السر وراء اعتقال الحوثيين شباب حزب التحرير
December 24, 2024

السر وراء اعتقال الحوثيين شباب حزب التحرير

السر وراء اعتقال الحوثيين شباب حزب التحرير

إن الأمة الإسلامية تمر اليوم بمرحلة حرجة من التحديات السياسية والاقتصادية، التي سببها تدهور الأوضاع على كافة الأصعدة نتيجة السياسات الفاشلة التي اتبعت في بلاد المسلمين على مدى عقود طويلة. منذ أن هدمت الأم الحاضنة لهم كانت هذه السياسات سبباً رئيساً في كل الأزمات ومنها الاقتصادية التي تعاني منها معظم البلاد الإسلامية، وفي خضم هذه الأزمة الاقتصادية، بدأ العديد من شباب الأمة يتوجهون للحل الصحيح وللاستماع إلى شباب حزب التحرير الذين قدموا حلولاً إسلامية حقيقية لمعالجة هذه الأزمات، وفي مقدمتها الركود الاقتصادي. ولم تقتصر الأزمة على الركود الاقتصادي، بل امتدت إلى الجانب السياسي والأمني، حيث بدأت الأنظمة الحاكمة في بلادنا تتخذ إجراءات قمعية ضد كل من يطالب بتطبيق شرع الله وبالتغيير الجذري. وفي هذا السياق، فإن ما حدث في اليمن بعد نجاح ثورة سوريا في إسقاط المجرم بشار وهروبه من سوريا، وما تبعها من حملة اعتقالات واسعة قام بها الحوثيون، يعد مثالاً صارخاً على ذلك. فقد شعر الحوثيون، كما شعر غيرهم من الحكام المستبدين في المنطقة، بالخوف من أن تمتد روح الثورة إليهم. وكان حزب التحرير، الذي كان له دور بارز في تحفيز الشعوب الإسلامية على النهوض ضد الأنظمة الظالمة، هو المستهدف الرئيس في هذه الحملة الأمنية.

لقد كان شباب حزب التحرير في المنطقة واضحين في بيان الأسباب التي أدت إلى هذا الركود الاقتصادي، ولم يقتصروا على التشخيص السطحي للأزمة، بل قدموا حلولاً إسلامية جذرية تهدف إلى إعادة بناء الدولة على أسس سليمة تحقق العدالة والرخاء لجميع أفراد الأمة. وبدلاً من أن تُستثمر هذه الحلول لمصلحة الأمة، لجأ النظام الحاكم إلى القمع والتضييق على هذه الدعوات والحلول الصحيحة والمقنعة.

ولا يخفى على الجميع أن حكام المسلمين جعلوا من حثالة الناس، الذين لا قيمة لهم في المجتمع، أدوات لتنفيذ أجنداتهم الخبيثة، وجعلوا منهم جواسيس على الأمة، يبيعون أنفسهم بثمن بخس من أجل الحصول على فتات زائل! هؤلاء الذين يساهمون في تعزيز الظلم والاستبداد، هم أول من سيعانون في الدنيا قبل الآخرة، لأنهم يساهمون في إطالة معاناة الأمة ويزيدون من فساد الوضع. إنهم لا يدركون أن إعانتهم للظالم على ظلمه ستعجل بعقابهم في الدنيا قبل الآخرة. هؤلاء الجواسيس، الذين يظنون أنهم يخدمون مصالحهم الشخصية على حساب الأمة، هم في الحقيقة يعينون على خراب المجتمع وتدمير قيمه الأصيلة.

إن النظام الحاكم الذي يعتمد على هذه الأدوات الحقيرة لن يستطيع إيقاف المد الإسلامي أو تحجيمه. فالظلم مهما طال لا بد أن يزول، ومن يساعد الظالم على إدامة ظلمه سيتحمل وزر هذا الظلم في الدنيا والآخرة.

أما الحكام الجائرون ومنهم الحوثيون في اليمن، فإننا نقول لهم: آن لكم أن توقفوا محاولاتكم الفاشلة في حجب نور الإسلام عن الأمة. آن لكم أن تدركوا أنه لا يمكنكم إيقاف شمس الحق مهما فعلتم. فالإسلام جاء ليبني مجتمعاً إسلامياً قوياً وعادلاً. وإننا اليوم نرى علامات صحوة جديدة بين صفوف الأمة، وهي بداية لمرحلة جديدة من النهوض والعودة إلى الدين.

ورغم أن الحلول التي يقدمها حزب التحرير هي حلول إسلامية حقيقية، قائمة على الكتاب والسنة، وتهدف إلى المعالجات في كل المجالات التي تعاني منها الأمة، إلا أن الحوثيين، لم يتعاملوا مع هذه الحلول بمسؤولية. بل على العكس، لجأوا إلى القمع والتضييق، مستخدمين الإرهاب والتكثيفات الأمنية لاحتواء التحركات الشعبية المطالبة بالتغيير. ولم يفتحوا أبواب الحوار مع الشباب الذين قدموا الحلول الإسلامية، بل فضلوا اعتقالهم وتهديدهم، بدلاً من الاستفادة من معالجاتهم السليمة.

إن هذه الممارسات تكشف حقيقة واحدة: أن الأنظمة الحاكمة في المنطقة لا تملك حلولاً حقيقية لتجاوز الأزمات التي تعيشها الأمة. بل إن هذه الأنظمة، التي فشلت في إدارة شؤون الأمة، لا تتوانى في استخدام أساليب القمع والظلم بدلاً من أن تعترف بعجزها وتبحث عن حلول جادة تخرج الأمة من أزماتها.

إن الحل الذي يقدمه حزب التحرير ليس مجرد فكرة نظرية أو خيالية، بل هو حل عملي مستمد من الكتاب والسنة، وهو جزء من عملنا في الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر. إن هذا الحل موجه إلى جميع الناس، ولكنه في المقام الأول موجه إلى الحكام الذين يتربعون على عروش الحكم في بلاد المسلمين. فمشكلتهم الأساسية تكمن في أنهم حكموا الناس بغير ما أنزل الله، وأداروا شؤون الأمة استناداً إلى أنظمة وقوانين ودساتير مستوردة من الغرب الكافر، لا تمت إلى ديننا الحنيف بصلة.

إن السر وراء إقدام الحوثيين على اعتقال شباب حزب التحرير هو أنهم شعروا بأن المسلمين بدأوا يدركون أن الحلول التي طرحها الغرب لم تعد مجدية، وأن الحل الوحيد هو العودة إلى الإسلام، لا سيما بعد أن جربت الأمة كل الأنظمة السياسية والاقتصادية التي فرضها الغرب على بلادنا، فكانت النتيجة هي الفشل المتكرر. إن الأمة بدأت تستعيد قوتها، وتبحث عن حلول لمشاكلها من خلال المفاهيم الإسلامية التي تعيد لها عزتها وكرامتها، وأن حزب التحرير هو الذي يحمل الإسلام حملا فكريا مؤثرا، وعمله هذا يفضحهم ويكشف سوأتهم أمام الناس في اليمن كونهم يتشدقون ويصرخون ليل نهار أنهم مسيرة قرآنية وما هم إلا مسيرة موجهة لضرب الإسلام وأهله. والأيام القادمة حبلى بالمفاجآت، والمستقبل يحمل في طياته نصراً قريباً للأمة بقيادة حزب التحرير إن شاء الله.

فهذه الإرهاصات التي بدأت تظهر في الأفق ليست مجرد تحركات عابرة، بل هي مؤشرات قوية على قرب التغيير الكبير. ما يراه الحكام من تحركات شعبية ومطالبات بإقامة الخلافة هو صحوة إسلامية شاملة. إن هذه التحركات قد تزعجهم، ولكنها في الحقيقة تأكيد على أن الأمة قد بدأت تتلمس الطريق الصحيح نحو الخلاص. إن الليل يعقبه صباح جديد، ومخاض الولادة يعقبه مولود جديد يفرح به الصغير والكبير.

إننا شباب حزب التحرير نؤمن أن التغيير قادم لا محالة، وأن الأمة الإسلامية ستعود إلى مكانتها التي تليق بها، كما كانت في عصورها الذهبية، حيث كانت رائدة العالم في العلم والحضارة. فكلما زادت محاولات الحكام في قمع الصحوة الإسلامية، زادت إرهاصات التغيير وتأكيداً على أن الأمة لن تبقى أبداً تحت نير الظلم والاستبداد. إن التغيير آتٍ بإذن الله، ولن يوقفه قمع أو إرهاب.

إننا ندعو الأمة الإسلامية إلى أن تواصل مسيرتها نحو التغيير، وأن تثق في حلولها الإسلامية التي تكفل لها العزة والكرامة والعدالة. فما ضاع حق وراءه مطالب، وما دامت الأمة تتحرك في سبيل إحياء الإسلام، فإن النصر آتٍ بإذن الله. إن الحلول الإسلامية التي نقدمها ليست حلولاً مؤقتة أو تجميلية، بل هي حلول شاملة تعيد بناء الأمة على أسس صلبة، والرائد لا يكذب أهله، ونؤكد أن الحلول التي نقدمها ليست مجرد أفكار نظرية، بل هي حلول عملية قابلة للتطبيق في واقعنا اليوم. وما على الأمة إلا أن تفيق من غفوتها وتستعيد عزتها بتطبيق شريعة الله في حياتها. وما هذه الإرهاصات التي بدأت تظهر في أفق الأمة إلا دليل على أن التغيير قادم لا محالة، وأن الحق سيتغلب على الباطل بإذن الله. وأن الشباب المسلم في كل مكان مستعدون للعمل من أجل إقامة دولة الخلافة الإسلامية، التي سترتفع فيها راية الإسلام وتتحقق فيها العدالة والمساواة.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد المحمود العامري – ولاية اليمن

More from null

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

هر بار که "نماد جدیدی" با ریشه های مسلمان یا ویژگی های شرقی به ما ارائه می شود، بسیاری از مسلمانان هلهله می کنند و امیدها بر توهمی به نام "نمایندگی سیاسی" در یک نظام کافرانه استوار می شود که اسلام را نه به عنوان حکومت، نه به عنوان عقیده و نه به عنوان شریعت به رسمیت نمی شناسد.

همه ما شادی عظیمی را به یاد می آوریم که با پیروزی اوباما در سال 2008 احساسات بسیاری را فرا گرفت. او پسر کنیا است و پدرش مسلمان است! و در اینجا برخی توهم کردند که اسلام و مسلمانان به نفوذ آمریکا نزدیک شده اند، اما اوباما یکی از آزاردهنده ترین روسای جمهور برای مسلمانان بود، زیرا لیبی را ویران کرد و در فاجعه سوریه سهیم شد و افغانستان و عراق را با هواپیماها و سربازانش به آتش کشید، بلکه خونریز یمن از طریق ابزارهای خود بود و دوران او ادامه خصومت نظام مند علیه امت بود.

امروز این صحنه تکرار می شود، اما با نام های جدید. زوهران ممدانی به این دلیل مورد تجلیل قرار می گیرد که مسلمان، مهاجر و جوان است، انگار که او منجی است! اما فقط تعداد کمی به مواضع سیاسی و فکری او نگاه می کنند. این مرد از حامیان سرسخت همجنس‌بازان است و در فعالیت‌های آنها شرکت می‌کند و انحراف آنها را حقوق بشر می‌داند!

چه ننگی است که مردم به آن امید می بندند؟! آیا این تکرار همان شکست سیاسی و فکری نبود که امت بارها و بارها در آن افتاده است؟! بله، زیرا او شیفته ظاهر است نه ذات! با لبخندها فریب می خورد و با احساسات برخورد می کند نه با عقیده، و با نام ها نه با مفاهیم، و با نمادها نه با اصول!

این شیفتگی به شکل ها و نام ها نتیجه غیبت آگاهی سیاسی شرعی است، زیرا اسلام با اصل و نسب یا نام یا نژاد سنجیده نمی شود، بلکه با التزام به اصل اسلام به طور کامل؛ نظام، عقیده و شریعت. و هیچ ارزشی برای مسلمانی نیست که به اسلام حکومت نکند و از آن یاری ندهد، بلکه تابع نظام سرمایه داری کافر است و کفر و انحرافات را به نام "آزادی" توجیه می کند.

و تمام مسلمانانی که از پیروزی او خوشحال شدند و گمان کردند که او بذر خیر یا آغاز بیداری است، بدانند که بیداری از درون نظام های کفر، نه با ابزارهای آن، نه از طریق صندوق های رای آن، و نه زیر سقف قانون اساسی آن صورت نمی گیرد.

کسی که خود را از طریق نظام دموکراتیک ارائه می دهد و به احترام به قوانین آن سوگند یاد می کند، سپس از انحراف جنسی دفاع می کند و آن را جشن می گیرد و به چیزی که خدا را خشمگین می کند دعوت می کند، یاور اسلام و امید امت نیست، بلکه ابزاری برای صیقل دادن و رقیق کردن است، و نمایندگی دروغینی است که هیچ سود و زیانی ندارد.

آنچه که به اصطلاح موفقیت های سیاسی در غرب برای برخی از شخصیت ها با نام های اسلامی خوانده می شود، چیزی جز خرده هایی نیست که به عنوان مسکن برای امت ارائه می شود، تا به آنها گفته شود: ببینید، تغییر از طریق نظام های ما امکان پذیر است.

 حقیقت این "نمایندگی" چیست؟

غرب درهای حکومت را به روی اسلام باز نمی کند، بلکه فقط به روی کسانی باز می کند که با ارزش ها و افکار آن همخوانی داشته باشند. و هر کسی که وارد نظام آنها شود باید قانون اساسی آنها و قوانین عرفی آنها را بپذیرد و از حکومت اسلام چشم پوشی کند، اگر به این راضی شود، به یک الگوی قابل قبول تبدیل می شود، اما مسلمان واقعی، از ریشه مورد قبول آنها نیست.

زوهران ممدانی کیست؟ و چرا این توهم ساخته می شود؟

او فردی است که نام مسلمان دارد اما دستور کار منحرفی را اتخاذ می کند که کاملاً مخالف فطرت اسلام است، از حمایت از همجنس گرایان و ترویج آنچه "حقوق" آنها نامیده می شود، و او یک الگوی زنده برای چگونگی ساخت الگوهای خود توسط غرب است: مسلمان به نام، سکولار در عمل، خدمتگزار دستور کار لیبرالیسم غربی نه بیشتر. بلکه برای مشغول کردن امت از مسیر واقعی خود، به جای اینکه خواستار دولت اسلامی و خلافت شود، درگیر کرسی های پارلمانی و مناصب در نظام های کفر می شود! و به جای اینکه برای آزادی فلسطین رو کند، منتظر کسی می ماند که "از غزه" از داخل کنگره آمریکا یا پارلمان اروپا "دفاع کند"!

حقیقت این است که این تحریف مسیر تغییر واقعی است، که برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت است، که پرچم اسلام را بالا می برد، شریعت خدا را برپا می کند و امت را پشت سر یک خلیفه متحد می کند که از پشت سرش می جنگند و از او تقوا می کنند.

پس فریب نام ها را نخورید و از کسانی که از نظر ظاهری به شما تعلق دارند و از نظر محتوایی با شما مخالفند، خوشحال نشوید، زیرا هر کس نام سعید یا علی یا زوهران را یدک می کشد در راه پیامبر ما محمد ﷺ نیست.

و بدانید که تغییر از داخل پارلمان های کفر نمی آید، بلکه از ارتش های امت می آید که زمان آن رسیده است که به حرکت درآیند، و از جوانان آگاه آن که شب و روز برای براندازی غرب و مزدوران و پیروان خائن آن در سرزمین های اسلام و مسلمانان تلاش می کنند.

مسلمانان از طریق انتخابات دموکراسی و نه از طریق صندوق های غرب به پا نخواهند خاست، بلکه با یک بیداری واقعی بر اساس عقیده اسلامی، با برپایی دولت خلافت راشده که جایگاه اسلام را باز می گرداند، عزت مسلمانان را باز می گرداند و توهمات دموکراسی را درهم می شکند.

فریب نام ها را نخورید و امید خود را به افراد در نظام های کفر نبندید، بلکه به پروژه بزرگ خود بازگردید: از سرگیری زندگی اسلامی، این تنها راه عزت و پیروزی و تمکین است.

صحنه تکرار خفت باری از مصیبت های قدیمی است: نمادهای جعلی، وفاداری به نظام های غربی، و انحراف از مسیر اسلام. و هر کس این مسیر را تشویق کند، امت را گمراه می کند. پس به پروژه خلافت بازگردید و اجازه ندهید دشمنان اسلام رهبران و نمایندگان شما را بسازند. عزت در کرسی های دموکراسی نیست، بلکه در منصب خلافت است که حزب التحریر برای آن تلاش می کند و امت را از این انحطاط فکری و سیاسی برحذر می دارد. پس هیچ نجاتی برای ما نیست جز با دولت خلافت، که اجازه نمی دهد کسانی که به دینی غیر از اسلام معتقدند بر مسلمانان حکومت کنند، نه کسانی که انحراف و انحراف را توجیه می کنند، و نه کسانی که برای مردم غیر از آنچه خدا نازل کرده است قانونگذاری می کنند.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

عبدالمحمود العامری - ولایت یمن

مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ  حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ

حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

درگاه الاهرام روز سه شنبه 4 نوامبر 2025 گزارش داد که نخست وزیر مصر در سخنانی که به نیابت از رئیس جمهور در دومین اجلاس جهانی توسعه اجتماعی در دوحه، پایتخت قطر، ایراد کرد، گفت که مصر رویکردی جامع برای ریشه کنی فقر در همه اشکال و ابعاد آن، از جمله "فقر چند بعدی" را اعمال می کند.

سال‌هاست که تقریباً هیچ سخنرانی رسمی در مصر خالی از عباراتی مانند «رویکردی جامع برای ریشه کنی فقر» و «شروع واقعی اقتصاد مصر» نیست. مقامات این شعارها را در کنفرانس‌ها و مناسبت‌ها تکرار می‌کنند و با تصاویری براق از پروژه‌های سرمایه‌گذاری، هتل‌ها و استراحتگاه‌ها همراه است. اما واقعیت، همانطور که گزارش های بین المللی گواه است، کاملاً متفاوت است. فقر در مصر همچنان یک پدیده ریشه دار است، بلکه با وجود وعده‌های مکرر دولت برای بهبود و نوسازی، رو به وخامت است.

بر اساس گزارش های یونیسف، اسکوا و برنامه جهانی غذا برای سال های 2024 و 2025، حدود یک نفر از هر پنج مصری در فقر چند بعدی زندگی می کنند، یعنی از بیش از یک جنبه از جنبه های اساسی زندگی مانند آموزش، بهداشت، مسکن، کار و خدمات محروم هستند. داده ها همچنین تأیید می کنند که بیش از 49٪ از خانواده ها در دسترسی به غذای کافی با مشکل مواجه هستند، که این رقم تکان دهنده ای است که عمق بحران معیشتی را منعکس می کند.

اما فقر مالی، یعنی کاهش درآمد در مقایسه با هزینه های زندگی، به شدت افزایش یافته است، در نتیجه امواج متوالی تورم که دستمزدها، تلاش ها و پس انداز مردم را خورده است، تا جایی که درصد زیادی از مصری ها علی رغم کار مداوم زیر خط فقر مالی هستند.

درحالی که دولت از ابتکاراتی مانند "تکافل و کرامه" و "زندگی کریمانه" صحبت می‌کند، آمارهای بین‌المللی نشان می‌دهد که این برنامه‌ها ساختار فقر را اساساً تغییر نداده‌اند، بلکه به مسکن‌های موقتی شبیه هستند که مانند قطره‌ای است که در صحرا ریخته می‌شود. روستا نشین مصر که بیش از نیمی از جمعیت را در خود جای داده است، همچنان از ضعف خدمات، فقدان فرصت‌های شغلی مناسب و فرسودگی زیرساخت‌ها رنج می‌برد. گزارش اسکوا تأیید می کند که محرومیت در روستا چندین برابر بیشتر از شهرها است که نشان دهنده توزیع ناعادلانه ثروت و غفلت مزمن از حاشیه ها است.

هنگامی که نخست وزیر از پسر وطن "که با دولت اقدامات اصلاحات اقتصادی را تحمل کرد" تشکر می کند، در واقع به وجود رنج واقعی ناشی از این سیاست ها اعتراف می کند. با این حال، این اعتراف با تغییری در رویکرد همراه نیست، بلکه ادامه حرکت در همان مسیر سرمایه‌داری است که باعث بحران شد.

اصلاحات ادعایی که در سال 2016 با برنامه "شناورسازی"، افزایش یارانه ها و افزایش مالیات ها آغاز شد، اصلاح نبود، بلکه تحمیل هزینه بدهی ها و کسری به فقرا بود. در حالی که مقامات از "شروع" صحبت می کنند، سرمایه گذاری های هنگفت به سمت املاک لوکس و پروژه های توریستی که در خدمت صاحبان سرمایه هستند، می رود، در حالی که میلیون ها جوان فرصتی برای کار یا مسکن پیدا نمی کنند. بلکه بسیاری از این پروژه‌ها، مانند منطقه علم الروم در مطروح که سرمایه‌گذاری آن 29 میلیارد دلار تخمین زده می‌شود، مشارکت‌های سرمایه‌داری خارجی هستند که زمین‌ها و ثروت‌ها را به دست می‌آورند و آن‌ها را به منبع سود برای سرمایه‌گذاران تبدیل می‌کنند، نه منبع درآمد برای مردم.

این نظام شکست می خورد نه تنها به این دلیل که فاسد است، بلکه به این دلیل که بر اساس یک ایده باطل یعنی نظام سرمایه داری عمل می کند، که پول را محور تمام سیاست های دولت قرار می دهد. سرمایه داری بر آزادی مطلق مالکیت استوار است و اجازه می دهد ثروت در دست اقلیتی که ابزار تولید را در اختیار دارند، انباشته شود، در حالی که اکثریت بار مالیات ها، قیمت ها و بدهی های عمومی را بر دوش می کشند.

به همین دلیل، تمام آنچه «برنامه‌های حمایت اجتماعی» نامیده می‌شود، تلاشی برای زیبا جلوه دادن چهره وحشی سرمایه‌داری و طولانی کردن عمر نظامی ناعادلانه است که به ثروتمندان اهمیت می‌دهد و از فقرا مالیات می‌گیرد. به جای درمان ریشه درد؛ یعنی انحصار ثروت و تبعیت اقتصاد از مؤسسات بین‌المللی، تنها به توزیع خرده‌ای از کمک‌های نقدی بسنده می‌شود که نه فقری را از بین می‌برد و نه عزتی را حفظ می‌کند.

مراقبت، لطفی از سوی حاکم به رعیت نیست، بلکه یک وظیفه شرعی و مسئولیتی است که خداوند در دنیا و آخرت او را به خاطر آن بازخواست خواهد کرد. آنچه امروز در حال وقوع است، غفلت عمدی از امور مردم و دست کشیدن از وظیفه مراقبت به نفع وام های مشروط از صندوق بین المللی پول و بانک جهانی است.

دولت واسطه ای بین فقیر و طلبکار خارجی شده است، مالیات وضع می کند، یارانه ها را کاهش می دهد و اموال عمومی را برای جبران کسری متورم که توسط خود نظام سرمایه داری ایجاد شده است، می فروشد. در این میان، مفاهیم شرعی که اقتصاد را تنظیم می کنند، مانند حرام بودن ربا، ممنوعیت تملک ثروت های عمومی توسط افراد و وجوب نفقه بر رعیت از بیت المال مسلمین، غایب است.

اسلام یک نظام اقتصادی یکپارچه ارائه کرده است که فقر را از ریشه درمان می کند، نه فقط با کمک های نقدی یا پروژه های زیبایی. این نظام بر مبانی شرعی ثابتی استوار است که مهمترین آنها عبارتند از:

1- حرام بودن ربا و بدهی های ربوی که دولت را مقید می کند و منابع آن را تحلیل می برد، با از بین رفتن ربا، وابستگی اقتصاد به مؤسسات بین المللی از بین می رود و حاکمیت مالی به امت باز می گردد.

2- قرار دادن مالکیت ها در سه نوع:

مالکیت فردی: مانند خانه ها، مغازه ها و مزارع خصوصی...

مالکیت عمومی: شامل ثروت های بزرگ مانند نفت، گاز، معادن و آب...

مالکیت دولت: مانند زمین های فیء، رکاز و خراج...

با این توزیع، عدالت محقق می شود، زیرا از انحصار منابع امت توسط گروهی اندک جلوگیری می شود.

3- تضمین کفایت برای هر فرد از رعیت: دولت نیازهای اساسی هر انسانی را در رعیت خود از خوراک، پوشاک و مسکن تامین می کند، اگر از کار ناتوان باشد، بیت المال باید از او انفاق کند.

4- زکات و انفاق اجباری: زکات احسان نیست بلکه فریضه است، دولت آن را جمع آوری می کند و در مصارف شرعی آن برای فقرا، مساکین و بدهکاران صرف می کند. این یک ابزار توزیع موثر است که پول را به چرخه زندگی در جامعه باز می گرداند.

همراه با تشویق به کار مولد و منع بهره کشی، و ترغیب به سرمایه گذاری منابع در پروژه های مفید واقعی مانند صنایع سنگین و نظامی، نه در سفته بازی ها، املاک لوکس و پروژه های خیالی. علاوه بر تنظیم قیمت ها با عرضه و تقاضای واقعی، نه با انحصار و نه با شناورسازی.

تنها دولت خلافت بر منهاج نبوت قادر به اجرای عملی این احکام است، زیرا بر اساس عقیده اسلامی بنا شده است و هدف آن مراقبت از امور مردم است نه جمع آوری اموال آنها. در سایه خلافت، نه ربا وجود دارد و نه وام های مشروط، و نه فروش ثروت های عمومی به خارجی ها، بلکه منابع به گونه ای اداره می شوند که مصلحت امت را تامین کند، و بیت المال تامین مالی مراقبت های بهداشتی، آموزش و پرورش و تاسیسات عمومی را از منابع دولت، خراج، انفال و مالکیت عمومی بر عهده می گیرد.

اما نیازهای اساسی فقرا، یکایک آنها تامین می شود، نه از طریق صدقات موقت، بلکه به عنوان یک حق شرعی تضمین شده. بنابراین، مبارزه با فقر در اسلام یک شعار سیاسی نیست، بلکه یک نظام زندگی یکپارچه است که عدالت را برقرار می کند، از ظلم جلوگیری می کند و ثروت را به صاحبانش باز می گرداند.

بین سخنان رسمی و واقعیت زندگی، فاصله بسیار زیادی وجود دارد که از دید هیچ کس پنهان نیست. در حالی که دولت از پروژه‌های «غول‌پیکر» و «آغاز واقعی» خود می‌خواند، میلیون‌ها مصری زیر خط فقر زندگی می‌کنند و از گرانی، بیکاری و ناامیدی رنج می‌برند. حقیقت این است که این رنج از بین نخواهد رفت تا زمانی که مصر در راه سرمایه‌داری گام بردارد، اقتصاد خود را به رباخواران تسلیم کند و تابع سیاست‌های مؤسسات بین‌المللی باشد.

بحران ها و مشکلات مصر، مشکلات انسانی هستند نه مادی، و احکام شرعی مربوط به آن، چگونگی برخورد و درمان آن بر اساس اسلام را نشان می دهد، و راه حل ها آسان تر از چشم پوشی هستند، اما نیاز به مدیریت مخلصانه ای دارند که اراده ای آزاد داشته باشد و بخواهد در مسیر درست گام بردارد و واقعاً خیر مصر و مردم آن را بخواهد، و در این صورت این مدیریت باید تمام قراردادهایی را که قبلاً منعقد شده و با تمام شرکت هایی که دارایی های کشور و آنچه از دارایی های عمومی آن است را در انحصار خود دارند و در راس آنها شرکت های اکتشاف گاز، نفت، طلا و سایر معادن و ثروت ها هستند، بازبینی کند و تمام این شرکت ها را اخراج کند زیرا آنها اصولا شرکت های استعماری غارتگر ثروت های کشور هستند، سپس پیمانی جدید تدوین کند که بر توانمندسازی مردم از ثروت های کشور استوار باشد و شرکت هایی را ایجاد یا اجاره کند که خود به تولید ثروت از منابع نفت، گاز، طلا و سایر معادن بپردازند و این ثروت ها را دوباره در بین مردم توزیع کنند، در این صورت مردم قادر خواهند بود زمین های موات را کشت کنند که دولت آنها را قادر می سازد از حق خود در آن بهره برداری کنند و همچنین قادر خواهند بود آنچه را که باید تولید کنند تا اقتصاد مصر را ارتقا دهند و نیازهای مردم آن را برآورده سازند و دولت در این راه از آنها حمایت خواهد کرد و تمام اینها ضرب المثل خیالی نیست و نه غیرممکن است و نه پروژه ای که برای آزمایش ارائه می دهیم که ممکن است موفق شود یا شکست بخورد، بلکه احکام شرعی لازم الاجرا برای دولت و رعیت است، پس دولت نمی تواند از ثروت های کشور که متعلق به مردم است به بهانه قراردادهایی که قوانین بین المللی ناعادلانه تصویب، تایید و حمایت می کند، چشم پوشی کند و نه می تواند مردم را از آن منع کند، بلکه باید هر دستی را که غارتگرانه به ثروت های مردم دراز می شود، قطع کند، این چیزی است که اسلام ارائه می دهد و باید اجرا شود، اما به طور جدا از سایر نظام های اسلام اجرا نمی شود، بلکه تنها از طریق دولت خلافت راشده بر منهاج نبوت اجرا می شود، این دولتی است که حزب التحریر دغدغه و دعوت به آن را دارد و از مصر و مردم آن، مردم و ارتش، می خواهد که با آن برای رسیدن به آن همکاری کنند، باشد که خداوند پیروزی را از جانب خود بنویسد و آن را واقعیتی ببینیم که اسلام و پیروانش را عزیز می دارد، خدایا هر چه زودتر.

﴿وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

نوشته شده برای دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

سعید فضل

عضو دفتر رسانه ای حزب التحریر در ولایت مصر