بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح32) خوض الصراع الفكري مع القوميين والوطنيين (ج1)
بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح32) خوض الصراع الفكري مع القوميين والوطنيين (ج1)

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. ...

0:00 0:00
Speed:
July 31, 2024

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح32) خوض الصراع الفكري مع القوميين والوطنيين (ج1)

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام

(ح32) خوض الصراع الفكري مع القوميين والوطنيين (ج1)

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. 

أيها المؤمنون:

السَّلامُ عَلَيكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ وَبَعدُ: نُتَابِعُ مَعَكُمْ سِلْسِلَةَ حَلْقَاتِ كِتَابِنا "بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام" وَمَعَ الحَلْقَةِ الثَّانِيَةِ وَالثَّلاثِينَ, وَعُنوَانُهَا: "خَوضُ الصِّرَاعِ الفِكْرِيِّ مَعَ القَومِيِّينَ وَالوَطَنِيِّينَ". نَتَأمَّلُ فِيهَا مَا جَاءَ فِي الصَّفحَةِ الثَّانِيَةِ وَالعِشرِينَ مِنْ كِتَابِ "نظَامِ الإِسلامِ" لِلعَالِمِ وَالمُفَكِّرِ السِّيَاسِيِّ الشَّيخِ تَقِيِّ الدِّينِ النَّبهَانِيِّ.

يَقُولُ رَحِمَهُ اللهُ: "تَنْشَأُ بَينَ النَّاسِ كُلَّمَا انْحَطَّ الفِكرُ رابِطَةُ الوَطَنِ، وَذَلِكَ بِحُكْمِ عَيشِهِمْ فِي أرْضٍ وَاحِدَةٍ وَالتِصَاقِهِمْ بِهَا". وَيَقُولُ أيضًا: "وَحِينَ يَكُونُ الفِكْرُ ضَيِّقًا تَنْشَأُ بَينَ النَّاسِ رَابِطةٌ قَومِيَّةٌ، وَهِيَ الرَّابِطَةُ العَائليَّةُ وَلَكنْ بِشَكْلٍ أَوْسَعَ".

وَنَقُولُ رَاجِينَ مِنَ اللهِ عَفْوَهُ وَمَغْفِرَتَهُ وَرِضْوَانَهُ وَجَنَّتَهُ: مُنذُ نُعُومَةِ أظفَارِي حِينَ كُنتُ طَالِباً عَلَى مَقَاعِدِ الدِّرَاسَةِ كَانَ عِندِي إِحسَاسٌ عَمِيقٌ بِأنَّ بَعْضَ المَوادِّ الدِّرَاسِيَّةَ الَّتِي تُدَرَّسُ لَنَا لَيسَتْ صَحِيحَةً, وَلا يُوثَقُ بِهَا, خُصُوصاً مَا يَتَعَلَّقُ مِنهُ بِالتَّارِيخِ الحَدِيثِ الَّذِي عَاشَتْهُ أُمَّةُ الإِسلامِ في القَرنَينِ الأخِيرَينِ, حَتَّى إِنَّ الخَطَأ المُتَعَمَّدَ أصَابَ مُسَمَّى وَعُنوَانَ الكِتَابِ الَّذِي كَانَ يُدَرَّسُ لنَا, وَهُوَ كِتَابُ "تَارِيخَ العَرَبِ وَالمُسلِمِينَ". وَتَأكَّدَ هَذَا الإِحسَاسُ لَدَيَّ عِندَمَا هَدَانِي اللهُ تَعَالَى بِفَضلِهِ وَمَنِّهِ وَكَرَمِهِ إِلَى فِكْرِ حِزْبِ التَّحرِيرِ, فَأدْرَكْتُ المُؤَامَرَةَ عَلَى الإِسلامِ وَأهْلِهِ مِنَ الكَافِرِ المُستَعْمِرِ وَأذنَابِهِ العُمَلاءِ المُوَالِينَ لَهُ مِنْ حُكَّامِ المُسلِمِينَ. وَلَمَّا شَرَّفَنِي سُبحَانَهُ وَتَعَالَى بِحَمْلِ الدَّعْوَةِ, وَابتَلانِي بِالتَّدرِيسِ فِي مَدَارِسِ وَزَارَةِ التَّريِبَةِ وَالتَّعلِيمِ أبَيتُ أنْ أكُونَ جِسراً تَعبُرُ عَنهُ هَذِهِ المُؤَامَرَةُ, وَآلَيتُ عَلَى نَفْسِي أنْ أكُونَ سَدّاً مَنِيعاً أمَامَ وُصُولِ أيَّةِ فِكْرَةٍ مِنَ الأفكَارِ الخَبِيثَةِ المَسمُومَةِ الَّتِي زَرَعَهَا الكَافِرُ المُستَعْمِرُ فِي المَنَاهِجِ المَدرَسِيَّةِ لِتَصِلَ إِلَى عُقُولِ وَأذهَانِ الدَّارِسِينَ, وَكَانَ ذَلِكَ مِنِّي طَاعَةً وَامتِثَالاً وَتَطبِيقاً لِقَولِ نَبِيِّنَا الكَرِيمِ مُحَمَّدٍ عَلَيهِ الصَّلاةُ وَالسَّلامُ: «أنْتَ عَلَى ثَغْرَةٍ مِنْ ثُغَرِ الإِسلامِ فَلا يُؤْتَيَنَّ مِنْ قِبَلِكَ». فَلَقِيتُ فِي سَبِيلِ ذَلِكَ مَا لَقِيتُ, أسْألُ اللهَ العَلِيَّ القَدِيرَ أنْ يَتَقَبَّلَهُ مِنِّي خَالِصاً لِوَجْهِهِ الكَرِيمِ, وَأنْ يُجَنِّبَنِي الشِّرْكَ وَالتَّسْمِيعَ وَالرِّيَاءَ, وَأنْ يَعْفُوَ عَنْ زَلاتِي, وَأنْ يُثِيبَنِي أعْظَمَ الثَّوَابِ, وَأنْ يَأجُرَنِي أعْظَمَ الأجْرِ, إِنَّهُ وَلِيُّ ذَلِكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ, آمِينَ يَا رَبَّ العَالَمِينَ.

وَقَدْ نَجَحْتُ بِفَضْلِ اللهِ وَتَوفِيقِهِ وَمَنِّهِ وَكَرَمِهِ أيَّمَا نَجَاحٍ فِي الوُقُوفِ سَدّاً مَنِيعاً أمَامَ الأفكَارِ الوَطَنِيَّةِ وَالقَومِيَّةِ, وَخُضْتُ صِرَاعاً مَرِيراً مَعَ دُعَاتِهِمَا, وَسَأبَيِّنُ لَكُم ذَلِكَ بِالوَثَائِقِ وَالصُّوَرِ. وَأذكُرُ دَلِيلاً عَلَى نَجَاحِي فِي هَذَا الشَّأنِ, أنَّهُ لَقِيَنِي أحَدُ تَلامِيذِي بَعْدَ أنْ كَبُرَ وَصَارَ رَجُلاً, وَاستَوقَفَنِي وَعَانَقَنِي وَقَبَّلَ رَأسِي وَقَالَ لِي: "ألا تَعرِفُنِي أنَا تِلمِيذُكَ فُلانٌ وَذَكَرَ اسْمَهُ, ثُمَّ قَالَ لِي: أنَا يَا أُستَاذِي لا أنسَى دُرُوسَكَ لنَا حِينَ أمضَيْتَ أسبُوعاً كَامِلاً, وَأنْتَ تَشْرَحُ لنَا مَعْنَى حَرْفٍ وَاحِدٍ, وَهُوَ "حَرفِ الوَاوِ" المَوجُودِ فِي عِبَارَةِ "تَارِيخِ العَرَبِ وَالمُسلِمِينَ".

Boloogh 01 08 2024

وَلا أنسَ مَقُولَتَكَ آنذَاكَ حِينَ قُلْتَ: إِنَّ حَرْفَ "الوَاوِ" هَذَا يَا أبنَائِي خِنْجَرٌ مَسْمُومٌ مَزَّقَ جَسَدَ الأُمِّةِ الإِسلامِيَّةِ وَقَسَمَهَا بَادِئَ ذِي بَدْءٍ إلى قِسْمَينِ اثنَينِ هُمَا: "العَرَبُ وَالمُسلِمُونَ". أوِ "العَرَبُ وَالأترَاكُ", ثُمَّ بَعْدَ ذَلِكَ أعْمَلَتْ هَذَا الخِنْجَرَ فِي جَسَدِ الأُمَّةِ الإِسلامِيَّةِ فَقَطَّعَتْهُ إِلَى أشْلاءَ مُمَزَّقَةٍ أكثَرَ مِنْ خَمْسِينَ مِزْقَةً, وَقَدْ وَضَّحْتَ لَنَا ذَلِكَ يَا أُستَاذَنَا بِالأمثِلَةِ, فَقُلْتَ لَنَا: حِينَ نَقُولُ: "جَاءَ أخُوَك وَخَالِدٌ" فَإِنَّ حَرْفَ الوَاوِ المَوجُودَ بَينَ الاسمَينِ "أخُوَك وَخَالِدٌ" يَعنِي المُغَايَرَةَ فَخَالِدٌ غَيرُ أخِيكَ, وَأخُوكَ غَيرُ خَالِد, فَهُمَا شَخْصَانِ اثنَانِ, وَلَيسَا شَخْصاً وَاحِداً. وَكَذَلِكَ فِي قَولِنَا: "العَرَبُ وَالمُسلِمُونَ". أوِ "العَرَبُ وَالأترَاكُ", فإن المُسلِمِينَ غَيرُ العَرَبِ, وَالعَرَبَ غَيرُ المُسلِمِينَ, والأترَاكَ غَيرُ العَرَبِ, وَالعَرَبَ غَيرُ الأترَاكِ, وَلَو حَذَفْنَا حَرْفَ الوَاوِ مِنْ العِبَارَات الثَّلاثِ فَقُلْنَا: "العَرَبُ المُسلِمُونَ" و"العَرَبُ الأترَاكُ" و"أخُوَك خَالِدٌ" لَصَارَ المَقصُودُ بِقَولِنَا: "العَرَبُ المُسلِمُونَ" يَعنِي أنَّ العَرَبَ هُمُ المُسلِمُونَ, وَأنَّ المُسلِمِينَ هُمُ العَرَبُ, كِلاهُمَا جَسَدٌ وَاحِدٌ, وَلَصَارَ أيضاً المَقصُودُ بِقَولِنَا: "العَرَبُ الأترَاكُ" يَعنِي أنَّ العَرَبَ هُمُ الأتْرَاكُ, وَأنَّ الأترَاكَ هُمُ العَرَبُ كِلاهُمَا جَسَدٌ وَاحِدٌ, وَلَصَارَ كَذَلِكَ المَقصُودُ بِقَولِنَا: "أخُوكَ خَالِدٌ" يَعنِي شَخْصاً وَاحِداً, فَأخُوكَ هُوَ خَالِدٌ, وَخَالِدٌ هُوَ أخُوكَ".   

اشتَكَى المُدَرِّسُونَ فِي الجَامِعَاتِ مِنْ أنَّ التَّعلِيمَ فِي الأردُنِّ لَيسَ بِالمُستَوَى المَطلُوبِ, وَأنَّ الطُّلابَ الَّذِينَ يَلتَحِقُونَ بِالجَامِعَاتِ لا يَستَطِيعُونَ مُوَاصَلَةَ الدِّرَاسَةِ فِيهَا بِسَبَبِ ضَعْفِهِم فِي القِرَاءَةِ وَالكِتَابَةِ وَالحِفْظِ, فَدَعَتْ وَزَارَةُ التَّربِيَةِ وَالتَّعلِيمِ كِبَارَ التَّربَوِيِّينَ إِلَى عَقْدِ اجتِمَاعٍ لِمُنَاقَشَةِ هَذِهِ المَسألَةِ لِلوُقُوفِ عَلَى أسبَابِهَا, وَلِوَضْعِ التَّوصِيَاتِ وَالمُقتَرَحَاتِ المُؤَدِّيَةِ إِلَى مُعَالَجَاتِهَا. فَبَدَأ النِّقَاشُ وَاحتَدَمَ وانقَسَمَ الحَاضِرُونَ حَسَبَ آرَائِهِمْ إِلَى ثَلاثَةِ أقْسَامٍ: يَرَى القِسْمُ الأوَّلُ أنَّ السَّبَبَ فِي ذَلِكَ هُوَ المَنَاهِجُ المَدرَسِيَّةُ. وَأمَّا القِسُمُ الثَّانِي فَيَرَى أنَّ السَّبَبَ فِي ضَعْفِ هَؤُلاءِ الطُّلابِ يَرجِعُ إِلَى عَدَمِ إِعدَادِ المُعَلِّمِينَ وَتَأهِيلِهِمْ التَّأهِيلَ الكَافِي لِلقِيَامِ بِهَذِهِ المَهَمَّةِ الشَّاقَّةِ. وَأمَّا القِسْمُ الثَّالِثُ فَيَرَى أنَّ السَّبَبَ فِي ذَلِكَ يَعُودُ إِلَى الطُّلابِ الدَّارِسِينَ أنفُسِهِمْ, وَإِلَى إِهمَالِ أولِيَاءِ أمُورِهِمْ لَهُمْ.

وَقَد كَانَ مِنْ بَينِ الحَاضِرِينَ وَاحِدٌ مِنْ شَبَابِ حِزْبِ التَّحرِيرِ وَهُوَ أستَاذٌ لَهُ خِبْرَةٌ طَوِيلَةٌ فِي التَّدرِيسِ, وَلَدَيهِ أسلُوبٌ مُؤَثِّرٌ فِي جَذْبِ وَكَسْبِ الطُّلابِ الدَّارِسِينَ إِلَى حَمْلِ الدَّعوَةِ مَعَ حِزْبِ التَّحرِيرِ, فَأرَادُوا إِبعَادَهُ عَنِ التَّعلِيمِ لِيَصُدُّوهُ, وَلِيَمْنَعُوهُ مِنَ الاتِّصَالِ بِالطُّلابِ, فَنَقَلُوهُ إِلَى الوَزَارَةِ رَئِيساً لِقِسْمِ النَّشَاطَاتِ التَّربَوِيَّةِ, وَهُوَ مَنْ أخبَرَنِي بِهَذَا الاجتِمَاعِ. وَحِينَ سَمِعَ هَذَا الشَّابُّ مَا يَخُوضُ بِهِ الحَاضِرُونَ مِنْ جَدَلٍ عَقِيمٍ, لا يُسمِنُ وَلا يُغنِي مِنْ جُوعٍ, لَمْ يُطِقْ أنْ يَظَلَّ وَيَبقَى الحَقُّ حَبِيساً عِندَهُ, وَقَالَ فِي نَفسِهِ: سَأقُولُ كَلِمَةَ الحَقِّ وَأجْرِي عَلَى اللهِ, وَلْيَكُنْ مِنَ النَّتَائِجِ مَا يَكُونُ, فَرَفَعَ أصبَعَهُ السَّبَابَةَ عَالِياً طَالِباً مِمَّنْ يُدِيرُ الحِوَارَ الإِذْنَ بِالكَلامِ, فَأذِنَ لَهُ فَقَالَ: "إِنَّ السَّبَبَ فِي ضَعْفِ هَؤُلاءِ الطُّلابِ لا يَرجِعُ إِلَى المَنَاهِجِ المَدرَسِيَّةِ, وَلا إِلَى إِعدَادِ المُعلَّمِينَ وَتَأهِيلِهِمْ, وَلا إِلَى الطُّلابِ الدَّارِسِينَ وَأولِيَاءِ أُمُورِهِمْ". 

وَهُنَا ارتَفَعَتْ أصْوَاتُ الحَاضِرِينَ مُظهِرِينَ دَهشَتَهُمْ وَانبِهَارَهُمْ مِنْ بُرُوزِ رَأيٍ جَدِيدٍ يَختَلِفُ عَمَّا أجْمَعُوا واتَّفَقُوا عَلَيهِ مِنَ الآرَاءِ, وَمُطَالِبِينَ الأُستَاذَ بِالإِسرَاعِ فِي عَرْضِ رَأيِهِ عَلَيهِمْ, فَقَالَ لَهُ مُدِيرُ الحِوَارِ: كُلُّنَا آذَانٌ صَاغِيَةٌ نُرِيدُ أنْ نَسْمَعَ مِنْ أُستَاذِنَا الفَاضِلَ الكَرِيم سَبَبَ ضَعْفِ هَؤُلاءِ الطُّلابِ. قَالَ الأُستَاذُ: إِنَّ ضَعْفَ الطُّلابِ يَرجِعُ إِلَى فَلسَفَةِ التَّربِيَةِ وَالتَّعلِيمِ الَّتِي يَنبَنِي عَلَيهَا الْمِنهَاجُ, وَيَنبَنِي عَلَيهَا الْمُعَلِّمُ, وَيَنبَنِي عَلَيهَا رَبُّ الأُسرَةِ وَلِيُّ أمْرِ الطَّالِبِ الدَّارِسِ, وَيَنبَنِي عَلَيهَا الطَّالِبُ الدَّارِسُ نَفْسُهُ, تِلْكَ الفَلسَفَةُ الَّتِي تَتَعَارَضُ وَتَتَنَاقَضُ مَعَ عَقِيدَتِنَا, تِلْكَ الفَلسَفَةُ الَّتِي وَضَعَهَا وَحَدَّدَ خُطُوطَهَا العَرِيضَةَ الخُبَرَاءُ الأجَانِبُ الَّذِينَ أرْسَلَهُمْ إِلَينَا الكَافِرُ المُستَعْمِرُ بِحُجَّةِ مُسَاعَدَتِنَا بِاعتِبَارِنَا أمَّةً مُتَخَلِّفَةً لا نَستَطِيعُ وَضْعَ مَنَاهِجَ لأنفُسِنَا فَوَضَعُوهَا هُمْ لَنَا, وَهَلْ تَحنُو الثَّعَالِبُ عَلَى فَرَائِسِهَا أيُّهَا السَّادَةُ الحُضُورُ؟ وَتَعَالَتِ الأصْوَاتُ فِي قَاعَةِ الاجتِمَاعِ مِنْهُمْ مَنْ أبدَى إِعجَابَهُ بِعُمْقِ النَّظْرَةِ وَاستِنَارَتِهَا, وَقُوَّةِ الرَّأيِ, وَالجَرأةِ وَالشَّجَاعَةِ فِي قَولِ كَلِمَةِ الحَقِّ. وَمِنْهُمْ مَنْ لَمْ يَستَوعِبِ الفِكْرَةَ كَأنَّهُ لَمْ يَسْمَعْ شَيئاً جَدِيداً, وَمِنْهُمْ مَنْ لَمْ يُعجِبْهُ الرَّأيُ. أمَّا مُدِيرُ الحِوَارِ فَعَقَّبَ عَلَى حَدِيثِ الأُستَاذِ قَائِلاً: إِنَّ الحَدِيثَ فِي مَوضُوعِ فَلسَفَةِ التَّربِيَةِ وَالتَّعلِيمِ لَيسَ مِنَ اختِصَاصِنَا, وَهُوَ خَطٌّ أحْمَرُ, لا يَجُوزُ لَنَا أنْ نَقْتَرِبَ مِنهُ, وَفِيهِ تَجَاوُزٌ لِلسَّقْفِ المُحَدَّدِ لَنَا, نَحْنُ نُنَاقِشُ فَقَط المَسَائِلَ الَّتِي هِيَ دُونَ فَلسَفَةِ التَّريِبَةِ وَالتَّعلِيمِ. فَمَا هِيَ فَلسَفَةُ التَّربِيَةِ وَالتَّعلِيمِ فِي الأُردُنِّ؟ هَذَا مَا سُنُحَدِّثُكُمْ عَنهُ فِي الحَلْقَةِ القَادِمَةِ إِنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى.      

أيها المؤمنون:

نَكتَفي بِهذا القَدْرِ في هَذِه الحَلْقة, وَلِلحَدِيثِ عَنِ الصِّرَاعِ مَعَ القَومِيِّينَ بَقِيَّةٌ, مَوعِدُنَا مَعَكُمْ في الحَلْقةِ القادِمَةِ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى, فَإِلَى ذَلِكَ الحِينِ وَإِلَى أَنْ نَلْقَاكُمْ وَدَائِماً, نَترُكُكُم في عنايةِ اللهِ وحفظِهِ وأمنِهِ, سَائِلِينَ الْمَولَى تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَن يُعزَّنا بِالإسلام, وَأنْ يُعزَّ الإسلام بِنَا, وَأن يُكرِمَنا بِنَصرِه, وَأن يُقِرَّ أعيُننَا بِقيَامِ دَولَةِ الخِلافَةِ الرَّاشِدَةِ الثَّانِيَةِ عَلَىْ مِنْهَاْجِ النُّبُوَّةِ في القَريبِ العَاجِلِ, وَأَن يَجعَلَنا مِن جُنُودِهَا وَشُهُودِهَا وَشُهَدَائِها, إنهُ وَليُّ ذلكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ. نَشكُرُكُم, وَالسَّلامُ عَليكُم وَرَحمَةُ اللهِ وَبَركَاتُه.

More from null

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" - پنځلسمه برخه

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه"

د استاد محمد احمد النادي لخوا چمتو شوی

پنځلسمه برخه

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على إمام المتقين، وسيد المرسلين، المبعوث رحمة للعالمين، سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين، او موږ له دوی سره شامل کړه، او زموږ په ډله کې مو راټول کړه ستا په رحمت ای تر ټولو رحم کوونکیه.

ګرانو اورېدونکو، د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

السلام علیکم ورحمة الله وبركاته، له دې وروسته: په دې برخه کې موږ د "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" کتاب په اړه خپلو غورونو ته دوام ورکوو. او د اسلامي شخصیت د جوړولو لپاره، د اسلامي ذهنیت او اسلامي نفسیاتو ته په پام سره، وایو او له الله څخه توفیق غواړو:

ای مسلمانانو:

په تېره برخه کې مو وویل: د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي، لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي، او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او په دې برخه کې اضافه کوو او وایو: د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي، د ابوهریره د حدیث له مخې چې بخاري په الادب المفرد کې راوړی، او ابویعلی په خپل مسند کې، او نسایي په الکنی کې، او ابن عبدالبر په التمهید کې، او عراقي وویل: سند یې ښه دی، او ابن حجر په تلخیص الحبیر کې وویل: سند یې حسن دی، ویې ویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "ډالۍ ورکړئ ترڅو مینه وکړئ".

د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي د عایشې د حدیث له مخې چې په بخاري کې راغلی، هغې وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ډالۍ منله او په بدل کې یې انعام ورکاوه".

او د ابن عمر حدیث چې احمد، ابوداود او نسایي روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په الله قسم درکړي، نو هغه ته پناه ورکړئ، او څوک چې له تاسو څخه د الله په خاطر څه وغواړي، نو هغه ته ورکړئ، او چا چې له تاسو څخه پناه وغوښته، نو هغه ته پناه ورکړئ، او چا چې تاسو ته احسان وکړ، نو هغه ته بدله ورکړئ، او که تاسو ونه مومئ، نو د هغه لپاره دعا وکړئ ترڅو پوه شئ چې تاسو هغه ته بدله ورکړې ده".

او دا د وروڼو ترمنځ دی، او د حاکمانو ته د رعیت د ډالیو سره هیڅ تړاو نلري، دا رشوت په څیر حرام دي، او د انعام ورکولو څخه دا دی چې ووایی: جزاک الله خیرا.

ترمذي د اسامه بن زید رضي الله عنهما څخه روایت کړی او ویلي یې دي چې حسن صحیح دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو نیک کار وکړ او هغه چا ته یې وویل چې هغه یې کړی دی: "جزاک الله خیرا" نو په ثناء کې یې ښه وکړ". او ثناء شکر دی، یعنې انعام ورکول، په ځانګړې توګه د هغه چا لخوا چې بل څه نه لري، لکه څنګه چې ابن حبان په خپل صحیح کې د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی، هغه وویل: ما د نبی صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "چا چې یو نیک کار وکړ او د ثناء پرته یې بل څه ونه موندل، نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په باطل سره ځان ښکلی کړ نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او ترمذي په حسن سند سره د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی چې هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو څه ورکړل او هغه یې وموندل نو هغه دې بدله ورکړي، او که یې ونه موندل نو هغه دې ثناء ووايي، نو چا چې ثناء وویل نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په هغه څه سره ځان ښکلی کړ چې نه وي ورکړل شوی نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او د ورکړې کفر یعنې پټول او پټول دي.

او په صحیح سند سره ابوداود او نسایي د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: "مهاجرینو وویل ای د خدای رسوله، انصار ټوله جزا واخیستله، موږ داسې خلک ندي لیدلي چې په ډیرو کې د دوی په څیر ښه مصرف کونکي وي، او نه هم په لږ کې د دوی په څیر ښه مرسته کونکي وي، او دوی زموږ لپاره بار کم کړ، هغه وویل: ایا تاسو په دې سره د دوی ثناء نه کوئ او د دوی لپاره دعا نه کوئ؟ دوی وویل: هو، هغه وویل: نو دا په دې سره برابر دی".

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې په لږ څه باندې هم د ډیرو په څیر شکر ادا کړي، او د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي، لکه څنګه چې عبدالله بن احمد په زوائد کې په حسن سند سره د نعمان بن بشیر څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په لږ څه باندې شکر ادا نکړي نو په ډیرو باندې به هم شکر ادا نکړي، او څوک چې د خلکو څخه شکر ادا نکړي نو د خدای څخه به هم شکر ادا نکړي، او د خدای د نعمت په اړه خبرې کول شکر دی، او د هغه پرېښودل کفر دی، او جماعت رحمت دی، او تفرقه عذاب دی".

او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي، لکه څنګه چې بخاري د ابوموسی څخه روایت کړی، هغه وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ناست و چې یو سړی راغی او سوال یې وکړ، یا یې د یوې اړتیا غوښتنه وکړه، هغه زموږ په لور مخ کړ او ویې ویل شفاعت وکړئ ترڅو تاسو ته اجر ورکړل شي او الله دې د خپل نبی په ژبه هغه څه فیصله کړي چې وغواړي".

او لکه څنګه چې مسلم د ابن عمر څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی، هغه وویل: "څوک چې د خپل مسلمان ورور لپاره د یو واکمن سره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره وسیله وي، هغه ته به د قیامت په ورځ د پل صراط په تېرېدو کې مرسته وشي، په هغه ورځ چې پښې ښویږي".

د مسلمان لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، لکه څنګه چې ترمذي روایت کړی او ویلي یې دي چې دا حدیث حسن دی د ابوالدرداء څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت دی، هغه وویل: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه دفاع وکړي، الله به د قیامت په ورځ د هغه له مخ څخه اور لرې کړي". او د ابوالدرداء دا حدیث احمد روایت کړی او ویلي یې دي چې سند یې حسن دی، او همداسې هیثمي هم ویلي دي.

او هغه څه چې اسحاق بن راهویه د اسماء بنت یزید څخه روایت کړي، هغې وویل: ما د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، نو دا د الله په غاړه ده چې هغه د اور څخه ازاد کړي".

او القضاعي په مسند الشهاب کې د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې د خپل ورور سره په غیاب کې مرسته وکړي، الله به ورسره په دنیا او اخرت کې مرسته وکړي". او القضاعي دا حدیث د عمران بن حصین څخه هم په دې زیاتوالي سره روایت کړی دی: "او هغه د مرستې کولو توان لري". او لکه څنګه چې ابوداود او بخاري په الادب المفرد کې روایت کړی، او الزین عراقي وویل: سند یې حسن دی د ابوهریره څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "مؤمن د مؤمن هنداره ده، او مؤمن د مؤمن ورور دی، له هر ځای څخه چې ورسره مخامخ شي، هغه د هغه له ضایع کېدو څخه ساتي او له شا څخه یې ساتنه کوي".

ای مسلمانانو:

تاسو په دې برخه کې او په تېره برخه کې د نبوي احادیثو له لارې پوه شوئ چې د هغه چا لپاره سنت دي چې د الله په خاطر له یوه ورور سره مینه لري، هغه ته خبر ورکړي او هغه ته د خپلې مینې په اړه ووایي. او د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي. لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي. او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي.

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي. او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي. ایا موږ به دې شرعي احکامو او د اسلام ټولو احکامو ته ژمن نه وو، ترڅو د خپل رب په څېر شو چې هغه یې خوښوي او راضي کیږي، ترڅو هغه څه چې په موږ کې دي بدل کړي، او زموږ حالات سم کړي، او د دنیا او اخرت په نیکیو بریالي شو؟!

ګرانو اورېدونکو: د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

په دې برخه کې په همدې اندازه بسنه کوو، ترڅو په راتلونکو برخو کې خپل غورونه بشپړ کړو، ان شاء الله تعالی، تر هغه وخته او تر هغه چې تاسو سره وینو، موږ تاسو د الله په پناه او ساتنه او امن کې پرېږدو. ستاسو د ښه اورېدلو څخه مننه کوو والسلام علیکم ورحمة الله وبركاته.

اې مسلمانانو! پوه شئ - 15 برخه

اې مسلمانانو! پوه شئ

15 برخه

دا چې د خلافت د دولت له مرستندویه دستګاه څخه وزیران دي، هغه وزیران چې خلیفه یې له ځان سره ټاکي، ترڅو د خلافت په بار کې مرسته وکړي او د هغې مسؤلیتونه په غاړه واخلي، د خلافت د بارونو زیاتوالی، په ځانګړې توګه هرکله چې د خلافت دولت لوی او پراخ شي، خلیفه یوازې د هغې په وړلو ستړی کیږي نو هغه چا ته اړتیا لري چې د هغې په وړلو کې ورسره مرسته وکړي ترڅو خپل مسؤلیتونه په غاړه واخلي، مګر د هغوی وزیران بې له قید او شرطه نومول روا نه دي ترڅو په اسلام کې د وزیر مفهوم چې د مرسته کوونکي په معنی دی د اوسنیو وضعي نظامونو د وزیر له مفهوم سره ګډ نه شي چې په ډیموکراټیک، پانګوال، سیکولر یا نورو نظامونو ولاړ دي کوم چې موږ په اوسني وخت کې وینو.