote isipokuwa sifa, basi amemshukuru, na yeyote anayeuficha, basi ameukufuru, na yeyote anayejipamba kwa uongo, basi ni kama amevaa nguo mbili za uongo." Na kwa isnadi nzuri kwa Tirmidhiy kutoka kwa Jabir bin Abdullah, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu amesema: "Yeyote anayepewa zawadi, na akapata cha kulipa, basi alipe kwa hiyo, na ikiwa hapati, basi asifie kwa hiyo, kwa sababu yeyote anayesifia kwa hiyo, basi amemshukuru, na yeyote anayeuficha, basi ameukufuru, na yeyote anayejipamba kwa kile ambacho hakupatiwa, basi ni kama amevaa nguo mbili za uongo." Na kukufuru zawadi kunamaanisha kuificha na kuifunika. 

Na kwa isnadi sahihi, Abu Dawood na al-Nasa'i wamepokea kutoka kwa Anas, alisema: "Wahajiri walisema, Ee Mtume wa Mwenyezi Mungu, Ansari wamechukua ujira wote, hatujawahi kuwaona watu wazuri zaidi katika kutoa kwa wingi, wala wazuri zaidi katika kuhurumiana katika uchache kuliko wao, na wametuondolea mzigo, alisema: Je, hamwawasifu kwa hilo na kuwaombea? Walisema: Ndio, alisema: Basi hiyo ni kwa hiyo." 

Na inampasa Muislamu kushukuru kidogo kama anavyoshukuru kingi, na kuwashukuru watu wanaomfanyia wema, kama alivyopokea Abdullah bin Ahmad katika Zawaid yake kwa isnadi nzuri kutoka kwa al-Nu'man bin Bashir, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Yeyote asiyeshukuru kidogo, hatashukuru kingi, na yeyote asiyewashukuru watu, hatamshukuru Mwenyezi Mungu, na kuzungumzia neema ya Mwenyezi Mungu ni shukrani, na kuiacha ni kufuru, na jamaa ni rehema, na utengano ni adhabu."

Na miongoni mwa sunna ni kumuombea ndugu yake kwa manufaa ya wema au kurahisisha magumu, kama alivyopokea Bukhari kutoka kwa Abu Musa, alisema: "Mtume, swallallahu alayhi wa sallam, alikuwa ameketi pale alipokuja mtu akiuliza, au akihitaji haja, akatuelekeza uso wake na akasema ombeeni ili mthawabishwe na Mwenyezi Mungu atimize kwa ulimi wa nabii wake atakavyo."

Na kama alivyopokea Muslim kutoka kwa Ibn Omar kutoka kwa Nabii, swallallahu alayhi wa sallam, alisema: "Yeyote aliyekuwa kiungo kwa ndugu yake Muislamu kwa mwenye mamlaka kwa manufaa ya wema au kurahisisha magumu, atasaidiwa kupita Siraati siku ya kuteleza miguu."

Na ni vizuri pia kwa Muislamu kulinda heshima ya ndugu yake kwa siri, kama alivyopokea Tirmidhiy na akasema hii ni hadithi nzuri kutoka kwa Abu al-Darda' kutoka kwa Nabii, swallallahu alayhi wa sallam, alisema: "Yeyote anayerudisha (anayetetea) heshima ya ndugu yake, Mwenyezi Mungu atarudisha moto kutoka usoni mwake Siku ya Kiyama." Na hadithi hii ya Abu al-Darda' ameitoa Ahmad na akasema isnadi yake ni nzuri, na vile vile alisema al-Haythami. 

Na kama alivyopokea Ishaq bin Rahwayh kutoka kwa Asma binti Yazid, alisema: Nilimsikia Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, akisema: "Yeyote anayetetea heshima ya ndugu yake kwa siri, ni haki kwa Mwenyezi Mungu kumwacha huru na moto." 

Na al-Quda'i ameitoa katika Musnad al-Shihab kutoka kwa Anas, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Yeyote anayemsaidia ndugu yake kwa siri, Mwenyezi Mungu atamsaidia katika dunia na akhera." Na al-Quda'i pia ameitoa kutoka kwa Imran bin Hussein kwa ziada: "Naye anaweza kumsaidia." Na kama alivyopokea Abu Dawood na Bukhari katika Al-Adab al-Mufrad, na al-Zain al-Iraqi alisema: Isnad yake ni nzuri kutoka kwa Abu Hurairah kwamba Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Muumini ni kioo cha muumini, na muumini ni ndugu wa muumini, kokote anapokutana naye, anazuia kupotea kwake na anamzunguka nyuma yake."

Enyi Waislamu:

Mmejua kupitia hadithi za Nabii tukufu zilizotajwa katika kipindi hiki, na kipindi kilichopita, kwamba ni sunna kwa yule anayempenda ndugu yake kwa ajili ya Mwenyezi Mungu, kumjulisha na kumueleza upendo wake kwake. Na pia ni sunna kwa Muislamu kumuombea ndugu yake kwa siri. Kama ilivyo sunna kwake kumuomba ndugu yake amwombee. Na ni sunna kwake kumtembelea na kuketi naye na kuendeleza uhusiano naye na kutoa mali yake kwa ajili ya Mwenyezi Mungu baada ya kumpenda. Na ni vizuri kwa Muislamu kumlaki ndugu yake kwa yale anayopenda ili kumfurahisha kwa hayo. Na ni vizuri kwa Muislamu kumpa zawadi ndugu yake. Na ni vizuri pia kwake kuikubali zawadi yake, na kumlipa kwa zawadi hiyo.

Na inampasa Muislamu kuwashukuru watu wanaomfanyia wema. Na miongoni mwa sunna ni kumuombea ndugu yake kwa manufaa ya wema au kurahisisha magumu. Na ni vizuri pia kwake kulinda heshima ya ndugu yake kwa siri. Je, hatutazifuata hukumu hizi za kisheria, na hukumu zingine za Uislamu; ili tuwe kama anavyopenda na kuridhika Mola wetu, mpaka abadilishe yaliyomo ndani yetu, na atengeneze hali zetu, na tupate ushindi wa kheri za dunia na akhera?! 

Wasikilizaji wapendwa: Wasikilizaji wa Radio ya Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir: 

Tunatosheka na kiasi hiki katika kipindi hiki, tukitarajia kukamilisha tafakuri zetu katika vipindi vijavyo, InshaAllah Ta'ala, mpaka wakati huo na mpaka tukutane, tunawaacha katika uangalizi wa Mwenyezi Mungu na ulinzi wake na usalama wake. Tunawashukuru kwa usikilizaji wenu mzuri na Assalamu alaykum warahmatullahi wabarakatuh. 

Fahamuni Enyi Waislamu! - Kipindi cha 15

Fahamuni Enyi Waislamu!

Kipindi cha 15

Kwamba miongoni mwa vyombo vya dola ya Khilafa ni wasaidizi, nao ni mawaziri ambao Khalifa huwateua pamoja naye, ili wamsaidie katika kubeba majukumu ya Khilafa, na kutekeleza majukumu yake, kwa sababu wingi wa majukumu ya Khilafa, haswa kila inapokua na kupanuka dola ya Khilafa, Khalifa hulemewa na kuyabeba peke yake, hivyo anahitaji mtu wa kumsaidia katika kuyabeba ili atekeleze majukumu yake, lakini haifai kuwaita mawaziri bila ya kizuizi mpaka isije ikachanganya maana ya waziri katika Uislamu ambayo ni sawa na msaidizi na maana ya waziri katika mifumo ya kidunia ya sasa kwa misingi ya kidemokrasia, kibepari, kilimwengu au mifumo mingine ambayo tunaishuhudia katika zama hizi za sasa.