بكاء الوزير، يعفي الدولة من المسؤولية ويحمّلها إلى الشعب، فما العمل؟
بكاء الوزير، يعفي الدولة من المسؤولية ويحمّلها إلى الشعب، فما العمل؟

الخبر: أكد وزير الصحة عبد اللطيف المكي يوم الثلاثاء 7 نيسان/أبريل 2020 أن انتشار فيروس كورونا في تونس يعد قضية أمن قومي بامتياز والمسؤولية فيها ليست على الدولة ولا على الحكومة، قبل أن ينفجر بالبكاء. وقال المكي: كل الوزارات نجتهد بروح المحب لشعبه لكن لا بد من الالتزام من طرف الجميع "وما نخلوش فئة صغيرة تعصف بجهد متاع شعب ومؤسساته، وهذه الدموع دموع القوة ليست دموع ضعف سنظل كمؤسسة صحة وكافة المؤسسات في الدولة نعمل إلى آخر رمق وبضوافرنا كان لزم". (إذاعة إي أف أم)

0:00 0:00
Speed:
April 08, 2020

بكاء الوزير، يعفي الدولة من المسؤولية ويحمّلها إلى الشعب، فما العمل؟

بكاء الوزير، يعفي الدولة من المسؤولية ويحمّلها إلى الشعب، فما العمل؟

الخبر:

أكد وزير الصحة عبد اللطيف المكي يوم الثلاثاء 7 نيسان/أبريل 2020 أن انتشار فيروس كورونا في تونس يعد قضية أمن قومي بامتياز والمسؤولية فيها ليست على الدولة ولا على الحكومة، قبل أن ينفجر بالبكاء.

وقال المكي: كل الوزارات نجتهد بروح المحب لشعبه لكن لا بد من الالتزام من طرف الجميع "وما نخلوش فئة صغيرة تعصف بجهد متاع شعب ومؤسساته، وهذه الدموع دموع القوة ليست دموع ضعف سنظل كمؤسسة صحة وكافة المؤسسات في الدولة نعمل إلى آخر رمق وبضوافرنا كان لزم". (إذاعة إي أف أم)

التعليق:

ربّما لم يعد من السهل في تونس التعليق على خبر موضوعه وزير الصحة الذي اختزلت في شخصه قضية التصدي لجائحة كورونا، بين من يريد إظهاره في صورة الجنرال الذي انتصر بمفرده في معركة بطولية تاريخية لم يسبقه إليها أحد ويقدمه كزعيم توافقي جديد، ومن يريد تحميله مسؤولية كل التقصير والتأخير الذي قامت به السلطة في تونس بمختلف مجالات تدخلها، بما يسقط كل جهوده في الماء.

ولكن الواقع المحسوس، يؤكد أن القضية أعمق وأن مشكل الوباء العالمي أكبر من أن يُختزل في شخص وزير أو حتى رئيس، بل هي أزمة نظام رأسمالي يتهاوى عالميا، حيث جاءت كورونا لتسقط عن سوءته آخر أوراق التوت، ولتظهر عليه كل مظاهر انعدام النظرة الرعوية والسياسية وحتى الإنسانية في التعامل مع الناس، فضلا عن انكشاف كذبة وخرافة التضامن العالمي.

إلا أن اللافت للنظر في تصريح السيد الوزير، هو قفزه فوق كل تلك الحقائق العالمية والمحلية المتعلقة بطبيعة المنظومة العالمية الفاشلة التي يعمل تحت سقفها، والتي قد تعفيه من عديد المسائلات، ليصرح ويقول إن المسؤولية ليست على الدولة ولا على الحكومة! وهكذا، ينجو الجميع بهذا التصريح من المساءلة ولا يحاسب سوى الشعب عما ستؤول إليه الأوضاع!! وعليه، صار لا بد من طرح الأسئلة التالية على كل من تبنى خيار إعفاء الدولة والحكومة من المسؤولية، كائنا من كان:

أليست الحكومة هي التي تأخرت في غلق الحدود البحرية والجوية وجلبت عشرات الرحلات التي ثبت فيما بعد حملها لحالات موبوءة؟ أليست الحكومة هي التي قصرت في إجراءات متابعة القادمين من الخارج وفرض الحجر الصحي على المصابين؟ أليست هي التي أغلقت المساجد الطاهرة وتركت الخمارات مفتوحة يكتظ أمامها الناس؟ أليست الحكومة هي التي دفعت بالناس دفعا إلى مراكز البريد وكثفت سوادهم بعد تأخرها في صرف الإعانات لمستحقيها؟ أليست الحكومة عاجزة عن توفير وسائل الوقاية للإطار الطبي وشبه الطبي، وهو ما تسبب في فرض حجر صحي جماعي على أطباء مستشفيات جامعية على غرار ما حدث في صفاقس والقصرين؟...

إذا كان الأمر كذلك، فكيف يصح أن نعفي الدولة والحكومة ونلقي باللوم على الشعب الذي فُرض عليه إعلام لا يتقن سوى العويل والتهويل؟ ألم يكن الأجدر بهذا الإعلام وأبواقه أن ينقل تلك الرسوم البيانية حول مدّة بقاء الحبيبات المشحونة بالفيروس فوق مختلف المواد المستعملة من ورق وخشب وبلاستيك وشرحها للناس، بدل أن يعرضها السيد الوزير بشكل متأخر جدا خلال الندوة الصحفية نفسها التي برّأ فيها ذمة الدولة والحكومة، وحمّل فيها الشعب وحده مسؤولية المرحلة القادمة قبل أن يمنح الكلمة لوزير الداخلية ليقدم إجراءاته الردعية وفقا للمجلة الجنائية؟!

إنه ورغم التأخير الحاصل في نواحٍ عدة ومع أننا في مفترق طرق، إلا أن إمكانية التدارك لا تزال موجودة، خاصة مع ظهور عدّة بوادر انتظام فردي في الحياة العامة، تجاوزت في وعيها وعي العديد من شعوب الغرب الذي يكاد يحتكر "التحضر".

والحلّ الشرعي يكمن في التركيز على حصر الوباء وحجر المرضى وليس حجر كافة الناس ووقف نشاطات الحياة، وآليته تكون بحصر الوباء ضمن دائرة واسعة ومن ثم أضيق فأضيق حتى تنتهي بدائرة الأشخاص المصابين دون وقف عجلة الاقتصاد، مع الحرص على التعجيل بجميع مستلزمات الوقاية للإطار الطبي وشبه الطبي.

أما الإصرار على فرض حظر التجول والحجر الإجباري الشامل للناس في البيوت ووقف الاقتصاد وحركة الناس ونشاطاتهم بشكل شبه كامل والتهديد باستخدام القوة لفرض ذلك بل والمرور إلى ذلك في بعض الحالات، فإن تلك الإجراءات أقرب ما تكون إلى سياسة حجر الناس منها إلى سياسة حصر الوباء، وإن كانت تحقق هذه النتيجة، يضاف إليها دمار اقتصادي وبطالة وملل وفقر وجوع وعوز لا يقل خطورة عن انتشار المرض، وهو ما قد يدفع الناس في النهاية إلى كسر الحجر وبالتالي تفشي المرض لا سمح الله بعد خسارة الاقتصاد وبذلك تكون الخسارة مضاعفة لدى الحكومة ولدى الشعب، والأدهى والأمر، أن هذه الحكومات تريدنا بهذه الإجراءات المقبلة على الغرب وحلوله الرأسمالية والمعرضة عن الشرع وحلوله الربانية، تريدنا أن نكون من الخاسرين في الدنيا والآخرة والعياذ بالله، فأي خسارة تستحق منا البكاء؟!

قال تعالى: ﴿قُلْ إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوَا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ المُبِينُ﴾.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

وسام الأطرش – ولاية تونس

#كورونا                   |        #Covid19            |         #Korona

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان