صندوق النقد الدولي موجة إصلاح جديدة أم موجة إفقار وتجويع لأهل الكنانة؟!
صندوق النقد الدولي موجة إصلاح جديدة أم موجة إفقار وتجويع لأهل الكنانة؟!

الخبر: قالت سكاي نيوز عربية على موقعها في 2020/2/13م، إن المتحدث باسم صندوق النقد الدولي جيري رايس، اعتبر أن مصر التي أنهت مؤخرا برنامج مساعدات حصلت عليها من الصندوق، تحتاج إلى "موجة جديدة من الإصلاحات". وأضاف رايس في مؤتمر صحفي، الخميس، أن الإصلاحات مطلوبة لتنشيط القطاع الخاص وزيادة فرص العمل. وقال: "أعتقد أن السلطات المصرية ذاتها تشاطرني هذا الرأي"، مؤكدا استعداد صندوق النقد الدولي لمساعدة هذا البلد "بكافة الطرق الممكنة".

0:00 0:00
Speed:
February 20, 2020

صندوق النقد الدولي موجة إصلاح جديدة أم موجة إفقار وتجويع لأهل الكنانة؟!

صندوق النقد الدولي موجة إصلاح جديدة
أم موجة إفقار وتجويع لأهل الكنانة؟!


الخبر:


قالت سكاي نيوز عربية على موقعها في 2020/2/13م، إن المتحدث باسم صندوق النقد الدولي جيري رايس، اعتبر أن مصر التي أنهت مؤخرا برنامج مساعدات حصلت عليها من الصندوق، تحتاج إلى "موجة جديدة من الإصلاحات". وأضاف رايس في مؤتمر صحفي، الخميس، أن الإصلاحات مطلوبة لتنشيط القطاع الخاص وزيادة فرص العمل. وقال: "أعتقد أن السلطات المصرية ذاتها تشاطرني هذا الرأي"، مؤكدا استعداد صندوق النقد الدولي لمساعدة هذا البلد "بكافة الطرق الممكنة".

التعليق:


صندوق النقد الدولي هو أداة استعمارية وهو أحد أدوات الرأسمالية في سبيل هيمنتها على البلاد وتكريس تبعيتها للغرب وبقائها مزرعة ومرتعا خصبا ينهب من خيراتها وثرواتها كيفما شاء، هذا ما أقر به جون بركنز أحد القراصنة الاقتصاديين في كتابه الاغتيال الاقتصادي للأمم حينما أشار إلى أن الدول النامية والبلاد الفقيرة تجبَر على أخذ هذه القروض والمساعدات التي لا تستفيد منها شيئا بل إنها ترهن سياساتها وقراراتها ومقدراتها وخيراتها للدول المانحة وعلى رأسها أمريكا.


هذا واقع الصندوق الدولي وقروضه التي تصحبها عادة برامج وتوصيات وقرارات يقال عنها إنها إصلاحية بينما تكون مزيدا من تكريس تبعية البلاد وارتهانها ومزيدا من إفقار شعوبها وتمكين الغرب من نهب ما تبقى فيها من ثروات وخيرات دون اعتراض تلك الشعوب، وقد جربنا مرارا وتكرارا وبال تلك القروض وما يصاحبها من توصيات تتحول إلى قرارات كارثية من النظام لا يتحمل عبئها ولا يدفع فاتورتها إلا أهل مصر الفقراء بما يُقتطع من أقواتهم جبرا لسداد خدمة الدين فقط، وما يشاع عن انخفاض عجز الموازنة وتراجع التضخم واستقرار الاقتصاد كلها مؤشرات وهمية لا تعبر عن حقيقة واقع مصر وأهلها وما يعانونه في ظل الرأسمالية التي تمتص دماءهم.


يا أهل مصر الكنانة! إنكم لستم في حاجة إلى هذا الصندوق ولا قروضه ولا برامجه وأطروحاته وتوصياته فكلها وبال عليكم وسم زعاف يراد أن يمتد تأثيره لأبنائكم وأحفادكم بحيث لا يملكون قرارهم ويستمرون هم والبلاد في ربقة التبعية، بل إن بلادكم وبحدود سايكس بيكو الضيقة تملك ما يؤهلها لأن تكون قوة عظمى وتنافس على مركز الدولة الأولى فقط إذا ملكت الإرادة السياسية القوية التي تريد النهوض بمصر وأهلها فكيف تملك مصر هذه الإرادة؟!


الإرادة إما أن تكون في يد النظام بذاته غير مرهونة بيد غيره، وهذا لا يتحقق إلا في الدول المبدئية، أو يكون في يد سادته كما هو حال الأنظمة في بلادنا فكلها أنظمة وظيفية عميلة للغرب وهو الذي يملك قرارها، وحتى تملك مصر قرارها بنفسها يجب أولا أن تحمل المبدأ القادر حقا على علاج مشكلاتها ومواجهة كل أزماتها وهو ما لا يوجد في الرأسمالية الديمقراطية التي حكمت مصر لعقود خلت زادت فيها الأزمات وتفاقمت المشكلات، ولا يملك العلاج الحقيقي الناجع والقادر على النهوض بمصر والأمة بعمومها إلا الإسلام وفقط إذا طبق من خلال دولته ونظامه الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، تلك الدولة التي تطبق الإسلام بشموليته وما فيه من نظام اقتصادي متكامل يضمن إشباع حاجات الناس إشباعا حقيقيا بشكل كامل وعادل بوصفهم رعايا للدولة الإسلامية، مسلمين وغير مسلمين، كما أن الإسلام يجعل العقيدة الإسلامية هي أساس الدولة وأساس دستورها وقوانينها وقراراتها وكل ما فيها، فيحرم عليها أن تقر بالقوانين والمعاهدات الدولية التي وضعها المستعمر لخدمة مصالحه، كما يحرم عليها أن ترهن قراراتها بيد الغرب بأي حال من الأحوال، ولهذا فلا مجال حينها لقبول قروض مسمومة من المؤسسات الاستعمارية الدولية بل يجب على الدولة أن تحارب وجودها وأن تحول بينها وبين استعباد البلاد وأهلها الذين خلقهم الله أحرارا.


يا أهل مصر الكنانة! إن إرادة حكامكم مرهونة بيد عدوكم وهم يريدون تكبيلكم بمزيد من القروض ترهن قراراتكم لعقود قادمة، ولا خلاص لكم إلا باقتلاع هذا النظام من جذوره بكل أدواته ورموزه من الحكام الخونة ونخب المضبوعين بثقافة الغرب، والانعتاق من تبعيته بالكلية، ورفض كل المعاهدات والاتفاقيات التي تكرس لعمالة البلاد وتبعيتها وتفرض في أرضها وثرواتها بأي شكل من الأشكال، وتطبيق الإسلام في دولته الخلافة الراشدة على منهاج النبوة.


أيها المخلصون في جيش الكنانة! إنكم مسؤولون أمام الله عز وجل عن كل ما يصيب مصر وما ينهب من ثروتها، وأهلها تحت سمعكم وبصركم بل وفي حراستكم فكيف ستلقون ربكم وقد أصبحتم أداة في يد عدوكم يستعبد بها أهلكم؟! أما آن لكم أن تغضبوا لله غضبة تقتلع الخونة وتنزع عن أعناقكم طوق التبعية؟! أما آن لكم أن تنصروا دينكم وتقيموا دولته التي تطبقه عليكم في دولته التي تنشر الخير والعدل والبر؟! إننا في حزب التحرير نستصرخكم ونستنصركم بالله ولله أن لا تخذلوا الأمة التي تتطلع إليكم طمعا في عز غائب ودولة تعيد لهم الكرامة المسلوبة، فمن للإسلام إن لم يكن أنتم؟! ومن ينصره غيركم وأنتم أولى بهذا من غيركم؟! فأروا الله منكم ما يحب، نصرة صادقة مخلصة تقتلع الخونة وتقيم دولة عز ليس بعده عز...


اللهم عجل بها واجعل مصر حاضرتها اللهم آمين.


﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴾

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
سعيد فضل
عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية مصر

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان