انتخابات 2019 المحلية والتقييم العام بشأن الانتخابات  (مترجم)
انتخابات 2019 المحلية والتقييم العام بشأن الانتخابات  (مترجم)

من خلال اقتراح الميزانية المقدم إلى الجمعية الوطنية الكبرى لتركيا أصبحت المساعدات التي ستحصل عليها الأحزاب السياسية واضحة. وستدعم الخزانة خمسة أحزاب بمجموع 772.3 مليون ليرة تركية. (سبوتنيك، 10 تشرين الأول/أكتوبر 2018)

0:00 0:00
Speed:
March 27, 2019

انتخابات 2019 المحلية والتقييم العام بشأن الانتخابات (مترجم)

انتخابات 2019 المحلية والتقييم العام بشأن الانتخابات

(مترجم)

الخبر:

من خلال اقتراح الميزانية المقدم إلى الجمعية الوطنية الكبرى لتركيا أصبحت المساعدات التي ستحصل عليها الأحزاب السياسية واضحة. وستدعم الخزانة خمسة أحزاب بمجموع 772.3 مليون ليرة تركية. (سبوتنيك، 10 تشرين الأول/أكتوبر 2018)

التعليق:

عندما يتم ذكر الديمقراطية، يفكر الناس في الانتخابات على الفور، لأنها واحدة من أهم الوسائل التي يصادفها الناس بشكل متكرر. ولهذا السبب يتم خداع المسلمين من خلال كذبة أن الديمقراطية تتكون من الانتخابات. لا يوجد استقرار في المجتمعات التي يوجد فيها مسلمون بشكل واضح، وتلك الأماكن هي التي تنشأ فيها نزاعات بين الإمبرياليين أنفسهم، وتجرى الانتخابات على فترات قصيرة في تلك البلدان مثل تركيا. على سبيل المثال بين عامي 1946 و2002 كان هناك 15 عملية انتخابات عامة وعلى الأقل أجريت هذه الانتخابات المحلية والاستفتاءات في تركيا. تؤخذ الانتخابات المحلية في الاعتبار، ففي المتوسط ​ تُجرى الانتخابات كل سنتين.

وفقاً لأحكام القانون الحالي في تركيا، يتم منح 2/5000 من الميزانية العامة لكل حزب سياسي كل عام يتجاوز الحد الأدنى البالغ 10٪. وفي حالة إجراء الانتخابات أو عدم إجرائها خلال العام، يتم منح هذه الأموال للأحزاب السياسية والمبلغ أعلى مرتين أو ثلاث مرات خلال الفترة الانتخابية. وفقاً لقانون الموازنة العامة الذي أقره البرلمان في عام 2018 يتم دفع 772.3 مليون ليرة تركية في المجموع للأحزاب السياسية.

يشبه هذا المبلغ المساعدات الرسمية التي تقدمها الدولة من أجل الانتخابات. ومع ذلك يتم أيضاً إنفاق المصروفات الشخصية من المرشحين في الفترة الانتخابية. ووفقاً للبحث يتم إنفاق أكثر من 10 دولارات على الانتخابات لكل ناخب في تركيا. في تقرير المجلس الأعلى للانتخابات يوجد 57.093.985 ناخباً فيما يتعلق بالانتخابات المحلية لعام 2019. لذا سيتم إنفاق حوالي 600 مليون دولار للانتخابات في الفترة الانتخابية 2019.

لا ينبغي الاستهانة بالمصاريف الشخصية التي ينفقها المرشحون في الانتخابات البرلمانية أو الانتخابات المحلية على الإطلاق. عندما يعتقد المرء أن الأشخاص الذين يمتنعون عن مساعدة الفقراء، ينفقون ملايين الليرات من جيوبهم من أجل الانتخابات، فإن هناك قضية معروفة للجميع أنهم سيستردون هذه الأموال وأكثر من ذلك بكثير، إذا فازوا في الانتخابات. على سبيل المثال من المعروف أن المرشحين في إسطنبول أنفقوا ما لا يقل عن 10 ملايين ليرة تركية في الانتخابات العامة 2018. عندما يعتقد المرء أن هذه الأموال يأخذونها بطريقة غير شرعية، ولا شك أن هذه الأموال تنفق من جيب الأمة.

باختصار لن يتم التقليل من شأن النفقات المباشرة في أنظمة الديمقراطية الرأسمالية بسبب الانتخابات والنفقات التي سيتم إنفاقها لاحقاً من الأشخاص الذين فازوا في هذه الانتخابات على الإطلاق. وبالنسبة إلى المساعدات التي تقدمها الدولة نتيجة الانتخابات، يتم تغطية هذه النفقات بواسطة العائدات الضريبية دون التمييز بين الأغنياء والفقراء. يتم تحقيق استرداد النفقات التي ينفقها المرشحون خلال الانتخابات، وأكثر من ذلك بكثير بطرق مختلفة والتي تزيد عشرات المرات، من خلال عائدات الضرائب أيضاً. أصبح عبء الضرائب على الناس لا يطاق.

هذا هو واقع الانتخابات في النظم الديمقراطية ونفقات هذه الانتخابات باختصار، وهذه النفقات هي قهر وظلم وسرقة أموال الأمة بالكامل.

أما بالنسبة للانتخابات في نظام الخلافة والنفقات في هذه الانتخابات:

أولاً، هناك مسألتان مهمتان في نطاق الانتخابات في نظام الخلافة. أولهما اختيار الأمة للخليفة. إلى جانب أنه من القانوني استخدام طرق مختلفة في انتخاب الخليفة، حيث إن هذا هو الحال خلال العصر الذهبي، فالانتخابات ليست هي الطريقة نفسها التي تجري بها اليوم. لأنه إذا مات خليفة أو كانت هناك حالة شرعية توجب عزله، فيجب اختيار خليفة جديد خلال ثلاثة أيام، وليس من الضروري إطلاقاً إنفاق مبالغ ضخمة من المال، على عكس كيفية القيام به اليوم. علاوة على ذلك، ستعمل دولة الخلافة الراشدة على إجراء الانتخابات بأقل تكلفة، وتجري الانتخابات وفقاً لذلك. بحيث لا الدولة ولا المرشحون للخلافة يضطرون إلى إنفاق مليارات الدولارات.

ثانياً: انتخابات مجلس الأمة. يضطلع مجلس الأمة في ولايات الخلافة الراشدة بمهمة تتعلق بضمان الاتصال بين الأمة والخليفة ومحاسبة الحكام وضمان استشارة الخليفة لهم فيما يتعلق بقضايا للأمة دور مهم فيها مثل المشكلات في المناطق التي تمثلها، واحتياجات الأمة وسوء تصرفات الحكام في مناطقهم، حيث تنقل إلى مركز الخلافة، وتحل مشكلات الأمة بسرعة وبشكل صحيح.

بالنسبة للعملية الانتخابية في انتخابات عضوية مجلس الأمة، يتم ذلك وفقاً للشروط الواردة في دستور دولة الخلافة. وتجرى هذه الانتخابات في مراحل محددة، بحيث يكون هناك سهولة وقدرة تمثيل للأمة تم استيفاء الأمر كذلك. ليس من الضروري إنفاق مبالغ ضخمة في هذه الأمور. إلى جانب ذلك فإن أعضاء مجلس الأمة ليس لهم علاقة بالقضايا النقدية، على عكس رؤساء البلديات اليوم. كما أنهم ليس لديهم سلطات ومهام مثل جمع الأموال من الناس لمواصلة الأعمال، وإنفاقها في إطار خططهم الخاصة، على عكس رؤساء البلديات اليوم.

ثالثاً: الخليفة الذي يحكم دولة الخلافة الراشدة سيظل في الخدمة حتى وفاته، طالما أنه يمتلك المؤهلات المتعلقة بالخلافة. ولهذا السبب، فإن إجراء انتخابات خليفة مرة واحدة كل أربع أو خمس سنوات، أمر غير وارد. انتخابات خليفة لفترات قصيرة غير ممكنة، ليس من الضروري إنفاق الأموال من ميزانية الدولة. فقط انتخابات مجلس الأمة تُجرى مرة واحدة كل خمس سنوات.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد حنفي يغمور

More from خبرونه او تبصرې

ترکیه او عربي رژیمونو له حماس څخه د وسلو ایښودلو غوښتنه وکړه

ترکیه او عربي رژیمونو له حماس څخه د وسلو ایښودلو غوښتنه وکړه

(ژباړل شوی)

خبر:

د جولای په 29 او 30 نیټو د فرانسې او سعودي عربستان په مشرۍ په نیویارک کې د ملګرو ملتونو یو لوړ پوړی نړیوال کنفرانس د "فلسطین قضیې ته د سوله ایزې حل لارې موندل او د دوو دولتونو د حل لارې پلي کول" تر عنوان لاندې جوړ شو. د غونډې په تعقیب، چې موخه یې د فلسطین د دولت په توګه په رسمیت پیژندل او په غزه کې د جګړې پای ته رسول وو، یو ګډه اعلامیه لاسلیک شوه. د اروپايي اتحادیې او د عرب دولتونو لیګ ترڅنګ، ترکیې هم د 17 نورو هیوادونو تر څنګ په اعلامیه لاسلیک وکړ. په دې اعلامیه کې، چې له 42 مادو او یو ضمیمې څخه جوړه شوې وه، د حماس لخوا د الاقصی طوفان عملیات وغندل شول. ګډونوالو هیوادونو له حماس څخه وغوښتل چې وسلې کیږدي او خپل مدیریت د محمود عباس رژیم ته وسپاري. (وکالات، د جولای 31، 2025).

تبصره:

هغو هیوادونو ته په کتو چې کنفرانس یې اداره کاوه، د امریکا شتون په ښکاره ډول څرګند دی، او که څه هم دوی د پریکړو کولو واک یا نفوذ نلري، د سعودي رژیم، د دوی خدمتګار، د فرانسې سره ملتیا تر ټولو ښکاره ثبوت دی.

په دې اړه، د فرانسې ولسمشر ایمانویل ماکرون د جولای په 24 مه وویل چې فرانسه به په سپتمبر کې په رسمي توګه د فلسطین دولت په رسمیت وپیژني، او دا به د G7 هیوادونو څخه لومړنی هیواد وي چې دا کار کوي. د سعودي عربستان د بهرنیو چارو وزیر فیصل بن فرحان آل سعود او د فرانسې د بهرنیو چارو وزیر جان نويل بارو په کنفرانس کې یو مطبوعاتي کنفرانس جوړ کړ او د نیویارک د اعلامیې موخې یې اعلان کړې. په حقیقت کې، د کنفرانس وروسته په خپره شوې اعلامیه کې، د یهودو د رژیم قتل عامونه وغندل شول پرته له دې چې د دوی په وړاندې کوم مجازات ونیول شي، او له حماس څخه وغوښتل شول چې وسلې کیږدي او د غزې اداره محمود عباس ته وسپاري.

د منځني ختیځ په نوې ستراتیژۍ کې چې امریکا د ابراهیم تړونونو په اساس د پلي کولو هڅه کوي، د سلمان رژیم د برید مشري کوي. له جګړې وروسته به له سعودي عربستان سره د یهودو له رژیم سره عادي اړیکې پیل شي. بیا به نور هیوادونه هم تعقیب کړي، او دا څپه به له شمالي افریقا څخه تر پاکستان پورې په یو ستراتیژیک ایتلاف بدله شي. همدا ډول د یهودو رژیم ته به د دې ایتلاف د یوې مهمې برخې په توګه امنیتي تضمین ورکړل شي. بیا به امریکا دا ایتلاف د چین او روسیې په وړاندې خپله جګړه کې د سونګ په توګه وکاروي، او ټوله اروپا به تر خپلو وزرونو لاندې راولي، او البته، د خلافت دولت د جوړیدو احتمالاتو په وړاندې به یې وکاروي.

د دې پلان په وړاندې اوسنی خنډ د غزې جګړه او بیا د امت غوسه ده، چې مخ په زیاتیدو ده او د چاودنې په حال کې ده. له همدې امله، متحده ایالاتو غوره وګڼله چې اروپايي اتحادیه، عربي رژیمونه او ترکیه د نیویارک په اعلامیه کې د نوښت مشري وکړي. داسې انګیرل کیږي چې په اعلامیه کې د پریکړو منل به اسانه وي.

خو د عربي رژیمونو او ترکیې دنده دا ده چې امریکا راضي کړي او د یهودو رژیم وساتي، او د دې اطاعت په بدل کې، خپل ځانونه د خپلو خلکو له غوسې څخه وساتي او د واک د ارزانه پات شونو سره ذلیل ژوند وکړي تر څو چې وغورځول شي او یا د اخرت په عذاب اخته شي. د اعلامیې په اړه د ترکیې تحفظ، د دوو دولتونو د حل په نوم د پلان د پلي کولو په شرط، یوازې د اعلامیې د اصلي هدف پټولو او د مسلمانانو د ګمراه کولو هڅه ده، او هیڅ ریښتینی ارزښت نلري.

په پای کې، د غزې او ټول فلسطین د آزادولو لاره د یوه خیالي دولت له لارې نه ده چې یهودان پکې ژوند کوي. د فلسطین لپاره اسلامي حل په غصب شوې ځمکه کې د اسلام حکومت دی، او دا د غاصب سره جګړه ده، او د مسلمانانو لښکرې د دې لپاره بسیج کول دي چې یهودان له دې مبارکې ځمکې څخه وباسي. او دایمي او بنسټیز حل د خلافت د راشد دولت جوړول او د خلافت په سپر سره د اسراء او معراج د مبارکې ځمکې ساتنه ده. ان شاء الله، هغه ورځې لرې نه دي.

رسول الله ﷺ وفرمايل: «قيامت به تر هغه وخته نه راځي، تر څو چې مسلمانان له يهودانو سره جګړه ونه کړي، مسلمانان به دوی ووژني، تر دې چې يهودي د ډبرې او ونې تر شا پټ شي، نو ډبره يا ونه به وايي: اې مسلمانه، اې د الله بنده، دا يو يهودي زما تر شا دی، راشه هغه ووژنه» (رواه مسلم)

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

محمد امین یلدریم

هغه څه چې امریکا یې غواړي د یهودو په وجود رسمي اعتراف دی، حتی که وسلې هم پاتې شي

هغه څه چې امریکا یې غواړي د یهودو په وجود رسمي اعتراف دی، حتی که وسلې هم پاتې شي

خبر:

د لبنان ډېری سیاسي او امنیتي خبرونه د هغې وسلې په اړه دي چې د یهودو وجود په نښه کوي، له بلې هېڅ وسلې پرته او د ډېری سیاسي شنونکو او خبریالانو لخوا پرې تمرکز کیږي.

تبصره:

امریکا غواړي هغه وسلې چې د یهودو سره یې جګړه کړې، لبنان پوځ ته وسپارل شي او د ټولو خلکو په لاس کې پاتې نورې وسلې ورته مهمې ندي چې په کور دننه کې کارول کیدی شي کله چې دوی ته پکې ګټه ښکاري یا په ګاونډیو هیوادونو کې د مسلمانانو ترمنځ.

امریکا چې زموږ د مسلمانانو تر ټولو لوی دښمن دی، دا په ښکاره، بلکې په بې شرمۍ سره وویل، کله چې د هغې استازي براک د لبنان څخه وویل چې هغه وسله باید د لبنان دولت ته وسپارل شي چې د فلسطین د غاصب یهودو په ضد کارول کیدی شي، او نورې هېڅ انفرادي یا منځنۍ وسلې نه، ځکه چې دا د یهودو وجود ته زیان نه رسوي، بلکې د مسلمانانو ترمنځ د جګړې لپاره د تکفیریانو، افراطیانو، رجعت پسندو یا وروسته پاتې په پلمه د امریکا او ټول لوېدیځ خدمت کوي، یا د نورو هغو صفاتو په پلمه چې دوی د مذهب، قومیت، نژاد یا حتی د مسلمانانو او نورو هغو کسانو ترمنځ چې له موږ سره یې سلګونه کاله ژوند کړی او له موږ څخه یې یوازې د عزت، مال او ځان ساتنه لیدلې، تغذیه کوي او موږ پر دوی هغه قوانین پلي کول چې پر ځانونو یې پلي کوو، د دوی لپاره هغه څه دي چې زموږ لپاره دي او د دوی په اړه هغه څه دي چې زموږ په اړه دي. شرعي حکم د مسلمانانو په منځ کې د حکومت اساس دی، که د دوی ترمنځ وي او که د دولت د نورو رعیتونو سره.

څرنګه چې زموږ تر ټولو لوی دښمن امریکا هغه وسلې له منځه وړل یا بې طرفه کول غواړي چې د یهودو وجود ته زیان رسوي، نو بیا ولې سیاستوال او خبریالان په دې باندې تمرکز کوي؟!

او ولې تر ټولو مهم موضوعات په رسنیو او د وزیرانو په شورا کې د امریکایی دښمن په غوښتنه وړاندې کیږي، پرته له دې چې په ژوره توګه وڅیړل شي او په امت باندې د هغې د خطرناکۍ اندازه څرګنده شي، او تر ټولو خطرناکه یې د یهودو له وجود سره د ځمکنیو پولو ترسیم دی، یعنې د دې غاصب وجود په رسمیت پیژندل، او په داسې توګه چې له هغې وروسته هیڅوک حق نلري چې وسلې، یعنې هره وسله د فلسطین لپاره پورته کړي، کوم چې د ټولو مسلمانانو ملکیت دی او یوازې د فلسطین د خلکو نه دی، لکه څنګه چې دوی هڅه کوي موږ قانع کړي لکه څنګه چې دا یوازې د فلسطین خلکو پورې اړه لري؟!

خطر په دې کې دی چې دا موضوع کله د سولې تر عنوان لاندې وړاندې کیږي، کله د روغې تر عنوان لاندې، او کله هم په سیمه کې د امنیت تر عنوان لاندې، یا د اقتصادي، سیاحتي او سیاسي سوکالۍ تر عنوان لاندې، او د هغه سوکالۍ په اړه چې دوی مسلمانانو ته د دې مسخ شوي وجود په رسمیت پیژندلو په صورت کې وعده ورکوي!

امریکا په ښه توګه پوهیږي چې مسلمانان هیڅکله د یهودو په وجود په رسمیت پیژندلو سره راضي کیدی نشي، او له همدې امله تاسو ګورئ چې دوی د نورو لارو څخه دوی ته ننوځي ترڅو دوی له ترټولو مهمې برخلیک ټاکونکې موضوع څخه بې لارې کړي. هو، امریکا غواړي چې موږ د وسلو په موضوع تمرکز وکړو، مګر دوی پوهیږي چې وسلې هر څومره هم قوي وي، هغه به ګټه ونکړي او د یهودو په وجود په وړاندې نشي کارول کیدی که چیرې رسمي لبنان له دوی سره د پولو په ترسیم کولو سره په رسمیت وپیژني، او په دې توګه به دوی د فلسطین د مبارکې ځمکې په اړه د دوی حق په رسمیت پیژني، د مسلمانانو د حاکمانو او د فلسطین د واکمنۍ په پلمه.

د یهودو په وجود دا اعتراف د الله، د هغه د رسول او مومنانو سره خیانت دی، او د شهیدانو د ټولو هغو وینو سره خیانت دی چې د فلسطین د آزادۍ لپاره تویې شوې او لا هم توییږي، او له دې ټولو سره سره موږ لا هم په خپل امت کې د خیر هیله لرو چې ځینې یې په غزه هاشم او فلسطین کې جګړه کوي، او دوی موږ ته په خپلو وینو وایي: موږ به هیڅکله د یهودو وجود په رسمیت ونه پیژنو، حتی که دا موږ ته دا ټول او نور هم قیمت ولري... نو ایا موږ به په لبنان کې د یهودو په وجود په رسمیت پیژندلو سره موافقه وکړو، پرته له دې چې شرایط څومره سخت وي؟! او ایا موږ به له دوی سره د پولو په ترسیمولو سره موافقه وکړو، یعنې په دوی اعتراف، حتی که وسلې له موږ سره پاتې شي؟! دا هغه پوښتنه ده چې موږ باید د ناوخته کیدو دمخه ځواب ورکړو.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

ډاکټر محمد جابر

په لبنان ولایت کې د حزب التحریر د مرکزي اړیکو کمیټې مشر