ولاية السودان: تقرير فعاليات الذكرى الـ101 لهدم الخلافة.. (الأسبوع الأول من رجب 1443هـ)
ولاية السودان: تقرير فعاليات الذكرى الـ101 لهدم الخلافة.. (الأسبوع الأول من رجب 1443هـ)

جاء شهر رجب الخير على الأمة هذا العام 1443هـ، وهي تعيش أحلك لياليها وأيامها، حيث مرَّت 101 سنة على هدم دولة الإسلام الخلافة في 28 رجب 1342هـ، حيث احتلت أراضيهم، وانتهكت أعراضهم، ودُنست مقدساتهم، وتم إقصاء دينهم من سدة الحكم وإدارة شؤون الناس، وتحكم الكافر المستعمر في بلاد المسلمين مباشرة، وبواسطة عملائه من الحكام والسياسيين، فأذل الأمة وسرق ثرواتها، وباتت تعاني الجوع، والفقر، والمرض، وانتشرت الفواحش، والأفكار المنحرفة، مثل أفكار الحريات والعلمانية، والدولة المدنية، والديمقراطية، والانقلابات العسكرية، فأصبحت الأمة تتقلب من ذلٍّ إلى ذلّ. ...

0:00 0:00
Speed:
February 15, 2022

ولاية السودان: تقرير فعاليات الذكرى الـ101 لهدم الخلافة.. (الأسبوع الأول من رجب 1443هـ)

ولاية السودان: تقرير فعاليات الذكرى الـ101 لهدم الخلافة..

(الأسبوع الأول من رجب 1443هـ)

جاء شهر رجب الخير على الأمة هذا العام 1443هـ، وهي تعيش أحلك لياليها وأيامها، حيث مرَّت 101 سنة على هدم دولة الإسلام الخلافة في 28 رجب 1342هـ، حيث احتلت أراضيهم، وانتهكت أعراضهم، ودُنست مقدساتهم، وتم إقصاء دينهم من سدة الحكم وإدارة شؤون الناس، وتحكم الكافر المستعمر في بلاد المسلمين مباشرة، وبواسطة عملائه من الحكام والسياسيين، فأذل الأمة وسرق ثرواتها، وباتت تعاني الجوع، والفقر، والمرض، وانتشرت الفواحش، والأفكار المنحرفة، مثل أفكار الحريات والعلمانية، والدولة المدنية، والديمقراطية، والانقلابات العسكرية، فأصبحت الأمة تتقلب من ذلٍّ إلى ذلّ.

إحياءً لهذه الذكرى الأليمة، واستنهاضاً للأمة للقيام بواجبها، نظم حزب التحرير/ ولاية السودان في الأسبوع الأول من شهر رجب 1443هـ الحالي، في العاصمة الخرطوم، ومدن السودان المختلفة، فعاليات متعددة، حيث تم توزيع آلاف القصاصات في الأسواق والأماكن العامة في مدن البلاد المختلفة التي تحوي عبارات:

- العقيدة الإسلامية هي أساس دولة الخلافة، وهي أساس دستورها وسائر قوانينها، بينما أساس الدولة العلمانية، سواء أكانت مدنية أو عسكرية، هو عقيدة فصل الدين عن الحياة، أتستبدلون الذي هو أدنى بالذي هو خير؟!

- في ظل الخلافة، نظام الحكم هو نظام وحدة وليس نظاماً اتحادياً، لذلك فإن الفيدرالية والكونفدرالية، والتمييز بين رعايا الدولة، وبحث القضايا والمشاكل على أساس الجهة، أو العرق، أو القبيلة، جميعها أفكار باطلة تمزق وحدة البلاد.

كذلك نظم شباب الحزب مخاطبات جماهيرية في مناطق مختلفة:

حيث أقام شباب حزب التحرير/ ولاية السودان بمحلية الكلاكلة مخاطبة جماهيرية بمسجد شيخ بكري بالكلاكلة الوحدة لتذكير المسلمين بذكرى هدم الخلافة على يد الغرب الكافر المستعمر وعلى رأسه بريطانيا وفرنسا وبمعاونة خونة العرب والترك. وبسقوط الخلافة فقدت الأمة الكثير من الأشياء منها:

 1/ الحكم بما أنزل الله، وتعطل شرع الله وتوقفت الحياة الإسلامية وحُرِم المسلمون من العيش في ظل حياة إسلامية تُسيّر وفق أحكام الإسلام وقوانينه، وأصبحنا نحكم بتشريعات وضعية ودساتير من أهواء البشر في ظل أنظمة ديمقراطية علمانية.

 2/ فقد المسلمون وحدتهم السياسية وأصبحنا في ظل أوطان مقسمة وفق اتفاقية سيكس بيكو.

3/ فقدنا مكانتنا بين الأمم، فبعد أن كنا الدولة الأولى في العالم وكان المسلمون في عزة ومنعة إذا صرخت امراة مسلمة خارج حدود دولة الخلافة، كانت تُحرّك لها الجيوش، واليوم في الهند تُمنع المسلمات في الهند من دخول الجامعات بسبب الحجاب والنقاب، فهل تستطيع الهند منع النساء الأمريكيات أو الفرنسيات من الدخول بسبب لبس بلادهم ومعتقدهم؟ الجواب لا، لأن وراءهن دول تدافع عنهن وتتخذ إجراءات دبلوماسية ضد الهند إذا قامت بمثل هذه التصرفات، ولكن لأن المسلمات ليس لهنّ دولة تدافع عنهنّ فهذا هو الحال! وغيرها من المصائب والانتهاكات التي تتعرض لها نساء المسلمات من اغتصاب واستغلال ولا ناصر لهن. فقدنا الجُنّة الذي قال عنه نبينا ﷺ: «إِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ».

ودعا شباب الحزب المصلين للعمل لهذا الفرض العظيم والذي فيه عز المسلمين في الدنيا والثواب في الآخرة، كي ننال شرف إقامتها كصحابة رسول الله ﷺ الذين نالوا شرف إقامة دولة الإسلام ونال الأوس والخزرج شرف نصرة هذا الدين فسموا بالأنصار.

كما نظم شباب حزب التحرير/ ولاية السودان بمحلية أم درمان شمال مخاطبة جماهيرية حول التدخلات الأجنبية في شؤون البلاد في ظل غياب دولة الخلافة، فأصبحت البلاد مرتعاً لعمل السفارات والمنظمات وأجهزة المخابرات الأجنبية، فهو عمل منظم من جانب الدول الاستعمارية بمساعدة عملائها في الداخل. فكان أهم سبب مهّد لهذه التدخلات؛ هو إلغاء دولة الخلافة التي احتضنت الأمة الإسلامية على مدار أكثر من 13 قرناً، وإسقاطها عام 1924م؛ ما أدى إلى تفكك الأمة وتشرذمها، وإقامة كيانات مصطنعة هشة على أنقاض دولة الخلافة، حُكِمت من قبل أنظمة سياسية مهمتها محاربة الإسلام بوصفه نظام عيش للحياة، وتشويه صورة الإسلام السياسي فكرياَ وتاريخياً، والعمل الدءوب والحرص الشديد على إبعاده عن شؤون الحكم والسياسة، إضافة إلى إبقاء هيمنة الدول الاستعمارية على الأمة، وتسخيرها وثرواتها ومقدراتها لخدمة مصالح تلك الدول. فلا مخرج من هذا الوضيع المهين إلا بدولة الخلافة، لذلك يجب على المسلمين العمل مع العاملين لإعادتها حتى ينالوا عز الدنيا والفلاح في الآخرة.

مندوب المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

في ولاية السودان

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.