هل هناك حلف بين إيران والصين؟
هل هناك حلف بين إيران والصين؟

الخبر: تم في تموز/يوليو 2020 تسريب خبر عقد صفقة بين الصين وإيران بقيمة 400 مليار دولار، الأمر الذي تسبب بضجة في وسائل الإعلام العالمية. حيث إن قيام الصين بتأمين مصادر الطاقة الحيوية وتوفير حبل نجاة للنظام المحاصر في طهران، اعتبر تحديا للهيمنة الأمريكية للمنطقة. وبينما لم يتم نشر الكثير من تفاصيل الصفقة، إلا أنها كما يبدو سوف تطبق على أرض الواقع.

0:00 0:00
Speed:
September 18, 2020

هل هناك حلف بين إيران والصين؟

هل هناك حلف بين إيران والصين؟
(مترجم)


الخبر:


تم في تموز/يوليو 2020 تسريب خبر عقد صفقة بين الصين وإيران بقيمة 400 مليار دولار، الأمر الذي تسبب بضجة في وسائل الإعلام العالمية. حيث إن قيام الصين بتأمين مصادر الطاقة الحيوية وتوفير حبل نجاة للنظام المحاصر في طهران، اعتبر تحديا للهيمنة الأمريكية للمنطقة. وبينما لم يتم نشر الكثير من تفاصيل الصفقة، إلا أنها كما يبدو سوف تطبق على أرض الواقع.


حيث تم نشر التسريبات في وثائق حصلت عليها نيويورك تايمز. وحسب ما ورد في التسريبات، فإن الصين ستستثمر في قطاعات النفط والغاز الإيرانية وفي بناء السكك الحديدية. وفي المقابل، فإن إيران ستوفر الطاقة للصين بخصم خاص يصل إلى 32%. كما أن الصفقة تتضمن أيضا تعاونا عسكريا، على الرغم من كشف تفاصيل قليلة جدا حول ماذا سيتضمن هذا التعاون.


التعليق:


إن الصين تستهلك 13 مليون برميل من النفط يوميا، إلا أن 3.8 مليون برميل منها تأتي من مصادر محلية، لهذا السبب تجاوزت الصين أمريكا في كونها المستورد العالمي الأول للنفط في 2017. حيث إن هناك 45 دولة تعمل على سد حاجة الصين من النفط، 55% منه يأتي من تسع دول من الشرق الأوسط، مع قيام السعودية بتوفير حصة الأسد. أما السبب الرئيسي للوجود الصيني في الشرق الأوسط فهو الطاقة. حيث إن الطاقة الإيرانية المخفضة السعر ستوفر مصدرا إضافيا للطاقة للصين التي لطالما سعت إلى التنويع في مصادر طاقتها. حيث توفر إيران للصين خيارا فعالا من حيث التكلفة، لسد حاجتها من الطاقة. حيث إن بيع النفط بمثل هذا الخصم الكبير سيعود بالفائدة على الصين، لكنه لن يؤثر سوى قليلا على الوضع الاقتصادي والمالي والنقدي للنظام الديني في طهران.


إن وضع النظام الديني لإيران كان غير مستقر لفترة من الوقت. فعلى الرغم من أن الصفقة النووية في 2015 فتحت مجالا لإيران لتتمكن من الدخول إلى الأسواق العالمية، وللشركات الأجنبية لتستثمر في إيران، إلا أن إدارة ترامب انسحبت من الصفقة، الأمر الذي أعاد جميع العقوبات ضد إيران. حيث إن الاقتصاد الإيراني وقع في ضائقة شديدة منذ ذلك الوقت. وبوجود رابع أكبر احتياطي للنفط وثاني أكبر احتياطي للغاز، تراجع الإنتاج خاصة وأن العقوبات الأمريكية تضمنت التهديد بقطع الدخول إلى النظام المصرفي العالمي لأي شركة تمارس أعمالا في إيران، من خلال جعلها الاتجار بالدولار الأمريكي غير شرعي. وبالتالي تراجع إنتاج الطاقة، والعائدات للنظام الديني تراجعت أيضا، الأمر الذي أشعل احتجاجات في كانون الأول/ديسمبر 2019. وهكذا أصبحت الصين الخيار الوحيد لإيران عندما قامت أمريكا بعزلها في المنطقة ومعظم العالم أيضا. ولهذا السبب على الأغلب منحت إيران الصين هذا الخصم الكبير على مبيعات النفط.


ولا يوجد لإيران أي ضمانة على كونها آمنة من الاستغلال الصيني في المستقبل، حيث إن العديد من مشاريع مبادرة الحزام والطريق الصينية أصبحت موصومة بذلك. فبينما ستمنح الاستثمارات الصينية في النفط والغاز الإيراني العديد من التحديثات الجديدة للبنية التحتية للطاقة المعطلة، والتي هي في أمس الحاجة إليها، إلا أنه لا بد من مراقبة إذا كانت إيران ستنتفع من ذلك بوجود ذلك الخصم الكبير الذي توفره. أما السؤال الأساسي فيبقى حول مدى كون الصين جديرة بالثقة كشريك استراتيجي؟


لقد أدت التسريبات إلى قيام احتجاجات إيرانية ضد الصفقة مقارنة إياها بصفقة تركمنتشاي المهينة، التي وقعتها بلاد فارس مع روسيا في 1828م. إن إيران في الماضي رجعت إلى الصين للتخفيف من الضغط الاقتصادي، إلا أن الصين لم تتمكن أبدا من إيصالها، إن لم تكن راغبة بذلك أساسا. قد تظهر التسريبات أنها شاملة، إلا أن هناك تفصيلات قليلة حول ماذا ستدور المشاريع الفردية. حيث إنها أقرب ما تكون إلى خارطة طريق. حيث إن هناك الكثير من الوعود وملامح واسعة حول ماذا ستضمنه المفاوضات المستقبلية، وبالتالي فإننا لن نشهد على الأغلب تحالفا إيرانيا - صينيا.


كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
عدنان خان

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان