متى ستكف يا أردوغان عن التوجه إلى الغرب؟
متى ستكف يا أردوغان عن التوجه إلى الغرب؟

الخبر: أرسل الرئيس التركي أردوغان رسالة موجهة إلى الرئيس الأمريكي ترامب ضمن المساعدات في الإمدادات الطبية. وفي الرسالة، أكد أردوغان على التعاون والارتباط الموثوق. (وكالات)

0:00 0:00
Speed:
May 15, 2020

متى ستكف يا أردوغان عن التوجه إلى الغرب؟

متى ستكف يا أردوغان عن التوجه إلى الغرب؟
(مترجم)


الخبر:


أرسل الرئيس التركي أردوغان رسالة موجهة إلى الرئيس الأمريكي ترامب ضمن المساعدات في الإمدادات الطبية. وفي الرسالة، أكد أردوغان على التعاون والارتباط الموثوق. (وكالات)


التعليق:


في حين إن الأزمة الاقتصادية في عام 2008 وتوابعها لا تزال تؤثر تأثيراً سلبياً على السوق العالمية، ولم يتعاف العالم من الانهيار الاقتصادي منذ عام 2008 حتى الآن، فإن وباء الفيروس قد حير العالم. لن يكون من الخطأ القول بأن إخفاق أمريكا في مكافحة جائحة فيروس كورونا، هو الدليل الفعلي على فشل النظام الرأسمالي وحلوله. على الرغم من الفرص المالية الكبيرة وحتى القدرة على الفوز بجائزة نوبل في العلوم الطبية الأمريكية، يبدو أنها فشلت في مكافحة الوباء. بالنظر إلى صراع أمريكا وممارساتها ضد الفيروس، من الواضح أن أمريكا عديمة المساعدة مثلها مثل دول العالم الثالث.


الدول العظمى التي ادعت قبل بضعة أشهر أنها قادرة على الذهاب إلى الفضاء والعيش هناك، بالاعتماد على تقنيتها، فإنهم الآن غير قادرين على مغادرة منازلهم بسبب عجزهم. ناهيك عن الدخول إلى الفضاء، فإن القوى العظمى مثل أمريكا تسلب سلع بعضها بعضاً من أجل الحصول على الكمامات والتي هي مجرد قطعة من القماش. فبعد كل شيء، أليست الرأسمالية كما ذكر ثورستين فيبلين "مستوى متقدم من الأعمال القذرة"؟


بعد أن ذكرت مدى عجز الدول الكافرة الاستعمارية في التعامل مع الوباء، وخاصة الولايات المتحدة، أود أن أذكر المساعدة التي أرسلها أردوغان إلى الولايات المتحدة. من الممكن تقييم هذه المسألة من زاويتين. ذلك بالقول: إذا اعتبرت هذه المساعدة على أنها مبادرة من أردوغان، لتوفير مكاسب من حيث السياسة الداخلية، فلا يمكن تفسير هذه المسألة لا من حيث الإسلام ولا من حيث الإنسانية. فهي إثم وجريمة كبيرة.


أيها الحكام! إن الولايات المتحدة التي تقومون بمساعدتها هي دولة تقتل بوحشية ملايين المسلمين لمصلحتها الخاصة. إن الكفار المستعمرين هم الذين سفكوا الدماء في جميع أنحاء العالم وتسببوا في الكثير من الألم والحزن. جميع الدول المستعمرة وبالأخص أمريكا يتم إطعامهم بدماء المسلمين من أجل الحفاظ على احتلالهم واستغلالهم للبلاد الإسلامية. كيف يمكن إرسال المساعدات إلى أعداء الإسلام الذين يتركون المسلمين حتى الموت في أفريقيا واليمن بسبب سياساتهم القذرة؟ لا يوجد أي تبرير لذلك، خاصة عندما يكون هناك أشخاص بحاجة إلى المساعدة داخل بلدك. كما قال النبي محمد e: «إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ».


ومع ذلك، فإن لم تكن هذه مبادرة من أردوغان بل نتيجة عدم قدرة أمريكا على طلب المساعدة لإرسال المساعدات لها، فهذه جريمة أخرى. هل تقوم بدعم أمريكا التي توشك على الإفلاس كي تبقى على قيد الحياة؟ على الرغم من حقيقة أن الرأسمالية تموت، فهل ستتجاهلون يا حكام المسلمين هذه الحقيقة وستظلون دمى لهذا النظام الرأسمالي المريض؟ أم ستستمرون، أيها الحكام، في دعم النظام الرأسمالي المنتهي ورؤسائه، الكفار المستعمرين، لضمان بقائهم؟ ومع ذلك، فإن الأمة تريدكم أن تكونوا رواداً للخير لا للشر.


لديكم الآن إمكانية الاختيار. هل ستقولون "لقد ماتت الرأسمالية، سنحيي رأسمالية جديدة!" أم ستقيمون النظام الإسلامي فوق أشلاء الرأسمالية الميتة؟ الأمر متروك لكم لتكونوا رواداً لنظام عالمي جديد.


كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
عبد الله إمام أوغلو

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان