الموقف الضعيف للقيادة السياسية والعسكرية في باكستان شجّع الدولة الهندوسية على التلويح بالعصا النووية
الموقف الضعيف للقيادة السياسية والعسكرية في باكستان شجّع الدولة الهندوسية على التلويح بالعصا النووية

الخبر:علّق وزير الخارجية الباكستاني شاه محمود قريشي في 17 من آب/أغسطس 2019، على بيان وزير الدفاع الهندي راجناث سينغ، الذي تحدث فيه عن تغيير محتمل في سياسة الهند النووية بالقول "تهديد الهند بالسلاح النووي لأول مرة، يؤكد تعطش الهند الجامح للعنف"، وجاء هذا الرد عقب تصريح راجناث سينغ في السادس عشر من آب/أغسطس 2019، بأن الهند قد تراجع التعهد الذي التزمت فيه البلاد منذ فترة طويلة بعدم استخدام الأسلحة النووية بشكل استباقي، وأنها قد تستخدمه في المستقبل إن اقتضت الظروف.

0:00 0:00
Speed:
August 22, 2019

الموقف الضعيف للقيادة السياسية والعسكرية في باكستان شجّع الدولة الهندوسية على التلويح بالعصا النووية

الموقف الضعيف للقيادة السياسية والعسكرية في باكستان
شجّع الدولة الهندوسية على التلويح بالعصا النووية


الخبر:


علّق وزير الخارجية الباكستاني شاه محمود قريشي في 17 من آب/أغسطس 2019، على بيان وزير الدفاع الهندي راجناث سينغ، الذي تحدث فيه عن تغيير محتمل في سياسة الهند النووية بالقول "تهديد الهند بالسلاح النووي لأول مرة، يؤكد تعطش الهند الجامح للعنف"، وجاء هذا الرد عقب تصريح راجناث سينغ في السادس عشر من آب/أغسطس 2019، بأن الهند قد تراجع التعهد الذي التزمت فيه البلاد منذ فترة طويلة بعدم استخدام الأسلحة النووية بشكل استباقي، وأنها قد تستخدمه في المستقبل إن اقتضت الظروف.


التعليق:


يأتي بيان وزير الدفاع الهندي راجناث سينغ في وقت تخضع فيه كشمير المحتلة لإغلاق تام من القوات الهندية، بعد أن ألغت حكومة ناريندرا مودي الحكم الذاتي في كشمير المحتلة. وهذا التصريح هو في الحقيقة تهديد غير مباشر لباكستان. وقد تم تشجيع الهند على الإدلاء بمثل هذا التصريح بسبب الموقف الضعيف للقيادة السياسية والعسكرية الباكستانية. وعلى الرغم من أنّ القيادة العسكرية كانت تقول بأنها ستذهب إلى أبعد الحدود، فإن القيادة السياسية، التي تتخذ موقفا مطابقا لموقف القيادة العسكرية، تظل تردد باستمرار مقولة إن الحرب ليست خياراً. وقد أدى الموقف الضعيف هذا إلى زيادة الهند عداءها والتلويح باستخدام الأسلحة النووية. ومن الأهمية بمكان ذكر أن نظام باجوا/ عمران يقدّم التهديد نفسه بعبارات مختلفة، من مثل القول بأنه إذا شنت حرباً مع الهند، فقد يؤدي ذلك إلى حرب نووية.


لم تُستخدم الترسانة النووية إلا مرة واحدة في الحرب، من أمريكا ضد اليابان. حدث هذا بسبب امتلاك دولة واحدة فقط من الدول المتحاربة للسلاح النووي. ولم يحصل أي صراع عسكري، مباشر أو غير مباشر، بين دولتين نوويتين أفضى إلى حرب نووية، وذلك بسبب احتمال التدمير المؤكد بين الطرفين. لذلك إذا تحركت القوات المسلحة الباكستانية لتحرير كشمير المحتلة، فإن ذلك سيردع الهند عن استخدام ترسانتها النووية، لأنها تعلم أن باكستان هي أيضاً دولة نووية وتتمتع بنظام صاروخي أكثر تطورا من الهند. وعليه فإنه لا يمكن حل قضية كشمير إلا بالجهاد وهو الخيار الوحيد، وقد أثبتت سبعون عاماً من الصراع أن المسلمين في كشمير لن يحرَّروا أبداً من خلال قرارات الأمم المتحدة أو ضغوط المجتمع الدولي. وقد تحررت آزاد كشمير من الاحتلال الهندي بالجهاد فقط، ولكن لما تدخلت الأمم المتحدة أصبح تحريرها حلما بعيد المنال.


إنّ القيادة السياسية والعسكرية الحالية لباكستان هي موالية كالعبد لسيدتها أمريكا، فقد ذهبوا إلى الحرب عندما طلبت منهم أمريكا ذلك دون أي تردد، وكان ذلك ضد إخوانهم في المناطق القبلية في باكستان، ومع ذلك، فإنه عندما يُطلب منهم تحرير المسلمين في كشمير، فإنهم يخترعون الآلاف من الأعذار. وبدلاً من تحريض المؤمنين على القتال، ينشرون الخوف والشك داخلهم. إنّ الخلافة على منهاج النبوة القائمة قريبا بإذن الله، هي التي ستتخذ هذه الخطوة الجريئة من أجل إعلاء كلمة الله q كما قال q: ﴿وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ﴾.


كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
شاهزاد شيخ
نائب الناطق الرسمي لحزب التحرير في ولاية باكستان

More from اخبار و تفسیر

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

ترکیه و رژیم‌های عربی از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد

(مترجم)

خبر:

در نیویورک در روزهای ۲۹ و ۳۰ جولای کنفرانس بین‌المللی بلندپایه سازمان ملل متحد با عنوان «یافتن راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای مسئله فلسطین و اجرای راه‌حل دو دولتی» به رهبری فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد. در پی این کنفرانس که هدف آن به رسمیت شناختن فلسطین به عنوان یک کشور و پایان دادن به جنگ در غزه بود، یک اعلامیه مشترک به امضا رسید. در کنار اتحادیه اروپا و اتحادیه کشورهای عربی، ترکیه نیز به همراه ۱۷ کشور دیگر این اعلامیه را امضا کرد. این اعلامیه که از 42 ماده و پیوست تشکیل شده بود، عملیات طوفان الاقصی را که توسط حماس انجام شد، محکوم کرد. کشورهای شرکت‌کننده از حماس خواستند سلاح را بر زمین بگذارد و از آن خواستند که اداره خود را به نظام محمود عباس تسلیم کند. (خبرگزاری‌ها، 31 جولای 2025).

تعلیق:

با توجه به کشورهایی که کنفرانس را اداره می‌کنند، وجود آمریکا به وضوح مشخص است و با وجود عدم داشتن قدرت یا نفوذ برای تصمیم‌گیری، همراهی رژیم سعودی، خدمتگزار آن، برای فرانسه واضح‌ترین دلیل بر این مدعاست.

در این راستا، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در 24 جولای اظهار داشت که فرانسه رسماً کشور فلسطین را در سپتامبر به رسمیت خواهد شناخت و اولین کشور از گروه کشورهای هفت خواهد بود که به این اقدام دست می‌زند. فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، و ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در این کنفرانس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کردند و اهداف اعلامیه نیویورک را اعلام کردند. در واقع، در بیانیه صادر شده پس از کنفرانس، کشتارهای رژیم یهود بدون اتخاذ هیچ تصمیم تنبیهی علیه آن محکوم شد و از حماس خواسته شد سلاح خود را بر زمین بگذارد و اداره غزه را به محمود عباس تسلیم کند.

در استراتژی جدید خاورمیانه که آمریکا به دنبال اجرای آن بر اساس توافق‌نامه‌های ابراهیم است، رژیم سلمان نوک پیکان است. عادی‌سازی روابط با رژیم یهود پس از جنگ با عربستان آغاز خواهد شد. سپس کشورهای دیگر از آن پیروی خواهند کرد و این موج به یک ائتلاف استراتژیک گسترش خواهد یافت که از شمال آفریقا تا پاکستان امتداد خواهد داشت. همچنین رژیم یهود به عنوان بخشی مهم از این ائتلاف، ضمانت امنیتی دریافت خواهد کرد. سپس آمریکا از این ائتلاف به عنوان سوخت در درگیری خود با چین و روسیه استفاده خواهد کرد و کل اروپا را زیر بال خود خواهد گرفت و البته علیه احتمال تشکیل دولت خلافت.

مانع پیش روی این طرح در حال حاضر جنگ غزه و سپس خشم امت است که در حال افزایش است و در شرف انفجار است. بنابراین، ایالات متحده ترجیح داد که اتحادیه اروپا، رژیم‌های عربی و ترکیه زمام امور را در اعلامیه نیویورک به دست گیرند. به این امید که پذیرش تصمیمات مندرج در اعلامیه آسان‌تر باشد.

اما وظیفه رژیم‌های عربی و ترکیه، راضی کردن ایالات متحده و محافظت از رژیم یهود است و در ازای این اطاعت، محافظت از خود در برابر خشم مردم خود و زندگی ذلیلانه با خرده‌های قدرت ارزان تا زمانی که دور انداخته شوند یا به عذاب آخرت گرفتار شوند. تحفظ ترکیه بر این اعلامیه، مشروط به اجرای طرح به اصطلاح راه حل دو دولتی، چیزی جز تلاشی برای پوشاندن هدف واقعی اعلامیه و گمراه کردن مسلمانان نیست و هیچ ارزش واقعی ندارد.

در پایان، راه آزادی غزه و کل فلسطین از طریق یک کشور خیالی که یهودیان در آن زندگی می‌کنند، نیست. راه‌حل اسلامی برای فلسطین، حاکمیت اسلام در سرزمین غصب شده است و آن جنگیدن با غاصب و بسیج ارتش‌های مسلمانان برای ریشه‌کن کردن یهودیان از سرزمین مبارک است. و راه حل دائمی و ریشه‌ای، برپایی دولت خلافت راشده و محافظت از سرزمین اسراء و معراج مبارک با سپر خلافت است. ان شاء الله، آن روزها دور نیستند.

رسول الله ﷺ فرمود: «قیامت برپا نمی‌شود تا اینکه مسلمانان با یهودیان بجنگند، پس مسلمانان آنها را می‌کشند، تا جایی که یهودی از پشت سنگ و درخت پنهان می‌شود، پس سنگ یا درخت می‌گوید: ای مسلمان، ای بنده خدا، این یهودی پشت من است، بیا و او را بکش» (روایت مسلم)

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب‌التحریر

محمد امین یلدیریم

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

آنچه آمریکا می‌خواهد به رسمیت شناختن رسمی کیان یهود است، حتی اگر سلاح باقی بماند

خبر:

بیشتر اخبار سیاسی و امنیتی در لبنان پیرامون موضوع سلاحی است که کیان یهود را هدف قرار می‌دهد، بدون هیچ سلاح دیگری و تمرکز بر آن توسط بیشتر تحلیلگران سیاسی و روزنامه‌نگاران.

توضیح:

آمریکا می‌خواهد سلاحی را که با یهود جنگیده است به ارتش لبنان تحویل دهند، و برایش مهم نیست که چه سلاحی در دست همه مردم باقی می‌ماند که می‌توان در داخل از آن استفاده کرد، وقتی که منفعتی در این کار برایش باشد، یا بین مسلمانان در کشورهای همجوار.

آمریکا، بزرگترین دشمن ما مسلمانان، آن را به صراحت، بلکه گستاخانه، گفت، هنگامی که فرستاده‌اش باراک از لبنان اظهار داشت که سلاحی که باید به دولت لبنان تحویل داده شود، سلاحی است که می‌توان از آن علیه کیان یهود غاصب فلسطین مبارک استفاده کرد، و نه هیچ سلاح فردی یا متوسط دیگری، زیرا این به کیان یهود آسیب نمی‌رساند، بلکه به آن و به آمریکا و همه غرب در تحریک آن برای جنگ بین مسلمانان به بهانه تکفیری‌ها یا افراط‌گرایان یا واپسگرایان یا عقب‌ماندگان، یا سایر اوصافی که بین مسلمانان به بهانه مذهبی یا قومی یا نژادی، یا حتی بین مسلمانان و غیرمسلمانانی که صدها سال با ما زندگی کرده‌اند و از ما جز حفظ ناموس و مال و جان ندیده‌اند، تغذیه می‌کنند و ما قوانین را همانطور که برای خودمان اجرا می‌کنیم، بر آنها نیز اعمال می‌کردیم، آنچه برای ماست برای آنها نیز هست و آنچه بر ماست بر آنها نیز هست. پس حکم شرعی اساس حکومت نزد مسلمانان است، چه در میان خودشان، و چه در میان خودشان و سایر اتباع دولت.

و تا زمانی که بزرگترین دشمن ما آمریکا می‌خواهد سلاحی را که به کیان یهود آسیب می‌رساند، نابود یا خنثی کند، پس چرا سیاستمداران و رسانه‌ها بر آن تمرکز می‌کنند؟!

و چرا مهمترین موضوعات در رسانه‌ها و در مجلس وزیران، به درخواست دشمن آمریکایی، مطرح می‌شوند، بدون اینکه به طور عمیق در مورد آنها تحقیق شود و میزان خطر آنها برای امت تبیین شود، و خطرناک‌ترین آنها به طور مطلق تعیین مرزهای زمینی با کیان یهود است، یعنی به رسمیت شناختن رسمی این کیان غاصب، و به گونه‌ای که پس از آن هیچ‌کس حق نداشته باشد سلاح، یعنی هیچ سلاحی، برای فلسطین حمل کند، که متعلق به همه مسلمانان است و نه فقط مردم فلسطین، همانطور که سعی می‌کنند ما را متقاعد کنند که انگار فقط به مردم فلسطین مربوط می‌شود؟!

خطر در این است که این امر گاهی تحت عنوان صلح، و گاهی تحت عنوان آشتی، و گاهی تحت عنوان امنیت در منطقه، یا تحت عنوان رونق اقتصادی و گردشگری و سیاسی، و رفاهی که در صورت به رسمیت شناختن این کیان مسخ شده به مسلمانان وعده می‌دهند، مطرح می‌شود!

آمریکا به خوبی می‌داند که مسلمانان هرگز نمی‌توانند به به رسمیت شناختن کیان یهود رضایت دهند، و به همین دلیل می‌بینید که از طریق امور دیگری به سوی آنها خزیده تا آنها را از مهمترین امر سرنوشت‌ساز منحرف کند. بله، آمریکا می‌خواهد ما روی موضوع سلاح تمرکز کنیم، اما می‌داند که سلاح هرچقدر هم قوی باشد، فایده‌ای نخواهد داشت و نمی‌توان از آن علیه کیان یهود استفاده کرد، اگر لبنان رسمی با تعیین مرز با آن، آن را به رسمیت بشناسد، و بدین ترتیب آن را و حقانیتش را در سرزمین فلسطین مبارک به رسمیت شناخته است، به بهانه حاکمان مسلمان و حکومت خودگردان فلسطین.

این به رسمیت شناختن کیان یهود خیانت به خدا و رسولش و مومنان است، و به خون همه شهدایی که ریخته شده و همچنان برای آزادی فلسطین ریخته می‌شود، و با وجود همه اینها، ما هنوز به امت خود امیدواریم که برخی از آنها در غزه هاشم و در فلسطین می‌جنگند، و با خون خود به ما می‌گویند: ما هرگز کیان یهود را به رسمیت نخواهیم شناخت، حتی اگر این همه و بیشتر از آن برای ما هزینه داشته باشد... پس آیا ما در لبنان با به رسمیت شناختن کیان یهود هرچقدر هم که شرایط سخت باشد، موافقیم؟! و آیا با تعیین مرزها با آن، یعنی به رسمیت شناختن آن، موافقیم، حتی اگر سلاح با ما باقی بماند؟! این سوالی است که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود به آن پاسخ دهیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر اطلاع‌رسانی مرکزی حزب التحریر

دکتر محمد جابر

رئیس کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت لبنان