فرنسا تشتاط غضباً من التدخل التركي في ليبيا
فرنسا تشتاط غضباً من التدخل التركي في ليبيا

الخبر:   رويترز 2020/6/29 - اتهم الرئيس الفرنسي إيمانويل ماكرون تركيا يوم الاثنين بتوريد الجهاديين إلى ليبيا بكثافة واصفا تدخل أنقرة بأنه "إجرامي" في تصعيد كبير لحدة التوتر بين البلدين بسبب الأزمة الليبية. ...

0:00 0:00
Speed:
July 01, 2020

فرنسا تشتاط غضباً من التدخل التركي في ليبيا

فرنسا تشتاط غضباً من التدخل التركي في ليبيا

الخبر:

رويترز 2020/6/29 - اتهم الرئيس الفرنسي إيمانويل ماكرون تركيا يوم الاثنين بتوريد الجهاديين إلى ليبيا بكثافة واصفا تدخل أنقرة بأنه "إجرامي" في تصعيد كبير لحدة التوتر بين البلدين بسبب الأزمة الليبية.

التعليق:

في الوقت الذي تخف فيه بشكل متزايد قيمة البلدان الإسلامية على الساحة الدولية لأن هذه البلدان يحكمها حكام عملاء أو تابعون لأمريكا تارةً ولبعض البلدان الأوروبية تارةً أخرى فإن الدول الكافرة الكبرى تستأسد ضد أي تدخل لبلد إسلامي حتى في المنطقة الإسلامية.

وبخصوص ليبيا فإن الساحة الليبية كانت منقسمة بين عملاء أوروبا الذين تمثلهم حكومة السراج والبعض في برلمان طبرق وبين عملاء أمريكا الذين كان يمثلهم حفتر المدعوم من عميل أمريكا السيسي، فكانت أوروبا تقدم مساعداتها الحقيقية لحكومة طرابلس فيما يتظاهر البعض كفرنسا بدعم حفتر ذراً للرماد في العيون. لكن التدخل التركي في السنة الأخيرة في الأزمة الليبية والذي جر معه تدخلاً روسيا غير معلن رسمياً وتمثله مجموعة "فاغنر" الروسية قد زاد في تعقيد الأزمة الليبية، وهدد بتحويل المسرح الليبي إلى مسرح شبيه بالساحة السورية الذي اقتسمته روسيا وتركيا، فكان لأمريكا ما أرادت من احتواء تركيا للثوار السوريين وحفاظ روسيا على حكومة بشار من السقوط.

واليوم ومع زيادة التنسيق الروسي التركي بخصوص ليبيا فإن فرنسا ومعها الدول الأوروبية تتخوف بقوة من أن تفقد تأثيرها في ليبيا لصالح أمريكا عن طريق لعبة الدعم التركي للسراج والدعم الروسي لحفتر، لذلك فإن فرنسا تشتاط غضباً من تدخل الرئيس التركي أردوغان مع علمها الكامل بأن هذا التدخل إنما يعمل في نهاية المطاف لصالح النفوذ الأمريكي ضد النفوذ الأوروبي.

وعلى الرغم من هذه الصورة للتدخل التركي إلا أن الدول الاستعمارية لا تطيق سماع صوت تركيا في المسرح السياسي الإقليمي، فالانتقادات الفرنسية لتركيا كانت بلهجة تجريم تركيا، بينما كانت مخففة بخصوص التدخل الروسي، مع أن مسرح التدخل هو بلد إسلامي ليبيا وليس في قلب القارة الأوروبية.

وفرنسا التي تتدخل بجيوشها في الساحل الأفريقي وتفرض سياستها عبر عملائها وعبر قوتها العسكرية فإنها لا تسمح بأي تقدم لبلد إسلامي للتدخل الإقليمي، اللهم إلا إذا كان مدفوعاً منها لخدمة مصالحها، وهي وإن كانت تعلم بأن تركيا إنما تعمل لصالح أمريكا وليس لصالح تركيا ولكنها ربما تتخوف من نمو متواصل للدور التركي في ظل زيادة تركيز أمريكا جهودها وجيوشها حول الصين.

ولنا أن نتخيل عظم الدور الذي يمكن لتركيا أن تلعبه لصالحها ولصالح المسلمين بما تمثله من ثقل لو كان حكامها مخلصين لدينهم وأمتهم، ولكنهم بدلاً من ذلك يحولون هذه الطاقة الكبيرة إلى سند لأمريكا، فها هو التدخل التركي في سوريا إنما انتهى بمنع الثوار بالقوة من إطلاق النار على قوات بشار تحت ذريعة الاتفاقيات التركية الروسية، أي أنه انتهى إلى تأمين حكم بشار بانتظار الحل السياسي الأمريكي للأزمة السورية، وكأن حكام تركيا لا يجدون في أنفسهم ثقةً ليعملوا لصالح بلادهم وينتابهم خوف شديد من أن تقف ضدهم دول الكفر الكبرى خاصة أمريكا، بل ولعل التبعية التي غرستها أمريكا في نفوسهم جعلتهم مكبلين عن أي تفكير خارج دائرة التبعية، فتجدهم يعظمون مصالح أمريكا وأوروبا فيما هم يحتقرون مصالح بلادهم ولا يقيمون لها وزناً.

كل ذلك رغم كافة أسباب القوة التي تمتلكها البلاد الإسلامية وقدرتها بجدارة على الوقوف في وجه الأطماع الاستعمارية لأمريكا ولأوروبا، ونحن إذ نطالب الحكام بذلك من باب الأحكام الشرعية التي توجب عليهم خدمة دينهم وأمتهم إلا أننا نعلم أن أسباب القوة تلك لن يتمكن من استخدامها لصالح الدين والأمة إلا رجال نذروا أنفسهم لخدمة دينهم وأمتهم واستعدوا جيداً لضرب مصالح دول الكفر في مسيرتهم لاستئناف الحياة الإسلامية وإقامة دولة الخلافة الراشدة الثانية، والتي تتعزز يوماً بعد يوم الظروف المحلية والدولية لإقامتها مع أن مسألة إقامتها هي قرار محلي من أهل القوة والمنعة بنصرة دين الله ومن يمثله بغض النظر عن أي ظروف دولية.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

بلال التميمي

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان